mijn naam is vanessa en ben 26jaar,

ik woon bijna 3jaar samen met de man van mijn leven! wij zijn 4,5j gelukkig verliefd.

wij wonen samen met onze 2kids,hondjes jefke en lola,konijntje kril en de kippen in ons eigen huisje in hingene,heel leuk en rustig gelegen.

we hebben niet lang gewacht op gezinsuitbreiding,we waren nog maar 3maand samen of het was al prijs!

het was zeer gewenst hoor,we waren heel trots en fier.

ons eerste kindje was een meisje,leyla is geboren op 28oktober 2004,ze mat bij de geboorte 52cm en was 3,660kg,een heel lief en knap baby'tje.

omdat alles zo goed was verlopen en wij graag een speelkameraadje voor leyla wouden,zijn we er vlug aan begonnen.

20maand later was het zover,leyla was grote zus geworden van stoere kjento,21juni2006,hij mat 54cm en woog 3,785kg.

wat weer een droom had moeten worden was een nachtmerrie geworden!

onze vent was geel geworden en niemand van de verzorging of de kinderarts had het gezien,wij waren erorm bezorgd maar iedereen zei dat we niet hoefde te panikeren.

2dagen later was het zo erg dat er echt iets moest gebeuren!toch waren ze op de materniteit gerust,de kinderarts vond dat er niets was,het zou wel overgaan,geen paniek...

toch heb ik er haar van kunnen overtuigen om te testen na veel zagen,de dag erna werd zijn bloed getest op de billirubine waarde in zijn bloed,eindelijk!

komt daar een vroedvrouw met een telefoon in mijn kamer,kinderarts van wacht aan de telefoon mevrouw,ik schrok enorm,goedemiddag mevrouw,uw baby'tje heeft een te hoge billi-waarde en word overgebracht naar de neonatalogie van het middelheim in antwerpen voor een bloedtransfusie.tis niet waar he!!!!

mijn zoontje!!ik dacht dat er niets aan de hand was volgens de kinderarts en vroedvrouwen!!!

en nu?wat gaat er nu gebeuren?ocharme da venteke!

kjento waren ze komen ophalen met een ambulance en wij erachter met de auto,in deze materniteit kom ik nooit meer ging er door mijn hoofd,als ze nog eens geen baby'tje kunnen in het oog houden en iets ondernemen als het fout gaat.

eens in het middelheim ging het allemaal snel,we mochten ons venteke direct zien maar eerst moesten we een kamer voor mij gaan vragen,geen probleem,had ik al direct en de vroedvrouwen waren zo lief en bezorgd.

een verpleegster van de neonatalogie had ons gewaarschuwd,niet schrikken want jullie kindje ligt onder de lamp met allerlei infusen en zonnebrilletje op,wat een zicht!een geluk dat die verpleegster achter mij stond,ik zakte gewoon door mijn knieen,dat kon ons gezond en stoer venteke niet zijn!de kinderarts van het middelheim stond ons op te wachten en vroeg of ze kon praten met ons.

mijn eerste vraag was,wanneer mag hij naar huis?het antwoord dat zij gaf had ik niet verwacht.daar kan ik niet op antwoorden,hoe hij nu is is de kans groot dat hij het niet overleefd.dat was een knal in ons gezicht!!

onze kjento zijn billirubine waarde was 44,in antwerpen hadden ze dat nog nooit meegemaakt,ze deden er alles aan om het te laten zakken maar het was niet makkelijk.

hadden ze in die andere materniteit nu gewoon hun job gedaan en kjento direct na de geboorte getest en dan onder de lamp gelegd was er niets gebeurd,maar neen,..liever wachten tot het te laat is en de aap doorgeven!

in antwerpen waren ze razend op de kinderarts en vroedvrouwen van de andere materniteit,dit kon niet door de beugel.

we vroegen ons af,moest hij er door komen,zou hij er iets aan overhouden,de arts zei dat de kans heel groot zou zijn dat hij motorisch gehandicapt door het leven zou gaan.ons leven was op slag gedaan!wat nu?wat met ons leyla?hoe gaat zij reageren,wat moeten wij haar vertellen?

dit kan niet waar zijn,dit is niet echt!op zo een moment ben je echt machteloos en haat je iedereen en alles.

toch bleef ik als einge positief en wist dat kjento dit zonder kleerscheuren zou overleven.ik heb gelijk gekregen,na 3bange dagen met veel testen en hoopvol afwachten kregen we te horen dat onze vent aan de beterhand was en als alles zo vlot bleef verlopen hij wel naar huis zou mogen.

eindelijk goed nieuws!!!

vanaf die dag is het alleen maar beter geworden,even later mocht hij naar huis en konden we eindelijk een beetje genieten met z'n viertjes.

kjento heeft tot zijn 12maand kiné gekregen en even zag het er slecht uit maar vanaf zijn 6maand ging het elke dag beter,vorig jaar in september is hij zelfs genezen verklaart en heeft hij geen achterstand opgelopen.

nu is onze man 2jaar en genieten we volop van ons gezin,niets of niemand krijgt dit kapot! wij zijn te sterk!