Hey allen,

Ik ben nu al een tijdje op dit forum maar heb nog niet hier een profiel aangemaakt. Ik heb dit wel al gedaan op een andere site en daarom kopy paste ik deze even hier:

Hey allemaal,

Mijn ventje en ik zijn al meer dan 4 jaar getrouwd. We hebben al bijna 10 jaar een relatie. We krijgen dan ook al meerdere jaren de vraag "en nog geen kindjes?". Vooral sinds we getrouwd zijn horen we deze vraag / opmerking meermaals, alsof je trouwt om kinderen te krijgen. Je weet wel hoe dat gaat hé: op nieuwjaar "en dit jaar een kindje hé". Tot vorige maand hadden we nog geen behoefte om kindjes te hebben.
Maar vanaf vorige maand willen het toch wagen om een kleine ukkepuk op de wereld te zetten. We zijn dus nog maar pas begonnen met proberen. De eerste maand is op niets uitgedraaid, maar dan gaan we gewoon op naar de volgende maand. Nog een goede tien dagen wachten en we kunnen weer volop klussen hé.


Maandag 8 oktober 2007
We hebben al volop geklust. Alé volop, .... Het mag ook niet te veel hé, anders is het zaad op. We proberen er niet te veel mee bezig te zijn. Maar ik kan het toch niet laten: ik moet op deze site piepen. Ik probeer mezelf wel te behoeden en zeg continu "het zal wel niet gelukt zijn. Je bent niet zwanger". Nu ja, we zien wel hé. Per slot van rekening we zijn nog maar in ronde 2, dus nog geen paniek als het niet lukt, hé.

Dinsdag 16 oktober 2007
Jammer maar afgelopen zondag al licht bloedverlies. Vandaag is het echt doorgebroken. Doordat mijn ongi 3 dagen voor mijn eigen berekening is uitgebroken moet ik nu wel hertellen. En waarop ga ik nu af: een cyclus van 26 dagen? Nu ja, ik heb besloten me er deze maand niet meer mee bezig te houden en gewoon te genieten. We zullen dan wel zien of het lukt (niet alleen lukt om zwanger te worden, maar ook lukt om me er niet mee bezig te houden :-)).

Vrijdag 9 november 2007
De rode duiveltjes zullen weldra gaan komen: NOD is ofwel vandaag ofwel zondag (afhankelijk van cyclus 26 of 28 dagen). We hebben zeer weinig geklust, dus zwanger zal ik wel niet zijn. Alhoewel er altijd natuurlijk die stille hoop is.

Weekend 10 - 11 november 2007
Nog niets te bespeuren. Het vreemde is ook nog steeds witverlies. Zou ik dan toch zwanger kunnen zijn? Nee, de kans is te klein.

Maandag 12 november 2007
Nog steeds niets behalve witverlies. Hoop begint al iets meer te groeien. Maar ook de twijfel. Want vorige cyclus waren rode duiveltjes daar op zondag maar maandag weg. Dus misschien heb ik verkeerd geteld?

Dinsdag 13 november 2007
Nog niets

Donderdag 15 november 2007

Broekje nog steeds proper. Toch maar eens een zwangerschapstest doen. Zoals aangeraden heb ik deze 's morgens gedaan. En zoals te verwachten een negatief resultaat. Beetje teleurgesteld maar ik wist het toch wel: de kansen waren super gering. Nu kan ik eigenlijk wel zo goed als volledig zeker zijn dat ik niet zwanger ben.

Vrijdag 16 november 2007

Vandaag op controle bij gyn. Zou het kunnen dat ik daar voor het eerst een "wormpje" zie? Nee dat kan niet. De rode duiveltjes zullen juist komen voor je moet binnen gaan. En ja hoor, daar waren ze dan. Tijdens eens naar toilet gegaan en inderdaad. Van alle momenten ... grrrrr. Op naar de volgende ronde. Maar zoals vorige maand niet denken aan zwanger worden: of toch ten minste proberen. Want vorige maand is me dat toch ook niet super gelukt.

Woensdag 2 januari 2008
Al een hele tijd geleden dat ik nog iets van mij laten horen heb. Maar nee nog niet zwanger. Maand 4 is op niets uitgedraaid. Nu zit ik in de vierde week van maand 4. Normaal volgende week maandag NOD (als ik mag uitgaan van een cyclus van 28 dagen tenminste). Ik denk dat het weer niets zal zijn. Zolang het we nog geen jaar geprobeerd hebben moet ik me geen zorgen maken, hé. Ik lees hier zo vaak van mensen waarbij het toch langer duurt dan 3, 4 maanden.

Donderdag 3 januari 2008
Echt doorgebroken zijn ze nog niet, maar ik voel dat de ongi opkomt. Ik heb ook al lichtjes bloedverlies (bij het afvegen). Dus nu ben ik er zeker van dat het niets wordt. Dus mijn cyclus is weer eens anders. Ik neem me voor er niet te veel mee bezig te zijn en ik denk ook altijd dat ik dat niet ben, maar blijkbaar ben ik het toch wel iets te veel. Heeft iemand tips hoe ik mijn gedachten kan verzetten? Het is ook lastig: enerzijds moet je ermee bezig om op de juiste moment toch te klussen, anderzijds mag je er niet mee bezig zijn omdat dat negatief werkt op de kans op een zwangerschap ... pfff. Lastig zenne. We gaan dan maar beginnen aan ronde 6 hé.

Donderdag 31 januari 2008
Ja ze zijn er weer de rode duiveltjes. Of ze zullen er toch weldra gaan zijn. Ik ben deze nacht wakker geworden van de menstruatiepijn. Dus nu ben ik zeker dat het niets zal worden. Ik had zo al mijn vermoedens de voorbije dagen, maar nu ben ik het toch 100% zeker. Deze maand ga ik toch proberen er minder mee bezig te zijn. Ik hoop dat het me lukt. Een middeltje is "een ander doel". Telkens ik denk aan zwanger worden, zal ik mezelf verplichten aan dat ander doel te denken. Ik hoop dat dit een betere uitslag gaat geven. Maar we zien wel.

Even updaten
Maand februari: Weinig geklust - even geen zin er meer in. Dus niet zwanger, maar was binnende verwachtingen.

Maand maart: Ventje ziek rond eisprong, dus zin in klussen was er dan ook niet bij. Wel één keer een paar dagen voor eisprong, maar dan zouden de zaadjes sterk moeten zijn, hé. En dus maart ook niet zwanger. Maar opnieuw binnen de verwachtingen. Alhoewel lichte ontgoochelingen toch. Einde maart weekje skiën - dus gedachten kunnen verzetten.

Begin april: Ik heb geprobeerd er niet te veel mee bezig te zijn met zwanger worden. Ik vind het klussen nu ook al leuker dan als het echt met het idee was van "het moet nu". Ik kan nu meer genieten van het klussen op zich, zoals het zou moeten hé.

08/04/2008: Nu is mijn vruchtbare periode voorbij en hoop ik dat het deze maand meer heeft opgeleverd. Sinds gisteren heb ik meer pijnlijke (.)(.). Maar ik stel daar alvast mijn hoop niet op. Ik heb dat nog eens gehad en toen bleek ik ook niet zwanger. Zijn er nog met dergelijke ervaringen? Ik vind het super lastig om niet aan een baby te denken. We willen het allemaal toch zo graag hé. En dan krijg ik opmerkingen van een collega (die niet weet dat wij al aan het proberen zijn) dat ik er dringend moet aan begonnen, dat ik snel 30 ben (ik word 29 zaterdag), ... En bovenop vertelt ze dat er veel mensen gewoon niet zwanger kunnen worden omdat ze er te vele mee bezig zijn, terwijl het bij haar in één keer raak was. Dan heb ik zin om te roepen: "het is niet zo evident en jij hebt gemakkelijk praten"

10/04/2008: Deze morgen met krampen opgestaan ter hoogte van de baarmoeder. De regio was dezelfde als deze waar ik menstruatiepijn voelde, maar het voelde niet als menstruatiepijn. Ook ik heb me afgevraagd of het innestelingspijn zou kunnen zijn geweest. Maar anderzijds wil ik mezelf onmiddellijk beschermen en denk ik: ach nee, je wil dat alleen maar voelen. Nu volgende week weet ik al meer. En als ik al overtijd ben, dan hoop ik mezelf te kunnen houden met testen.
Ik heb het nu al een paar dagen super lastig. Ik kan niet stoppen met eraan te denken. Het gaat zelfs al zover dat ik dingen aan het opzoeken ben in verband met onvruchtbaarheid. Hoe lang zijn de wachtlijsten? Wat zijn de ervaringen van anderen daarmee? Maar dan denk ik ook het is nog te vroeg.
Maandag was er op tv ook even over adoptie. En toen dacht ik ook: oei, zouden we dat overwegen. Ik heb altijd gezegd van neen, maar nu begin ik daar ook al over te twijfelen. Maar daar moet ik dan al helemaal niet aan denken hé.
Och wat heb ik het moeilijk nu. Zo die twijfel. "Ignorence is a bliss" zeggen ze dan. Ik vind van niet zenne. Als we dan al onvruchtbaar zouden zijn, zou ik het liever nu weten. Ben ik alleen met deze gedachte?
Gelukkig vertrekken we morgenavond naar zee voor 3 daagjes. Het zal me dan wel lukken om het van me af te zetten. En wie weet komen kort daarop de duiveltjes. Dan moet ik ook niet meer ermee bezig, want dan weet ik dat het weer niet gelukt is, hé. Zou ik volgende maand dan eens temperaturen?

15/04/2008:

Ik ben terug van zee. Ik ben daar ongesteld geworden . Dus deze maand is het weer niets geworden.

Het lijkt echt alsof er iets mis is met ons. We gaan nu al naar ronde 10. Dit kan toch niet meer normaal zijn. Ik heb het dit weekend met mijn ventje besproken. We zijn er beiden van overtuigd dat er iets mis (kan) zijn. Dit kan toch niet meer na zoveel pogingen. Daarom hebben we besloten toch eens verder te gaan. Ook al is het nog geen jaar dat we proberen. We gaan er toch vanuit dat we niet direct een afspraak gaan krijgen, dus zitten we tegen dan misschien al aan één jaar proberen. Ik ga eens luisteren voor een afspraak bij fertiliteit. En we zullen dan wel zien hoe het juist zal lopen. Kwaad zal dat toch niet kunnen.

Ik heb al een afspraak gemaakt bij een fertiliteitsspecialist. We mogen einde deze maand al gaan. Ik had dit nooit gedacht. Zo snel. Ik had gedacht dat we nog een paar keer zouden mogen "oefenen" eerst. Alé dat mogen we nu ook nog hé, maar het resultaat zullen dan zeker nog niet weten.
Ik moet eerlijk bekennen dat het wel raar doet om een afspraak te hebben. Het voelt super raar en het lijkt alsof het nu zo ookwat definitief is dat we niet zelf een kindje kunnen maken zonder hulp. Ik hoop dat dit ook een positieve kant heeft en dat we een beetje meer erin zullen berusten en dus er minder mee bezig zijn.

Ahja en het temperaturen ben ik al twee maal vergeten, goed bezig hé. Met andere woorden nog geen één keer gemeten.

05/05/2008:

Afgelopen woensdag zijn we bij een fertiliteitsspecialist geweest. Ons eerste gesprek ... het was best een beetje spannend. We zaten in de wachtzaal en mijn ventje zei "oh dat voelt toch raar aan. iedereen die hier zit komt voor hetzelfde probleem". We hebben niet zo heel lang moeten wachten en het was onze beurt.
Bij de dokter werden algemene verkennende vragen gesteld: "hoe lang al bezig met proberen zwanger te worden, clyclus regelmaat, operaties gehad, ziektes, ..." allemaal van die vragen. Eén van die vragen ging ook over pijn tijdens de menstruatie. Ik heb dat dus heel hevig; zo hevig dat ik er ziek van ben. Dit kan wijzen op endometriose, maar dat wist ik al van mijn gynaecoloog. De fertilietiesspecialist zie dat graad 1 en 2 niet uitgelsoten is aangezien ze deze niet op echo kunnen zien, maar enkel met een laparoscopie. Maar dit is misschien niet nodig als ze me zo zwanger krijgen, want dat is de beste behandeling voor endometriose. Maar nu ben ik er bijna van overtuigd dat dit er voor iets tussen moet zitten bij het zwanger kunnen worden. Maar we zullen wel zien zeker.
De dokter heeft uitgelegd dat we wel nog geen jaar bezig zijn en dat daarom eigenlijk nog niet van infertiliteit kan gesproken worden. Hij zei wel dat eens de onderzoeken gedaan zijn dat we dan al een hele eind verder zitten en dus bijna aan één jaar zullen zitten. Dus op dat vlak geen probleem.
Verder legde hij uit dat er eerst basale onderzoeken moeten gebeuren: sperma-onderzoek, bloedonderzoek, echografie van de baarmoeder. En als deze allemaal gunstig zijn, dat er dan pas verder moet gekeken worden met een speciaal onderzoek bij mij: een onderzoek dat zeer pijnlijk zou zijn. Daarom dat ze dat eerst niet doen. Oh, ik hoop dat we tegen dan al zwanger zijn of iets anders banaal gevonden kan worden dat gemakkelijk te verhelpen is.
Als ze zouden weten wat er mankeert dan zouden ze beslissen welke medische begeleide bevruchting nodig zou zijn. De woorden IVF, ICSI voelden toch wel raar. Want eigenlijk had ik daar zelf nog niet bij stilgestaan dat dit misschien ooit nodig zou zijn. Daarom dat het toch wel "confronterend" was. Het was nogal vreemd qua gevoel op dat moment. Ik was er precies ook niet klaar voor om die woorden te horen en dus wimpelde ik ze onmiddellijk af door voor mezelf te denken "oh daar zijn we nog niet".
We kregen ook een boek mee met allemaal uitleg over vruchtbaarheid en de behandelingen. Deze heb ik nog absoluut niet gelezen: alleen eens in gebladerd.
Toen werden afspraken gemaakt voor onderzoeken:het bloedonderzoek konden we onmiddellijk laten doen (zowel mijn man als ik) en hebben dat dan ook gedaan. Voor het sperma-onderzoek moesten we een afspraak maken. En de echografie van de baarmoeder met het bijpassend bloedonderzoek moet ik laten doen tss dag 2 en dag 5 van de menstruatie. Eik ... ja. Ik heb het bewust nog eens gevraagd om zeker te zijn dat dat de juiste periode was, maar ja het moet zo. De mevrouw stelde me wel gerust dat zij dit gewoon zijn. Dus nog even wachten en ik kan mijn onderzoeken laten doen.
En we hebben dan ook een afspraak gekregen bij de dokter: eind juni. Dat is lang hé, maar ja had het ook niet anders verwacht en alle onderzoeksresultaten moeten binnen zijn hé. We hebben dan zelf ook nog een beetje kans om te oefenen dus dat is dan weer de positieve kant.

07/05/2008:

Opnieuw deze maand niets. Alhoewel ik het eigenlijk ook niet echt verwacht had. Maar ja, toch altijd een klein beetje ontgoocheld hé.
Op naar de volgende ronde!

09/05/2008:

Vandaag heb ik een echografie laten doen van de baarmoeder en eierstokken. Het was best wel wat vies. Want ja, op dag 3 van de menstruatie: dat nu toch niet echt leuk. Ik was ook wel wat zenuwachtig. Niet te veel maar toch. Ze hebben eerst een bloedonderzoek gedaan.
Daarna mocht ik een kamertje om me te omkleden. Het was een beetje raar daar, want er was niet gezegd wat ik precies moest doen en de deur om de kamer van de echografie te gaan was gesloten (het kleedkamertje was een soort tussensas). Maar ik moest dus gewoon wachten tot de mevrouw aan de andere kant mij binnenliet.
Ik vroeg aan de mevrouw die het uitvoerde waarom dit tussen dag 2 en dag 5 van de menstruatie moest zijn. Ze antwoordde dat dit moest om na te gaan hoe het zat met de voorraad follikels aan beide kanten van de eierstokken. Bijvoorbeeld als er maar 2 in elke eierstok zouden zitten dan zou er (hormonale) stimulatie nodig zijn. En afhankelijk van het aantal kunnen ze ook de dosis bepalen. Als er 10 in elke eierstok zitten dan is er geen stimulatie nodig zijn. Bij mij zaten er 5 langs elke kant. Dus het was goed zei ze. Ik wel blij natuurlijk. Maar ja wat is er dan wel mis? Dat zullen we moeten afwachten hé.