Hallo allemaal,

Ik ben 26 jaar en heb al een prachtige zoon van 3 jaar. We zijn nu net bezig voor een tweede.

laatste keer ongesteld: 2 juni 2008

Ronde 1 : 34 dagen

1e NOD: 30 juni 2008

1e test 1 dag na NOD: negatief

2 e test 4 dagen overtijd: negatief

6 juli 2008 : duivels doorgebroken, op naar een nieuwe ronde.

----------------------------------------------------------------------------

Ronde 2: .... dagen (28?)

2e NOD: ongeveer 3 augustus 2008

Voorlopig zijn de duivels nog nergens te bekennen. Toch doorgebroken op 4 augustus

Ronde 3: 28 dagen

3e NOD: 02-09-2008

Getest op 02-09-2008 en......... POSITIEF!!!!!!!!!!!!!!!

Ik ben zwanger!!

Uitgerekend op 12-05-2009

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

27-9-08

Vandaag heel verdrietig, mij dierbare lieveling verloren.

Donderdagavond is het begonnen. Ik vloeide al een paar dagen bruinverlies, maar daar maakte ik me geen zorgen over. Donderdagavond verloor ik iets vreemds een bruine klont vlies achtig weefsel. Ik heb toen de VK gebeld en kon 's avonds nog voor een echo komen. Eenmaal aangekomen daar heb ik een echo gehad en we zagen het hartje kloppen. Ik was dus gerustgesteld. Maar de volgende ochtend krampen en veel helder rood bloedverlies. Eenmaal op het werk aangekomen werd het alleen maar meer en meer. Dus VK weer gebeld en kon direct komen, ze vermoede dat het een miskraam was/werd. Weer een echo gemaakt maar het hartje klopte nog steeds. Zo vreemd. Het klopte totaal niet met mijn gevoel. De VK zei ook dat het nog alle kanten op kon. En dat het zelfs kon komen van een evt 2e vrucht. Dus ik kon alleen maar hopen dat ik zou stoppen met bloeden. Vanmorgen gedouched, toen ik onder de douche vandaan kwam kreeg ik pijnlijke buikkrampen.. en het gevoel dat ik moest poepen. En idd mijn vruchtje werd geboren.. vloepte er zo uit.  Ik heb het opgevangen, vastgehouden en bekeken. Tranen met tuiten heb ik gejankt en kan nog steeds wel janken. VK gebeld en ze was heel lief, ze wou zelfs wel even langs komen om te kijken hoe het ging. Moest de bloeding in de gaten houden als het minderde dan was het goed, werd het niet minder dan moest ik bellen. De bloeding wordt minder, dus mijn lichaam heeft het zelf er uitgewerkt.

Gelukkig heb ik veel steun uit mijn omgeving

We hebben in de tuin een mooie rode stamroos samen met het vruchtje voor mijn sterretje geplant. Hebben we toch nog iets tastbaars.

[Glitterfy.com - *Glitter Photos*]

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------