Het begon op vrijdag 6 juni 2008, 19.00.

Eindelijk hadden we nog eens een afspraak bij de gynaecoloog voor de 20 weken echo, en konden we ons kindje nog eens zien!!

We mochten direct aan de echo, en de gynaecoloog begon te vertellen...

"Dit is het gezichtje, het neusje, het mondje, ..."

Toen ging de echo wat verder en bleef het stil...

De echo was niet goed, dit is wat er uiteindelijk gebeurd is:

Jasper had een zeer ernstig open ruggetje (tot boven de nieren), waardoor alle zenuwfucnties die daaronder gelokaliseerd zijn, niet of slechts moeizaam zouden werken.
Dit heeft tot gevolg dat hij zowiezo in een rolstoel zou zitten en dat een deel van zijn organen moeilijk zouden werken. Naar het toilet gaan , ... zou hij niet gekund hebben. Een open ruggetje is fysisch te herstellen , maar de zenuwschade natuurlijk niet. Daarbij komen er (volgens de kinderspecialist die dagelijks met zo'n kindjes werkt) bij zo'n ernstige vorm van een open ruggetje constant complicaties bij...
Los daarvan had Jasper* op 20 weken al een zeer ernstig waterhoofdje. Er was nu al aanzienlijke schade in zijn hersenen, en ze konden ons niet zeggen in welke mate de gevolgen daarvan zouden zijn. Zowiezo zou hij daar ook ernstige handicaps aan overhouden.
De kans bestond dat hij de zwangerschap of de geboorte niet zou overleven, omdat de druk in zijn hersenen zolang hij in de baarmoeder zat zou blijven opgevoerd worden. Moest hij de zwangerschap toch overleven, zou hij (wegens het grote hoofd) zowieso met een keizersnede moeten geboren worden.
Tegen het waterhoofdje leggen ze na de geboorte een drain aan, die zolang het kindje groeit constant moet aangepast worden aan zijn grootte (en je weet hoe vlug die kleintjes groeien...), daarnaast zou hij op volwassen leeftijd ook gemiddeld 1* in de 2 jaar moeten geopereerd worden aan die drain.
Jasper zou dus operaties hebben zowel ten gevolge van zijn ernstig open ruggetje als ten gevolge van zijn waterhoofdje. Plus de complicaties die er nog allemaal bijkomen.
Bij elke operatie heb je dan nog evenveel kans als iemand anders om daarop complicatie op te lopen...

Uit al die gegevens hebben we moeten opmaken dat ons kindje een leven als een plantje, als een echt sukkelaartje voor zich had. Wij konden ons niet inbeelden dat hij een gelukkig leven zou kunnen leiden.

Wij hebben gekozen voor een gelukkig sterretje boven een ongelukkig kindje...

En hoewel het soms zo verdomme veel pijn doet aan ons hartje, toch troosten we ons met het feit dat hij daarboven gelukkig is.