Ik ben Lies, 29 jaar. Vorig jaar in juni ben ik gestopt met de pil met de bedoeling snel zwanger te geraken. Ik ging al gelijk overtijd en dacht dus dat het direct was gelukt! Toch negatieve testen en na 50 dagen werd ik eindelijk ongesteld. De keer daarna na 45 dagen en de keer daarna weer na 50 dagen... En toen ben ik naar de gyn gestapt. deze zag direct op de echo dat er iets niet juist was. Ik blijk PCO-syndroom te hebben en heb geen spontane eisprong. Volgens de gyn geen probleem, ik kon clomid nemen en dan komt dat wel terug in orde! Helaas bleek ik clomid-resistent te zijn. Dan over naar menopur inspuitingen. de eerste cyclus moest ik met een kleine dosis starten, gevolg: te weinig reactie. de cyclus daarna gelijk een dubbele dosis. gevolg: te véél reactie! en toen gingen we de derde cyclus in met weer die zelfde kleine dosis en met weer hetzelfde resultaat: te weinig reactie! Toen dacht ik: ik haal er hier een specialist bij. En ik heb zelf contact opgenomen met het Middelheim in Antwerpen. Al snel kon ik op eerste consultatie komen. Mijn nieuwe gyneacologe stelde direct voor mij te opereren (een ovariële drilling heet dat), dat is gebeurd op 9 mei. Na een controle werden mijn maanstonden opgewekt en mocht ik terug met clomid beginnen want daar zou ik door de operatie niet meer resistent tegen zijn. deze keer in combinatie met glucophage, een middel voor diabetici type 2, dit zou ook helpen de clomid te laten aanslaan. Helaas, op cyclusdag 12 was er nog steeds geen eitje genoeg gerijpt. Ook een week later niet. Toch zei de gyneacologe van het nog een week te geven alvorens weer mijn menstruatie op te wekken en over te gaan tot de maximum dosis clomid. Een dikke week later voelde ik vanalles in mijn onderbuik. Ik dacht dat het misschien toch een eisprong kon zijn en ben direct met mijn vriend het bed in gedoken! en dan was het wachten... 14 dagen na dit rare gevoel was ik nog steeds niet ongesteld. De volgende dag deed ik ’s morgens een test, in de veronderstelling dat hij toch negatief zou zijn. Maar plots verscheen daar een tweede streep! ik ben zwanger! Nog steeds ben ik niet over de schok... ik ben zwanger! Het is nog heel pril en vooral heel spannend! Ik hoop zo dat het goed blijft gaan! Exact twee maanden na mijn operatie en een volledig jaar na mijn eerste negatieve test testte ik positief! Na een geweldige zwangerschap ben ik op 19 maart 2006 bevallen van een prachtige dochter, Florine! Omdat de opening niet vorderde werd er na 18 uur arbeid besloten om een keizersnede te doen. Florine deed het gelijk geweldig en was 50 cm en 3630 gram!! Een wolk van een baby!!!!!! Omdat het de eerste keer een jaar heeft geduurd voor we zwanger werden beslissen we om na de geboorte van Florine de natuur z’n gang te laten gaan. Ik kreeg spontaan een cyclus van 37 dagen nadat ik met de borstvoeding was gestopt. Na een paar maanden begon de clomid in mijn schuif erg naar me te knipogen en ik kon de drang niet weerstaan! Ik nam van dag 3 tot 8 weer 1 pilletje clomid, daarna verder progynova. Omdat ik nog niet in behandeling was bij de gyneacoloog ben ik met ovulatietesten begonen. Op dag 12 begon ik en ik ben tot dag 26 doorgegaan. Zonder een ’lachend gezichtje’ op men test... Mijn cyclus was dus helemaal naar de bom door de clomid! wat voelde ik me dom! Ik stopte dan maar met de progynova zodat ik snel weer ongesteld zou worden. Maar het bleef maar duren en duren... Dus deed ik op dinsdag 21 november een test. Een superlichte streep!! Ik ben naar de dokter gegaan voor een bloedtest: HCG stond 19, te weinig om een zwangerschap te bewijzen, zei de dokter. Vrijdag moest ik terug voor een bloedtest. Hcg was gestegen tot 88! Proficiat, zei de dokter deze keer! We zijn weer zwanger!!! Waarschijnlijk heb ik pas een eitje gehad nadat ik stopte met de ovulatietesten en was ik dinsdag nog lang niet overtijd, maar toch was er al een streep! We zijn dolgelukkig met onze nieuwe zwangerschap. florine zal, als alles goed blijft gaan, grote zus worden wanneer ze 16 maanden is! Het is nog heel pril maar we hopen met heel ons hart dat het goed blijft gaan!

En alles is goed blijven gaan! Op 25 juli ben ik met een geplande keizersnede bevallen van onze tweede dochter, Marie! Ze woog 3560 gram en mat 51 cm. Weer een wolk van een baby!!  

groetjes, Lies