In 2004 besloten we dat het tijd werd voor gezinsuitbreiding, de hond hadden we al, maar kindjes, daar verlangden we naar. Na wat zagen van mijn kant zouden we er in de zomer voor gaan. De 2de ronde was het al raak, maar dit werd een vroeg miskraam, we wisten niet eens dat ik zwanger was, maar op 3 weken tijd 2x regels is niet normaal... ronde 3 en 4 waren ook telkens weer raak, maar na een week of 5 besloot de natuur dat deze zwangerschappen werden afgebroken op 5 weken. Daarna zouden er onderzoeken gebeuren, maar qua timing van die onderzoeken en mn cyclus zouden we nog maaanden moeten wachten eer dat kon, dus zeiden we, foert, en de cyclus daarop werd ik opnieuw zwanger. Op 5-6 weken weer bloedingen, paniek alom, maar Catootje was sterk genoeg om te blijven zitten bij mama en pas 9/8/2005 naar buiten te komen.
Toen Cato 18 maanden was, besloten we dat er nog wel eentje mocht komen, en van de eerste ronde was het al raak. Mn nieuwe gyn volgde me veel korter op dan de vorige omwille van mn verleden, maar alles was super en 16/11/2007 werd onze Lola geboren!

Donderdagavond 15/11 om 23.15 was het dus zover, ik wou naar de wc toen ik vruchtwater verloor. Mocht dus binnekomen, naar mn ma gebeld om naar hier te komen slapen. We mochten direct naar een kamer, kregen allebei een bed en "moesten wat proberen slapen"! Ja echt veel weeën had ik toen nog niet dus de gyn mocht nog even slapen... Tegen 6u dan naar verloskwartier, wat rondgetrampeld om weeën te blijven hebben, in bed, efkes op de bal, was allemaal nog goed te doen. Tegen 7-8u werden de weeën wel wat pijnlijker en kwam de gyn. Werd wel tijd want we lagen daar met 3 in arbeid voor 1 vroedvrouw! Door de vermoeidheid heb ik ferm getwijfeld om epi te nemen maar door gesprek met de gyn (ze merkte dat ik niet echt pro epi was maar o zo moe, ontsluiting vorderde ook maar traag) dan vliezen gebroken en in bad gegaan. Deed echt deugd dat warme water, ikke bij elke wee buik masseren en ventje mn rug. Op 7cm al persdrang, twerd echt wel zwaar dan. Dan als ik volledige ontsluiting had, da bad uit, trapkes af, en trapkes van bevallingsbad op en bad in. Het moest allemaal rap gaan want had in ontspanningsbad al efkes geperst, kon gewoon nie anders, en dan eens in da bevallingsbad 5 minuutjes persen en ze was er! Ze huilde direct, papa mocht de navelstreng doorknippen en heeft daarna 10' stilletjes met zijn kleine meid op de zetel gezeten terwijl de nageboorte kwam en ik genaaid werd (scheurtje, geen knip). tHeeft lang geduurd, hadden we overdag binnengekomen, dan was alles veel sneller gegaan.
Lola is een rustige baby, drinkt goed (geboorte 3270g, vandaag al weer 3210g, goeie mamamelk precies ) Grote zus Cato is nogal enthousiast, een beetje te zelfs, maar ze is zot van kleine Lola. Is maar best dat we thuis zijn want voor Cato waren het lastige dagen, van thuis naar kliniek, naar oma, naar kliniek, enz... Ze kon op de duur met zichzelf geen blijf meer... Ga nu genieten van ons gezinnetje ze!

18/4/08: Intussen gaat Cato graag naar school, heeft papa een pacemaker, is mama nog altijd moe want Lola slaapt nog steeds niet door... hopelijk komt daar snel verandering in! Mama probeert Lola flesje te geven, maar heel veel succes hadden we daar nog niet mee...