Het kriebelde al heel lang toen we in november 2003 stopten met de pil. Met veel goeie moed vlogen we erin, maar toen we na 13 maanden nog niet zwanger waren, zijn we toch maar even bij de gyn langsgegaan. En wat bleek... ik had geen eitjes! Dus aan de Clomid en die werkte heel snel want na 2 maanden (mei 2005) was het eindelijk zover!

En na een zwangerschap van constant ziek zijn, zag ons eerste zoontje Ryan het licht op 12 januari 2006. Een flink bazeke van 53cm en 4,1kg. En volgens mij het mooiste en braafste boeleke van de hele wereld. Maar dat zullen alle mama’s wel zeggen over hun kleine spruit zeker eh?!

10 maart 2006:

Het leven met ons klein ventje bevalt ons zo erg dat we aan een broertje of zusje beginnen. Misschien een beetje vroeg. Hij moet immers nog 2 maanden worden. Maar de gyn heeft het licht op groen gezet. Als we er zelf klaar voor zijn, mogen we terug starten. Ben eens benieuwd hoe lang Moeder Natuur ons geduld nu op de proef zal stellen.

3 juli 2006:

Pff, het ziet er naar uit dat ook beebje nummer 2 wat hulp zal nodig hebben. De vorige 3 cyclussen waren veelbelovend. Ik voelde mijn eitje goed en ook de temperatuurcurve (deed ik nog maar 2X) zag er mooi uit. Maar nu... volgens mij valt mijn lichaam al terug in zijn oude patroon. Snik snik. Maar ’t ventje heeft gezegd dat we niet te lang bij de pakken blijven zitten. Als er na minimum 6 maand en maximum 9 maand geen verschil is, trekken we terug naar de gyn. Wat een schatje toch hé!!!

16 oktober 2006:

Gisteren mochten Ken en ik onze eerste huwelijksverjaardag vieren. Spijtig genoeg zonder extra kadootje, want ik werd vandaag weer ongi. Al de 7de ronde ondertussen. Ik word er een beetje ambetant van. Want zeggen ze niet dat je na een bevalling heel vruchtbaar bent? Dat heeft mijn lichaam blijkbaar niet goed verstaan. Misschien wordt het toch maar eens tijd om opnieuw bij de gyn langs te gaan.

27 oktober 2006:

Vandaag ben ik dan toch maar eens op controle geweest bij de gyn. Alles zag er volgens hem perfect uit, maar als het ons te lang duurt, mogen we terug gaan. Dan zet hij ons weer aan de hormonen.

Met Ryan gaat het trouwens uitstekend. Ik kon me geen betere zoon voorstellen. Ik word elke dag verliefder op mijn kleine kerel.

27 november 2006:

10,5 maand is mijn kleine kapoen ondertussen. Stappen (met steun) doet hij als de beste en eindelijk is er ook een voorbode voor een eerste tand.

17 december 2006:

Deze week kwam Ryan zijn eerste tand eindelijk piepen. Joepie! Wat wordt hij toch groot. Ik kan me nog zo voorstellen hoe die eerste dagen in het ziekenhuis gingen.

Ik ben weer aan de emotionele kant, maar dat zal wel door de hormonen komen, want ik heb nog steeds geen regels na 63 dagen! Ik wil zo graag weer zwanger zijn!

24 december 2006:

Ik heb stiekem de resterende Clomid van Ryan genomen. Al is het maar om die cyclussen korter te maken (laatste 67 dagen).

12 januari 2007:

Mijn klein kereltje is officieel een grote jongen geworden. 1 jaar!

9 februari 2007:

Vandaag ben ik bij de gyn geweest en vanaf de volgende ronde (10) gaan we terug beginnen met Clomid, follikelmetingen en verplichte sex. Het mag wel want we zijn ondertussen toch bijna een jaar bezig (maart).

18 april 2007:

Het is ondertussen al de derde ronde bij de gyn en de 2de met Clomid (neem het afwisselend wel en niet). Pff... We hebben al zo goed geklust, dus waarom ben ik niet zwanger? Ik word er zo moedeloos van. Ken gaat vragen of zijn zaad nog eens getest mag worden, want vorige keer was het maar zus en zo. Mss dat het probleem daar wel ligt.

25 mei 2007:

Vandaag weer naar de gyn geweest en bij mij ziet alles er heel goed uit. Het ventje mag zijn zaad dus weer inleveren en als dat niet goed blijkt te zijn, mogen we met IUI beginnen. Aan ons dan de keuze wanneer dat gaat zijn. Das makkelijk: DIRECT!

14 juli 2007:

Vandaag weer ongi geworden en ik had nog zo’n goeie hoop. 2 eitjes, dus ik dacht dat de zwemmers van mijn ventje er dan toch minstens eentje zouden vinden. Niet dus... Dan gaan we maar over op IUI deze ronde en hopen op het beste. 20% meer kans op een zwangerschap zijn toch mooie vooruitzichten?

11 december 2007:

Ondertussen zijn we weeral een paar maanden verder. Vandaag hadden we weer IUI. De 5de alweer! Ik had nooit verwacht dat ons geduld zo lang op de proef ging gesteld worden. Hopelijk is het wachten snel voorbij.

Maar gelukkig is Ryan er nog. Onze kleine oogappel. Hij wordt zo snel groot en elke dag wordt ik meer en meer verliefd op hem. Nog meer! Hoe het kan, ik weet het niet, maar het is dan ook zo'n hartenbreker.

24 januari 2008:

Onze laatste IUI is ook mislukt en ik had er nog wel zo'n goed gevoel bij. Ik ben de wanhoop nabij en doe niks anders dan huilen.

20 februari 2008:

We zijn vandaag voor de eerste keer naar de acupuncturist gegaan. Ken had er een foldertje over gekregen van een collega en ik kende iemand op een ander forum die er al succes mee had geboekt, dus waarom niet hè? Vooral het nieuwe dieet zal aanpassen worden, want alle frisdrank en rauwkost is vervangen door warme dranken en groenten.

22 februari 2008:

We zijn zwanger! We kunnen het maar niet vatten. De 2 jaar dan toch maar niet gehaald. Yes!