Column van Anja
Een echte bende!
 |
Hier ben ik eindelijk weer terug van weggeweest. Ja, het heeft een tijdje op zich laten wachten voordat ik weer eens een stukje heb geschreven over het wel en wee van onze Timmersbende maar niet zonder reden want de afgelopen tijd was het hier met recht een echte bende! We zijn namelijk verhuisd. En met 5 kinderen is dat een hele organisatie. Voorheen woonden we met ons 7-en in een appartement. Daar was niets mis mee, we woonden erg graag en rustig. Nou ja, er was toch 1 gezin die steeds voor leven zorgden... drie keer raden wie? |
En dat inpakken... Ik kwam spullen tegen die ik al jaren kwijt was. Dingen waarvan ik geeneens wist dat ik ze nog had. Herinneringen van de kinderen. Het eerste plakwerkje van Mandy, een tekening van Kimberly, het eerste serviesje... En natuurlijk... ik heb alles ingepakt en meegenomen. De zolder en de kelder zijn groot genoeg om van alle 5 de kinderen hun dingen te bewaren tot ze de deur uit gaan.
Naast inpakken kwam ook het opknappen van de nieuwe woning (waar we nog heel wat plezier aan kunnen beleven de eerste jaren want het was me hier toch een puinhoop...)
En voor de kinderen is er ook veel veranderd. De 3 meisjes zijn van school veranderd. Vantevoren maakte ik me zorgen of dat wel zou lukken zonder problemen maar het is ongelooflijk hoe flexibel kinderen eigenlijk zijn. De eerste dag kwam Mandy al met een vriendinnetje naar huis en Michelle nodigde gewoon de halve wijk uit om te komen spelen. Ze gaan met veel plezier naar school.
En ook Nick wil opeens naar school. Ik heb hem dan aangemeld op de peuterspeelzaal. Hij noemt het de Nijntjeschool omdat er een grote Nijn op de deur geschilderd is. Wat lijkt hij opeens groot! Zijn eerste knutselwerkje heb ik al met moederdag mogen ontvangen (bewaren!). Het is wel vreemd om zo een paar ochtenden zonder hem te zijn en boodschappen te kunnen doen zonder gezeur en te kunnen poetsen en er minstens een halve ochtend resultaat van te kunnen zien.
En dan de jongste,Colin. Hij heeft ontdekt hoe leuk het is om in de aarde te wroeten. Hij haalt de plantjes sneller uit de grond dan dat ik ze er in zet. 's Avonds is hij zo zwart dat een bad geen overbodige luxe is. Er zit eelt op zijn knietjes van het kruipen over de tegels en hij had meteen door hoe hij een trap op moet kruipen. Een pijnlijk detail... hij is er deze week ook vanaf gevallen en zijn hoofdje is nu gesierd met enkele blauwe plekken.
En ook voor ons is het een hele omschakeling. Ik heb na 12 jaar ontdekt hoe slecht mijn conditie is nu ik zo veel trappen moet lopen en oh, wat is het heerlijk om buiten te kunnen zitten. Manlief heeft in 1 week al meer buiten gezeten dan op het balkon in een heel jaar. Maar ja, dan zaten we met ons allemaal op een rijtje. Dus als we aan het barbecuen waren werden de bordjes doorgegeven en zag je de worstjes en koteletjes voorbij komen.
Hij heeft een klein vijvertje gemaakt met visjes. Leuk, voor het eerst zag ik hem een gat graven. Die visjes zijn overigens al onder verdachte omstandigheden in aantal verminderd. Onze poes ligt dan ook wel erg vaak naast het water!
Kortom, de bende is verhuisd en hoewel de bende nog niet helemaal op orde is (er moeten nog een aantal dozen worden uitgemaakt maar dat zijn waarschijnlijk spullen die ik niet erg nodig heb want ik heb nog niets gemist), hoop ik weer regelmatig te kunnen berichten over de gang van zaken hier.
Groetjes van Anja
mama van de Timmersbende
Mandy (10), Kimberly (8), Michelle (5), Nick (2) en Colin (1)
