Column van Anja
Bewaren... waar laat ik het allemaal?
 |
Bewaren... doen we dat niet allemaal? De een verzamelt koffiepunten, de ander zegeltjes en weer een ander spaart sigarenbandjes (zou het?). En
natuurlijk, ook bij ons wordt er op los gespaard en bewaard. Zowel de kinderen als wij, de ouders (lees:de moeder) doen mee. Laten we dan maar eens beginnen met mijzelf... Ik spaar boeken (moet alleen nog tijd vinden om ze allemaal te lezen, dus dat zal iets voor na mijn 65e worden), gooi geen enkele brief weg van pennenvriendinnen en omdat ik dol ben op fotograferen, heb ik al menig fotoalbum volgeschoten. |
En ik verzamel vanalles van/voor de kinderen. Voor elk heb ik een speciale doos met spulletjes die van hen persoonlijk zijn. Het eerste babypakje, schoentje, melktandjes, de rapporten en medailles, eerste speentje en ga maar door... alles verdwijnt in hun verzameldingendoos. Het lijkt me voor hen later erg leuk om tastbare herinneringen te hebben. (Tip: verzamel voor je kindje enkele munten uit hun geboortejaar. Later zullen zij immers niet meer weten dat er guldens of franken bestaan hebben nu de euro eraan staat te komen.) Dan bewaar ik allerlei plak- en tekenwerkjes van de kinderen. Hun eerste schrijf en rekenschriftjes.. ik kan het niet weggooien. Ik heb wel inmiddels geleerd om alleen de mooiste werkjes te bewaren want op een regenachtige middag kunnen ze hier wel 25 tekenwerkjes maken en moest ik die allemaal bewaren... Dus stiekem verdwijnt er regelmatig iets in de papierdoos...
Maar ook de kinderen verzamelen actief. Vooral de oudste 2 kunnen er wat van. Onze oudste dochter bewaart elke Tina, steentjes, stickers, blaadjes, notitieblokjes, kleurplaten, boeken, potloden en de laatste tijd is er een verzamelwoede bijgekomen: Diddl.(Dit is een getekende muis waar weet ik hoeveel dingetjes van te krijgen zijn, van gum tot kussentjes en van schrijfblok tot sokken.) De meisjes hier sparen blaadjes en ruilen op school, na de turnles en overal in de hoop er nieuwe blaadjes bij te krijgen. Ook Kimberly doet hieraan mee en spaart verder speelgoedpaardjes, tijdschriften, paardespullen en boeken.
Hun kamer is precies een opslagruimte en soms moet ik me een weg banen om aan hun bedden te geraken en daarbij goed opletten om niet mijn nek te breken!
Het lijkt wel of alleen het mannelijke gedeelte van dit gezin (nog) niets bewaard. Zuchtend klaagt mijn man regelmatig over al die troep. Wat? Welke troep? Dat is geen rommel maar herinneringen. Zolang we nog tot de voordeur kunnen geraken valt het toch wel mee, vind ik. En dan moet ik hem ervan zien te overtuigen dat hij vooral niks moet weggooien, zie hem inmiddels wel in de Gouden Gids zoeken onder de bladzijde van "containerloodsen"... dusse..
Groetjes van Anja
en de Timmersbende (soms dan wel erg letterlijk):
Mandy (10) Kimberly (8) Michelle (4) Nick (2) en Colin (1)
Reacties:
Door: ikke op 22/02/2003 @ 15:44 
hoi leuke mama,
hier een reactie van een meisken van 13 ’k vin ook dat goe es van es iet te bawaarn min broer es gestorven en als ek zijn kleertjes nog es zie heb ek toch nog et gevoel dat ie een beetje bij mij es
vele groetjes
dikke zoen
