Column van Anja
Een nieuw bendelid erbij!
 |
Zoals ik al eerder had laten weten, verwachtten we ons zesde kindje rond 1 juni. Het was een spannende zwangerschap omdat het bij Colin allemaal minder goed is verlopen en het de vraag was of het dit keer ook niet in een vroeggeboorte zou eindigen.En heel even zag het er naar uit dat het ook dit keer met 30 weken op een vroege start zou uitlopen, maar het was vals alarm. Mijn bloeddruk bleek wel aan de hoge kant te zijn maar ons hummeltje leed er niet onder. De zaak bleef onder goede controle en zo zijn we de weken doorgekomen. We haalden de voor ons oh zo belangrijke mijlpaal van 37 weken. |
Op 21 mei, om 3 uur 's nachts, braken de vliezen. Ik was net terug van een nachtelijk uitstapje aan het toilet en had het gezelschap gekregen van onze oudste zoon. Nick zat nog geen 2 tellen op bed of ik voelde nattigheid. De ervaring telt, ik wist meteen hoe laat het was. Ik heb dan ook meteen Marcel wakker gemaakt maar voordat bij hem de euro goed viel…
Hij sprong meteen uit bed om het ziekenhuis en de oppas te bellen want we moesten meteen komen. Goed, ik liet me niet jagen want bij elke stap die ik zette, kwam er vruchtwater en met een kraamverband tussen je benen, is het nu eenmaal niet lekker lopen.
De oppas was nog vlugger bij ons dan dat ik een broek aan had, maar uiteindelijk waren we klaar voor de rit naar het ziekenhuis. Ik stond stijf van de zenuwen! Ja, wel het zesde kindje maar met 2 slechtere ziekenhuisbevallingen in het achterhoofd (2 kinderen zijn thuis geboren en bij Colin lag ik onder zeil), was ik er niet gerust in.
Wel, ik heb me dus voor niets zo druk gemaakt want het is echt goed meegevallen.De weeën begonnen rond 5 uur, zo om de 5 tot 10 minuten en de verpleegkundige meende aan het CTG te kunnen zien dat het lichte weeën waren. Ik zat me af te vragen wat me dan te wachten stond als er zware weeën zouden komen, want ik vond ze allesbehalve licht.
Om 6 uur had ik dan ook al persdrang maar dat geloofde de verpleegkundige niet meteen. Gelukkig had de arts-assistent er meer verstand van en mocht ik al vlug persen. De weeën kwamen niet zo vlug maar dat was niet erg omdat de hartslag van ons hummeltje ietwat te laag was. Na wat duw- en trekwerk (er hing een schoudertje vast) werd om 6.17 uur ons kindje geboren: David!
Een prachtig mannetje, meteen zo roze en tjee, wat een bolle wangen! David zat onder het huidsmeer en woorden schieten te kort om te vertellen wat er door mij heen ging.
Hij is niet bij me weggeweest, alleen voor de nodige controle en om te zien wie van de artsen gelijk had wat het gewicht betrof (de verloskamer is gewoon een illegaal goklokaal!). Wel, David bleek 3.995 gram te wegen, het grootste kindje dat we hebben gekregen.
Het grote genieten kon dus beginnen. Althans dat dacht ik, maar het ergste kwam nog… Doordat David vast hing, bleek ik de nodige schade opgelopen te hebben en bleek ik een rits hechtingen nodig te hebben. En niet alles was even goed verdoofd. Ai! Het deed me dan wel goed om van de arts te horen dat ik een zeer hoge pijngrens had. Hij vond het heel knap dat ik niet heb gescholden. Tuurlijk niet, ik moet toch het goede voorbeeld aan David geven .
Om 10.45 uur waren we eindelijk thuis en konden de jongsten kennis maken met hun broertje. Colin begon David meteen te kussen en Nick vroeg eerst voorzichtig of dit mijn baby was. Daarna durfde hij het ook wel aan om David aan te raken. De meiden kwamen later thuis (school) en vonden het meteen heel leuk. Zelfs Michelle vond het niet erg… Ze had al die tijd op een zusje gehoopt.
Inmiddels zijn we een maand verder. Het verloopt allemaal prima. Ik ben inmiddels al heel handig in typen met 1 hand want David slaapt graag bij me op de arm of aan de borst. Hij is een heel gemakkelijk kindje, heel lief. Fijn toch dat hij ook iets van zijn moeder weg heeft. De kinderen komen hem regelmatig knuffelen en het voelt gewoon prima zo.
Dus laat anderen maar kletsen dat ze ons niet normaal vinden met ons grote gezin. Het is vast jaloezie. Als ik naar mijn bende kijk, besef ik dat ik een rijk mens ben… Ik zou niet anders meer willen. En dat komt vanuit het diepst van mijn hart!
Groetjes van Anja,
trotse mama van de Timmersbende:
Mandy (12), Kimberly (9), Michelle (6), Nick (4), Colin (2) en David (0)
Reacties:
Door: Elke op 25/07/2002 @ 14:54 
Anja,
Proficiat met je Zoontje
En natuurlijk met je kroostrijk gezin!!
Laat de mensen maar zeggen, zolang jullie maar gelukkig zijn !!
Nogmaals een dikke proficiat en geniet ervan
Elke
10w2d
Wow 6 kinderen, Wat een drukte
Ik houd het maar bij 2 , druk zat
Veel succes met je gezin
Frank
Door: een trotse oma. op 27/07/2002 @ 18:16
wij hebben er ook 5, en als ik de baas was was er nog een 6de gekomen. maar het was niet zo best
mee gevallen ,ik moest en zou het op mijn verjaardag
krijgen. dus de gevolgen .....geen 6de maar wel10 kleinkinderen schatten van kinderen.
Door: monique en demi op 31/07/2002 @ 14:13
van harte gefeliciteerd !!
groetjes monique en demi
Door: jes op 05/08/2002 @ 16:23
hoi anja leuk hier weer wat te lezen van je nou spreek je verder weer bij de moms
groetjes jes en jus
Door: Nele op 19/08/2002 @ 15:50
Proficiat met je zesde kindje! Ik wil er zelf vier. Voorlopig ben in nog van mijn eerste schatje aan’t genieten. ze is nu 5 maanden. In een van je vorige colums schrijf je iets over de borstyvoeding van Collin. Hoe lang heb je dit gegeven?
Door: op 20/08/2002 @ 15:19
van harte proficiat met jouw baby.ik heb er zelf twee en zou graag nog een hebben.maar we zien wel.groetjes
Door: ria op 29/08/2002 @ 07:29
proficiat en veel moed en vreugde toegewenst.ik had er ook graag veel maar voor de 3de zw hebben we 13 j moeten proberen zo komen we natuurlijk nooit aan 5of 6 want ik ben al 44!
Door: Isabelle op 21/10/2002 @ 15:38
Hallo Anja,
Dikke proficiat! Ik vind het zalig om te lezen dat sommigen toch voor een groot gezin durven kiezen. Wij hebben er voorlopig nog maar eentje en we willen er zeker meer. Of we aan zes zullen komen, weten we nog niet, maar dat zien we wel. In elk geval laat jij ons zien dat 6 nog zo gek niet is!
Door: Tine op 06/11/2002 @ 11:08
Beste Anja,
Proficiat met je zesde spruit. Ik ben bij jouw column terechtgekomen omdat ik op zoek ben naar kroostrijke gezinnen. Waarom zou iemand op zoek zijn naar grote gezinnen, vraag jij je waarschijnlijk af. Wel, ik werk voor het tijdschrift Flair en ben bezig met een artikel over grote gezinnen (+ 5 kinderen). Ik zoek drie kroostrijke gezinnen die zin hebben om op de foto te gaan (die foto’s krijg je uiteraard, leuk voor het familie-archief). Met de mama en papa zou ik een klein interview doen.
Als je je geroepen voelt, mag je me altijd bellen of mailen. De deadline voor het zoeken van gezinnen is wel dinsdag 12 november.
Nogmaals proficiat!
groetjes,
Tine Trappers
reportage-redactrice Flair
Tel: 03/290.14.06
Door: Annemie op 17/06/2004 @ 13:29
proficiat!!! ik doe met je mee ... heb deze week gehoord dat ij ook weer zwanger ben en het word voor mij ook het 6e... heb je nog tips voor mij misschien ?Door: kelly op 21/06/2005 @ 09:49
eerst en vooral proficiat met jullie zoontje ikzelf ben 30w4d zwanger van ons zesde engeltje heb 4jongens 1meisje en nu ook een meisje het doet deugd om ook eens een verhaal te lezen dat zes kindjes niet abnormaal is want zsoms moet je aan wat comentaar verwachten en ja je zegt oh niets van aantrekken maar het kwetst soms wel bij mij was het van oh ze is getrouwd met een marrokaanse man das normaal bij dat soort of te wel ben ik zot
neen al onze kindjes zijn zeer gewenst en ben supper gelukkig met mijn ventje hij is een man en papa uit de duizend ik wou zeggen veel gluk met het gezinnetje en laten we er van genieten want voor we het beseffen zijn ze groot groetjes kellyDoor: sonja op 05/08/2007 @ 20:20
hallo
wij zelf hebben 5 kinderen 4 jongens en 1 meisje
ik zou er nog wel heel graag een meisje bij hebben
maar we twijfelen ook nog wel en als het dan weer een jochie wordt dan is hij ook welkom maar toch gaat mijn voor keur uit naar een meisje en als ik weer zwanger wil worden moet ik eerst de sterrilisatie ogedaan laten maken dus dat komt er ook nog eens bij
maar diep in mijn hart wil ik er nog heel graag een kindje bij
ik ben heel trots op mijn kroost en ben met mijn kinderen erg rijk vooral als we met elkaar ergens naar toe gaan en we parkeren de auto de deur gaat open en alle 5 stappen ze uit en dan zie je mensen denken maar op zo`n moment loop ik naast men schoenen van geluk
misschien heeft iemand nog tips voor mij