Column van Anja
Jongens en meisjes...
 |
Als moeder van zowel dochters en zoontjes moet ik dan ook toegeven dat er echt verschillen zijn tussen de beide geslachten. Onze drie meisjes waren van baby af aan gewoon lief en ach, ze waren wel eens ondeugend maar dat beperkte zich tot het leeghalen van de commode en verder... niet de moeite waard om te vermelden. Toen ons eerste zoontje geboren werd, was er eigenlijk geen verschil. Hij huilde evengoed als zijn zusjes, lachte even vaak als zijn zusjes en het eerste half jaar verliep ook zoals bij zijn zusjes. Totdat Nick mobiel werd... toen begonnen de veranderingen. |
Zaten zijn zussen nooit ergens aan, Nick wel. Ik had me altijd voorgenomen om niks weg te zetten voor eventueel graaiende kinderhandjes en dit was ook nooit nodig geweest want de meisjes kwamen gewoon nergens aan. Hooguit een tijdschrift dat verscheurd werd maar ach, dat was zo erg nog niet. Nick zat echter overal aan wat op zijn (kruip)hoogte reikte. Mijn planten, tijdschriften (gelukkig is er nu Internet zodat ik geen meer hoef te kopen), de poes, niets of niemand werd ontzien door zijn nieuwsgierige handjes en mond...
En het werd alleen maar erger toen hij ging lopen. Ik heb me sinds die onwikkeling het ene na het andere beveiligingsmiddel moeten aanschaffen... Een traphekje om hem in de woonkamer te houden als ik aan het koken was maar na een week wist hij al hoe het open moest. Een speciaal ding voor de videorecorder zodat hij er geen vingers of knikker in kan duwen. Inmiddels weet hij hoe de video werkt en staat er 3 keer per dag Nijntje op. Geen sleutels op de kast want hij heeft in no time de snoeptrommel leeg gegeten (maar hij weet de sleutel steeds te vinden...). En alles wordt eerst met een technische blik bekeken voordat het vakkundig door hem gesloopt wordt. Krijg je een frisdrankfles niet open? Geen nood, geef ze maar aan Nick.
Nu denken jullie misschien dat mijn dochters nooit stout zijn maar dat is ook weer niet waar. Maar Nick is pas 2 en er zijn nu al verschillen. Ik hou al mijn hart vast voor wanneer hij een paar jaar ouder is en de leeftijd bereikt waarop zijn zussen hun stoffen zeteltjes hebben stukgeknipt, in mijn buffetkast zijn geklommen, van bovenaf de klerenkast op hun bed zijn gesprongen (lattenbodem stuk) en met hun goede kleren in het moeras zijn blijven steken...
Misschien zijn er vrijwilligers die tegen die tijd nog een zoontje erbij willen tot aan zijn 18de?
Groetjes van Anja,
mama van de Timmersbende
Reacties:
Door: joelle op 17/05/2001 @ 12:48 
Beste Anja, Zelf ben ik moeder van twee jongens en één meisje. Er zijn inderdaad grote verschillen tussen jongens en meisjes. OOk mijn jongens zijn wilder, maar mijn meisje is veel gemener en sluwer dan haar broers. Misschien komt dat omdat zij de middelste is en dat zij zich moet verweren tegen haar broers. Zij is duidelijk de baas en met haar valt er niet te onderhandelen. Stijn en Reinhout kan ik daarentegen gemakkelijker overtuigen. Bovendien is Stijn veel rustiger geworden nu hij al 4 is, terwijl Laure (2 jaar) nog altijd even koppig is. Ik zie Laure heel graag (het is een echt meisje), maar Stijn en Reinhout vind ik veel gemakkelijker, minder complex.
