Column van Anja
Na het weekend komt maandagochtend...
 |
Weekend... Twee dagen van niets moeten en alles mogen. Twee dagen dat we niet om 7 uur in de ochtend gewekt worden door de zoemer van de wekker maar twee dagen dat we lekker langer in bed kunnen blijven. Nou in elk geval, dat zouden we kunnen als we geen kinderen hadden. Want hoe raar het ook mag klinken, de hele week komen onze kinderen met heel veel tegenzin uit bed want dan moeten ze allemaal op tijd de deur uit naar school, maar als het weekend is en ze dan wel kunnen blijven liggen... juist dan staan ze vroeg op en hebben gelijk al een hoop herrie. |
In elk geval brengen wij de weekenden veelal rustig door. Een dochter moet turnen, een dochter moet naar de scouts, een beetje internetten, een beetje rommelen in huis, een beetje van alles wat. In de zomer gaan we er vaak op uit maar helaas is de winter niet ons favoriete seizoen om erop uit te trekken.
Twee dagen dus, die we in elk geval meestal goed doorstaan.
Maar aan al het goede komt een einde en tegen onze zin in, is het zo weer maandagochtend. En die begint hier elke keer weer heel erg levendig. Eerst al omdat de kinderen weer niet uit hun bedden kunnen komen (waarom lig je 's ochtends bij het opstaan het lekkerst?). Manlief zit met een beetje een lang gezicht aan tafel en overweegt om ziek thuis te blijven want zucht... naar het werk gaan, daar heeft hij op maandagochtend altijd problemen mee. Ik smeer brood voor iedereen, maak koffie en thee, probeer de boel onder controle te krijgen en vraag me op zulke momenten af waarom we nu ook alweer 5 kinderen wilden. (Ja, ik moet het bekennen, ik heb ook wel eens van zo'n gedachten!)
Mandy en Kimberly vliegen elkaar elke ochtend, 2 minuten na het opstaan al in de haren want de een kijkt de ander verkeerd aan en de ander raakt de een per ongeluk aan, de een treuzelt te lang op de badkamer, de ander te lang op de wc... Nick is 's ochtends erg humeurig en zet het meteen op een brullen als ik hem verbied om cola te drinken (leuk, peuterpubertijd...) en dochter Michelle staat op haar stoel te springen, waarschijnlijk om haar boterham sneller te doen zakken. Kleine Colin zit met een big smile in zijn stoel en bekijkt het hele tafereel geamuseerd.
Als papa om kwart voor 8 naar het werk gaat en de hele bende (inclusief de poes) afscheid van hem heeft genomen, gaat het gekibbel onverminderd verder en is het een hele toer om ervoor te zorgen dat ze alle drie op tijd klaar zijn voor de school.
En als ze dan, om half 9 vertrokken zijn en ik blijf zitten met de ontbijtboel, een onder de pindakaas besmeurde Nick en een berg huishoudelijk werk... kruip ik vlug even achter de computer om de post op te halen en ... en dan verheug ik me weer op het weekend!!
Groetjes van Anja,
mama van de Timmersbende:
Mandy (10), Kimberly (8), Michelle (4), Nick (2) en Colin (1).
