Column van Anja
Hoera, het is moederdag??
Twaalf mei 2002, een speciale zondag, een zondag die maar 1 keer per jaar voorkomt, een zondag waarop het moederdag is. |
De kinderen doen al dagen geheimzinnig over hun kunstwerkjes die ze op school gemaakt hebben en ik heb moeten beloven om niet onder hun bedden te stofzuigen en in de kasten te neuzen.Nee, natuurlijk niet, ik wil hun voorpret niet bederven want dan is voor mij ook de lol eraf.Omdat de jongste 2 nog niet naar school gaan heeft onze oudste, Mandy, met ze op haar kamer zitten knutselen en met tevreden snoetjes komen ze uren later naar beneden. Oh, wat zal ik opkijken bij het zien van hun mooie werkjes. |
Op de ochtend zelf blijf ik heerlijk in bed liggen. Het kleintje in mijn buik trappelt heerlijk alsof het me alvast een fijne dag wil wensen. Ik hoor gestommel in de keuken en hmm… zo meteen komt er ontbijt op bed. Vast en zeker zo heerlijk, zo niet nog lekkerder dan wat ik steeds in de tijdschriften zie staan. Dus een gekookt eitje en verse broodjes en een klein vaasje met bloemetjes.
En ja, hoor, terwijl de ochtendzon heerlijk de slaapkamer in schijnt, komen er 5 paar voetjes (en 1 paar voeten) de trap opgeslopen en hoor ik het theekopje wel erg rammelen, maar kom… ik bederf hun plezier niet en doe alsof ik slaap.Hmm, laat de dag maar beginnen!
En dan begint de dag! Om half 7 word ik wreed uit bovenstaande droom gerukt omdat mijn oudste dochter het lumineuze idee had om de wekker extra vroeg te zetten. Ik sliep net want de hele nacht heb ik geen oog dicht gedaan door een springende baby die mijn blaas overwerk bezorgde. Ik wil me wel lekker omdraaien maar dat lukt niet door de bekkeninstabiliteit en ja, hoor,ik hoor het goed. Daar komt zoon Nick, die natuurlijk ook de wekker heeft gehoord. Binnen 3 tellen is Colin dan ook wakker en mijn verzoek om vooral zachtjes te doen, wordt niet ingewilligd. Nee, het gaat er meteen luid en duidelijk aan toe!
Na een aantal waarschuwingen gaan ze dan naar Mandy, die nog in haar bed ligt. Haar voornemen om heel vroeg op te staan om ontbijt te maken, loopt op niets uit. Het is toch wel erg vroeg nog dus neemt ze Colin bij haar in bed. Nick maakt Michelle op een wrede manier wakker waardoor ze in no time knallende ruzie hebben. Ik ben me al lichtelijk aan het ergeren… zo had ik me dat niet voorgesteld.
Om de boel nog te verergeren, wordt manlief ook wakker en dan heb je de poppen pas aan het dansen. Je moet dus nooit mijn echtgenoot uit zijn slaap rukken of je moet het leven beu zijn! Hij springt uit bed en buldert even waardoor er nog meer geschreeuw van kinderzijde komt en ik het zo beu ben dat ik mijn bed uitkruip. Het is klokslag 7 uur… laat moederdag nu maar beginnen.
En dus zit ik met een kwade kop in de woonkamer zonder ontbijt want de honger is me vergaan. Nee, ik wil ook geen kopje thee en ach, die knutselwerkjes bekijk ik zo meteen wel als mijn humeur bijgetrokken is en de tranen opgedroogd zijn. De kleine Hummel in mijn buik reageert heftig op mijn adrenalinestoot en de rest van de dag heb ik harde buiken (mijn wens om met moederdag te gaan bevallen komt ook al niet uit…). Het is dus weer een dag zoals die alle andere 364…
Uiteindelijk ben ik wel blij met de plakwerkjes van de kinderen en ach… mijn man zou niet mijn man zijn, als ik niets van hem zou krijgen. Tenslotte ben ik zijn moeder niet en ik vind het niet mijn plicht om voor mezelf een cadeautje te kopen dat hij dan weer aan mij geeft zodat ik verrast moet zijn. De rest van de dag verloopt iets rustiger, hoewel het meer een dag van de man was met Formule 1 en voetballen.
En als ik dan 's avonds in bed lig en me de dag nog eens doorloop, dan weet ik het zeker: ik heb een uniek gezin. Geen sprankelend ontbijt op bed, geen dure cadeau's en bossen bloemen. Dat is toch allemaal veel te traditioneel! Nee, die situaties bij mij thuis zijn niet vast te leggen in welk tijdschrift dan ook! En anders wil ik graag eens meewerken aan een reportage voor eender wel blad dan ook. Dus Libelle,Margriet en Kinderen… ik bied me graag aan.
Groetjes van Anja,
mama van de Timmersbende
Mandy (11), Kimberly (9), Michelle (6), Nick (3), Colin (2) en Hummel (verwacht rond 1 juni)
Anja is 9 dagen later bevallen van een prachtige zoon, David. Hij werd op 21 mei om 6.17 uur geboren na een vlotte bevalling, woog 3.995 gram en is 53 cm lang.
Reacties:
Door: Diny op 07/06/2002 @ 23:36 
Hoi Anja en familie,
Van harte gefeliciteerd met jullie zoon en broertje David. Ik lees altijd met veel plezier je columns, ik hoop dat jullie heel veel geluk, gezondheid en vreugde mogen beleven met jullie zesde spruit!
Groetjes van Diny.
Door: suzy op 08/06/2002 @ 12:49
proficiat met je nieuwe spruit en denk volgendjaar is een nieuwe moederdag met dan wel zes mooie knutselwerkjes en groote bos bloemen
