Column van Anja
Hij komt.. hij komt.. die goede oude Sint... (of is het mama?)
 |
Onze kinderen mogen niet liegen. Wij zijn hier best fel in want in onze ogen is liegen iets fouts, iets heel fouts. Liever de waarheid spreken bij een kapotgevallen vaas of een door het slijk vervuilde net hele nieuwe broek dan er een heel verhaal om heen verzinnen dat niet waar is. En de 2 oudste meiden weten dat inmiddels wel. En toch, zo een keer per jaar wordt ook hier die zeer opvoedkundige regel van "Gij zult niet liegen" door ons als opvoedkundigen (lees: papa en mama) verbroken |
Is het misschien een teken van zwakte dat wij door een soort dreigement van "Als je niet lief bent dan krijg je niks en neemt Sinterklaas je mee in de zak naar Spanje", hopen dat de kindjes gaan luisteren en lief zijn. Want zwarte Piet ziet immers alles en och, hoor eens, loopt hij daar nu niet over het dak? En die zwarte Piet.. is Sinterklaas niet een beetje aan het discrimineren want slavernij, is dat niet allang afgeschaft in ons land?
Of is het toch iets heel anders? Want is het niet hartstikke lief als die kleine kapoentjes 's avonds hun schoentjes neerzetten bij de kachel of voordeur (want de moderne huizenbouw is niet altijd voorzien van een gat in het dak voor de cadeaus en pepernoten) en zo hard zingen dat men het 3 straten verder nog kan horen, wat weer zeer handig is mocht zwarte Piet net daar op het dak lopen.
En dan die opgewonden hoofdjes in de vroege ochtend, net als wij, vaders en moeders nog heerlijk aan het slapen zijn, die door huis sluipen om te gaan kijken of er ook wat in hun schoentjes zit om vervolgens al stiekem van hun chocoladeletter te snoepen en dan met een bruin snoetje op onze bedden springen en wij verschieten en denken dat er een echte zwarte Piet aan ons voeteinde zit. Om maar te zwijgen van de verbaasde gezichten van onze kindjes als zij op straat opeens 2 Sinterklazen in een auto zien en we een hele uitleg moeten geven over hulpsinterklazen en dat het paardje vast erg moe is en ze daarom een auto hebben.
Ik denk dat de laatste argumenten ervoor zorgen dat wij deze traditie in stand houden. Een traditie die wij hier alleen hebben en nog net niet weggevaagd wordt door andere (Amerikaanse) tradities zoals de Kerstman. Laat mij dan maar tussen de kerstballen en kerstartikelen die de winkels al sieren maar zoeken naar speculaasjes en Sinterklaasinpakpapier...
Onze oudste kinderen geloven natuurlijk allang niet meer in de Goed Heiligman maar spelen het spel mee. Soms wordt er wel eens een woord versproken en wordt er een trap onder de tafel uitgedeeld maar ach... Zij zingen wel het hardst als de schoen gezet wordt. Dat papa Piet en Sintermama hen vooral niet mogen vergeten! Dus wat mij betreft liegen we nog wel even verder maar dan wel maar 1 keer per jaar....
Groetjes van Anja
mama van de Timmersbende bestaande uit:
Mandy (31.5.90), Kimberly (4.9.92), Michelle (12.3.96), Nick (28.5.98) & Colin (29.12.99, geboren na 28 weken, 1200 gram/38 cm).
