< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Home » Columns » Column van Anja » "Mama, kijk..."

Column van Anja

"Mama, kijk een roodworstje!"

Met 5 kinderen om me heen is het nooit stil. Altijd hoor ik wel gekwebbel of erger, geruzie om me heen. Meestal is dat erg gezellig want ik hou niet zo van de stilte. En een van de leukste dingen van al dat gepraat, vind ik toch wel om te horen hoe de taal zich ontwikkelt. Van babygebrabbel tot heuse puberpraat... bij ons kan je alle kanten op. Zo herinner ik me nog goed hoe ik met smart zat te wachten op het eerste woordje van onze oudste dochter Mandy.

Dagenlang zat ik met haar "Mama" te oefenen. Ik weet niet hoe vaak ze het te horen kreeg. Als antwoord kreeg ik allerlei pruttelgeluiden en "Dadadagaha", maar niet wat ik wilde horen. Ik had de moed al bijna opgegeven toen ze geheel onverwacht, op een dag toch "Mama" zei. Ik heb lopen stralen en had het liefst gehad dat ze het nog eens 100 keer achter elkaar zou zeggen maar een kind is nu eenmaal geen circusaapje dat zijn trucje blijft herhalen.
Kort hierop begon haar spraakontwikkeling met grote stappen vooruit te gaan en is haar mondje niet meer stil blijven staan. Ze is de grootste kletskous die we hier hebben rondlopen en soms zou ik wel eens willen dat ze een dag geen stem zou hebben! Mijn oren tuten 's avonds wel eens als ze naar bed is. Dan lijkt het net of ik haar stem nog hoor: "Blablablabla!"
Maar het is natuurlijk ook lekker om gewoon echte gesprekken te kunnen voeren, gewoon zoals je dat doet tussen moeder en dochter.

Hoe anders ging dat bij dochter Kimberly. Zij had vanaf babyzijnde problemen met haar gehoor en spraak en heeft na lang zeuren van mijn kant eindelijk logopedie gehad. Dit heeft zeker geholpen bij een betere spraakontwikkeling maar ze zal nooit zo'n spraakwaterval worden als haar grote zus.
Toen ze nog een baby was, zat ik wederom uren met haar "Mama" te zeggen en wachtte wederom vol goede moed tot ze het zou zeggen. Totdat op een avond Marcel van zijn werk kwam en ze hem stralend toelachte met "Papa!"
Ik zag een beetje groen van jaloezie want dat hadden we niet afgesproken! Haar woordenschat werd langzaamaan groter en nu 9 jaar later, kan ze enorm goed schelden. De schuttingwoorden vliegen hier wel eens in het rond als ze ruzie heeft met Mandy maar ik pak het wel aan. Dan nog liever niets zeggen dan zoiets want de kleintjes nemen het meteen over. Ja, zo'n woorden leren ze op de een of andere manier veel vlugger dan nette taal.

De andere 3 kinderen hebben me gelukkig niet teleurgesteld en zeiden als eerste woordje "Mama." Ha, mijn ego was weer gestreeld.
Het is zo grappig om dan 3 kleintjes tussen 2 en 5 jaar te horen. Natuurlijk heeft Michelle van 5 de wijste woorden en Nick van 3 zegt alles na als een echte papegaai. Maar het lukt hem niet altijd en dat geeft wel eens leuke zinnetjes.
Zo zaten we laatst in de woonkamer en keken naar de vogeltjes die aan de vetbolletjes hingen. Opeens riep Nick: "Kijk, mama, een roodworstje."
Het was wel duidelijk wat hij daarmee bedoelde.
Op een verjaardag aten we een stukje linzenvlaai en zus Michelle wilde ook wel een stukje proeven. Maar Nick schoot in paniek en riep: "Michelle gaat blindevlaai eten en dadelijk ziet ze niets meer!" Waarom wij om zijn waarschuwing moesten lachen, was hem niet duidelijk…

Colin van net 2 begint nu ook heerlijk te kletsen. Broer Nick begon pas met zinnetjes van 2, 3 woorden toen hij 2,5 jaar was en eindelijk zonder fopspeen door het leven kon maar Colin doet dat nu al. Hij zegt alles na en is een minipapegaai. Heerlijk is dat.
Wijs als hij is, knikt hij gewoon een instemmend "Mmhmmm", als hij een woordje niet meteen kan nazeggen! Favoriete woorden zijn momenteel "Bert" (hij is dol op Sesamstraat) en "Nee."
Tja, dat heb je als je 2 bent...

Het zal straks leuk zijn als het kleintje, dat nu nog rondspartelt in mijn buik, ook zijn zegje zal kunnen doen. Nog een stemmetje meer rond de tafel (als we gaan eten, is het echt een gezellige praatjesboel) met straks weer een nieuwe periode van taalontwikkeling.
Ik heb me voorgenomen om dan eens alle grappige uitspraken te gaan opschrijven want je vergeet ze zo vlug. Jammer want deze prietpraat is juist zo uniek voor kleine kinderen. Althans, ik heb toch niet de verwachting dat een van mijn kinderen in de politiek zal belanden...

Groetjes van Anja,
mama van de Timmersbende:
Mandy (11), Kimberly (9), Michelle (5), Nick (3), Colin (2) en hummeltje (dat rond 1 juni verwacht wordt).



[Reageer]