Column van Anja
Het nieuwe jaar staat voor de deur.
 |
Een nieuw jaar staat voor de deur. Of eigenlijk is het nieuwe jaar al
binnengekomen, de eerste week zit er bijna weer op. De vraag die dan het meest gesteld wordt is ongetwijfeld: "Wat zijn jouw goede voornemens?" Moeilijke vraag want ik hoef mezelf niet te kwellen met allerlei moeilijk vol te houden "stop-met-roken"-therapieën want ik heb nog nooit gerookt. Mezelf kwellen met allerlei wrede dieëten om een paar kilootjes te verliezen, zou een mogelijkheid zijn want ik ben dan wel een paar kilo te zwaar. |
Moeilijke vraag, maar toch, ook ik heb enkele dingen gevonden waar ik me aan gaan wil houden.
Ten eerste een paar praktische dingen. Zo heb ik me stellig voorgenomen om dit jaar eens vol te houden met mijn "wasmachinepotje". Het wat? Ik heb een potje bij mijn wasmachine staan en elke wasbeurt levert mij 20 Bfr. oftewel 1 gulden op. En dit potje is voor wat extra's. Een middagje McDonalds, een leuk boek of een leuke verrassing. Normaal houd ik het niet langer vol dan tot er een klein bodempje kleingeld in zit. Dan moet ik het uitgeven.
Ook ga ik mijn strijk beter bijhouden want ik kwel mijzelf elke keer door de was te laten groeien tot een enorme berg waar ik me amper doorheen kan worstelen.
Verder heb ik mij voorgenomen om gewoon lekker te genieten van mijn gezin. Vooropgesteld dat wij gezond zullen blijven... daar hebben we immers geen grip op. Afgelopen jaar was een zwaar jaar voor ons allemaal. Ik heb de kinderen vaak te kort gedaan door de situatie met onze jongste. Ik wil nu gewoon meer tijd voor ze maken, naar ze luisteren en ze behandelen zoals wij ook behandeld willen worden. Als mensen en niet als onmondige wezentjes. Want dat deed ik wel eens, niet zeuren maar luisteren. Oeioei,wat lijk ik een slechte mama, he?
Dus ik ben er al mee begonnen. Ik doe elke dag minstens 2 keer per dag de Kabouterdans met mijn dochter Michelle, speel voor paard met zoon Nick en ren 20 rondjes door de living totdat dit snelle renpaard meer weg heeft van een oude knol die de kar niet meer kan trekken en probeer de muziek van dochter Mandy te waarderen (wat echt een moeilijke opgave is...) en geniet van haar optreden als danseres. En ik heb een halve zondag besteed aan het vastnaaien van insignes op het scoutinghempt van dochter Kimberly (je moet weten dat ik dus een absoluut ei ben op dit gebied en verwachtte dat die dingen er bij de eerste wasbeurt af zouden vallen maar ze zitten er nog allemaal op. Ik ben met stomheid verslagen) en deel haar enthousiasme voor paarden.
Ontbreekt er nog eentje, onze jongste. Maar ach, wat moet ik me verder nog voornemen als hij helemaal tegen mij aangekropen zit met zijn handje op mijn borst, zijn buikje vol drinkende en zo nu en dan een brede grijns naar me toe werpend? Daar valt niet veel meer aan toe te voegen om hem voor de moment helemaal gelukkig te maken.
Hopend dat jullie voornemens ook uit zullen komen, wens ik jullie nog een gelukkig en gezond 2001.
Groetjes van Anja,
mama van de Timmersbende:
Mandy (10), Kimberly (8), Michelle (4), Nick (2) en Colin (1).
