Column van Annelies
Feestdagen
 | Ik heb alweer een poosje niet geschreven… Ik heb geprobeerd om alles wat van me af te zetten, maar evident is anders. Ik heb ondertussen IUI nummer 7 achter de rug. Mijn eigen gynaecoloog had, het weekend dat ik de IUI had, geen dienst... Jammer… Een andere, goede gynaecoloog heeft de IUI gedaan. Deze keer mocht manlief het zaad inspuiten… Ondanks al dat ziekenhuisgedoe had het toch iets intiem… En vol goede moed gingen we naar huis… Afwachten… En weer eens afwachten. |
Acht dagen na de IUI kreeg ik de eerste klachten die me erop wezen dat het niet gelukt was. Weer kreeg ik de nodige huilbuien. Ik kon me niet laten gaan want ik moest werken. En een jankende Annelies… Daar hadden ze niks aan. Vol goede moed pakte ik mezelf weer bijeen…
Ik maakte een afspraak in het ziekenhuis, want ergens zei een stemmetje tegen me: "Zorg ervoor dat je echo hebt gehad voor je gaat prikken..."
Ongesteld was ik niet zoals het hoorde maar dacht er verder niet meer aan.
Eenmaal bij de gynaecoloog werd me alles snel duidelijk... Op mijn rechtereierstok zat een cyste van 4,5 cm... Ik kan alleen maar weer gaan janken. Ik voel me vreselijk belazerd door mijn eigen lijf… "Hoe kan dat nu", vraag ik me af. Vragen spoken door mijn hoofd: "Waarom… Waarom... Waarom?"
Ik mag deze maand niet starten met de IUI. Ik mag geen hormonen spuiten omdat het niet bekend is wat het allemaal zou doen. En aanstaande donderdag moet ik terug voor controle...
Ik voel nu pas dat ik pijn heb, een heb zeurende buikpijn… En kan ik soms janken.
Ik leef weer tussen hoop (dat is ver te zoeken ) en wanhoop... Kan niet eens een kind krijgen. Het zesde jaar gaan we in... Soms denk ik wel eens: "Het komt het allemaal nog wel."
Ik sluit dit jaar heel moeilijk af...
Ik maak de balans op van het afgelopen jaar: ik werd zwanger maar verloor mijn kind, ik verloor mijn baan, maar heb een nieuwe leuke baan gevonden, mijn oom die vecht tegen de ziekte die kanker heet... En met de dag realiseer ik me meer hoe gelukkig ik moet zijn met wat ik heb... Ik moet leven bij de dag en vooral niet teveel achterom moet kijken. Maar een keer doe ik het nog... Ik wuif het oude jaar straks uit en zwaai de deur van 2005 hopelijk vol goede moed open.
Dankzij de Reiki-sessies bij Marieke merk ik dat ik rustiger word. Ik merk dat ik er baat bij heb.
Voor iedereen…
Fijne feestdagen, een mooi, liefdevol, genegen en warm 2005!
Een jaar waarin vrouwen die intens naar het ene grote verlangen gerealiseerd mogen worden en waarin we allen vooral gezond mogen blijven.
Liefs,
Annelies
Reacties:
heel veel sterkte en
suc6.....hoop dat het jullie
lukt...ondanks dat jullie al een tijdje proberen
Door: angela op 27/12/2004 @ 12:02 
hoi annelies ik heb ook mijn 5de iui achter de rug overmorgen moet ik terug naar de gynecoloog ik ben al bang dat ze al gaat zeggen dat ik terug menopur en pregnyl gaat moeten nemen maar deze maand kan ik niet want ik ben vrijdag op mijn rug gevallen en ben op het punt van het nachtkastje gevallen ik ga vanavond bij de dokter want ik hou het niet meer uit van de pijn ik wens iedereen een gelukkig nieuwjaar en vele kindjes groeten angela
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat 2005 een gelukkig jaar voor jullie wordt waarin jullie grootste droom eindelijk mag uitkomen.
Nog veel sterkte in deze dagen en veeeeeel suc6 voor volgend jaar
Groetjes Jessy
Door: tijger op 11/01/2005 @ 13:57
hoi,
heel veel sterkte toegewenst!!
ik hoop dat alles nog goed komt
groetjes marijke
Door: ada op 11/02/2005 @ 16:15
Hi, vind het erg voor je dat het zo lang duurt en maar niet iwl lukken. Soms lijkt alle tegenslag zich wel op te stapelen. Misschien geld voor jou de spreuk na 7 magere jaren komen 7 vette jaren?? Duimen maar!!!!!!!
Door: Anoniem op 24/02/2005 @ 13:25
hallo,
Ik zou willen zeggen dat jullie de moed zeker niet mogen verliezen (ook al is dat soms makkelijker gezegd dan gedaan),de aanhouder wint !!!!
Ik heb ook veel problemen gehad om zwanger te raken. We hebben er meer dan 11 jaar over gedaan.
Wij hebben ook alles geprobeerd,uiteindelijk ben ik 2,5 jaar geleden (na alle tegenslagen,mislukkingen)terug naar een andere gynaecoloog gegaan (de 4e) en 2 jaar geleden heeft deze mij geopereerd omdat ik overal cystes had (baarmoeder, eierstokken, darmen, blaas) en toen hebben ze ook gezien dat ik een erge vorm van endometriose had, hierdoor was de operatie iets zwaarder dan verwacht, maar ze was echt nodig. (de endometriose had de gynaecoloog niet verwacht voor mijn operatie, want ik had hier niet de symptomen voor) Na de operatie nog enkele maanden spuiten gekregen en ondertussen terug vol goede moed geprobeerd om op een natuurlijke manier zwanger te raken,wat na 6 maanden toen nog niet gelukt was. Toen heeft de gynaecoloog ons aangeraden om via IVF te proberen (om zeker te zijn, want endometriose kan na 6 maanden beginnen terug komen, en dit kan leiden tot onvruchtbaarheid).En op 20 januari 2005 ben ik dan na
zovele moeilijke jaren waarin heel veel tranen zijn gevloeid bevallen van een flinke zoon. Dus, geef niet op, dat geluk is voor jullie ook weggelegd. Veel succes.
Door: anoniem op 24/02/2005 @ 23:45
hallo ik begin nu aan mijn 6de iui en ben nog niet zwanger mijn zus is een maand gelden bevallen van een flinke zoon kenzo als je het eens ziet dat het bij andere gemakkelijker gaat als bij jou heb je het toch wat moeilijk maar ale ik ben over mijn donkerste periode heen en denk postief als het mijn zus en andere vrouwen zal het bij ons ook wel eens lukken veel sterkte allemaal
