Column van Annelies
Rustpauze
Eigenlijk is het rustig ten huize… Knopen hebben we eindelijk doorgehakt…![]() | We hebben tijdens de vakantie rustig kunnen nadenken over wat we willen en wat we vooral niet willen. Aangezien mijn eigen gynaecoloog er een paar maanden niet is, en ik bij de vervanging ga, kan ik evengoed ook naar een ander ziekenhuis gaan. Ik merk dat ik het steeds vechten wel stilaan wat moe was… Dus hakten we de knoop door: we gaan naar Zwolle. Dit hebben we in het gesprek ook laten weten. Die dag kregen we een brief mee voor bloedonderzoek van manlief en een briefje tot semenonderzoek in Zwolle. De bloedtest hebben we de dag erna gelijk laten doen, waren we daar van af. |
Op 21 juni konden we in Zwolle terecht voor het semenonderzoek. En dan… Dan heb je de zomerstop… Dus rustpauze. Op 9 september hebben we intake in Zwolle en dan zullen we horen of het IVF of ICSI zal worden.
De uitslag van het semen is ons nog niet bekend. Dit wou Zwolle ons helaas niet meedelen aan de telefoon, omdat we er nog nooit eerder waren geweest en men ons dus niet kent.
We zullen dus geduld moeten hebben tot dan… Ergens ook goed.. Gewoon rust, even niet verplicht moeten denken aan zwanger worden… De frustratie en de teleurstelling, maar ergens blijf ik ietsepietsie hopen op een zwangerschap… Ben ik de enige? Of herkennen jullie dat ook?
De tijd lijkt voorbij te vliegen…. Het toch nog onverwachte overlijden van mijn oom… Van de ene op de andere dag baan kwijt… De tijd staat niet stil… We vliegen verder en zo is het al weer half augustus…
Vol spanning kijken we uit naar de volgende stap… Maar ergens zijn we ook bang, omdat… onze dromen misschien dromen zullen blijven.
Groetjes,
Annelies
Reacties:
Door: Margje (profiel) op 23/08/2005 @ 16:49 

Ik wens je heel veel sterkte en ik hoop voor je dat het gaat lukken. Hou je ons op de hoogte. Ik hoop dat het niet bij dromen blijft voor jullie, maar soms zeggen ze dat je beter van het ergste uit moet gaan.
Groetjes Margje
Tuurlijk blijf je hopen ook wij (mijn man en ik ) stonden drie jaar geleden zelfs al op de wachtlijst van icsi en wat bleek zwanger ben nu zelfs op de natuurlijke manier zwanger van tweede. Dus meid blijf gewoon hopen en anders komt het kindje er echt wel via icsi of ivf . Veel succes
vind ik ook hoor, blijven hopen - je leest toch genoeg verhalen van mensen die soms 8 of 10 jaar bezig zijn en alsnog een kindje krijgen...OK, is geen leuk vooruitzicht zo lang te moeten wachten maar ook bij mij heeft het jaren geduurd en nu heb ik een fantastisch dochtertje. Blijven proberen zou ik zo zeggen - in ieder geval zolang je het fysiek en emotioneel aankan, anders krijg je denk ik later toch momenten van "hadden we niet nog iets langer moeten proberen..." Ik wens je heel veel sterkte en geluk toe en hopelijk is de andere locatie een nieuw begin met nieuwe kansen !
Lieve Annelies,
Mijn partner en ik zijn het al 12 jaar aan het "proberen". Na allerlei onderzoeken van kijkoperatie tot samenlevingstesten kwam er niets aan het licht. In 1999 hebben we alle testen gehad die er maar zijn, maar op dat moment wilde we nog geen kindje, puur weten of er iets aan de hand was. Dit was niet het geval, medisch was alles goed. Nu een aantal jaren verder en is de wens toch groot geworden. Toen ging het hard....van pilletjes clomid meteen door naar ivf! Oef, daar hadden we niet op gerekend, maar zijn er toch voor gegaan. Ik had middels de hormonenkuur 18 eicellen geproduceerd, die middels een punctie gehaald werden. Bij het lab waren er slechts 2 tot bevruchting gekomen, waarvan 1 hele mooie. Die is teruggeplaatst. Helaas kwam na een hele slepende tijd van wachten toch een menstruatie op gang. Het lab vertelde ons dat we in aanmerking kwamen voor icsi. Ben toen naar mijn gynaecologe gegaan en ze was het er mee eens. Dus meteen met de volgende kuur begonnen, wel met andere hormonen. Heb 2 dagen geleden een punctie gehad en morgen wordt een embryo teruggeplaatst. Dan krijg ik ook te horen hoeveel "bonusmateriaal" overblijft. Het ergste vind ik toch de wachttijd van wel of niet zwanger? Ik kan me dan ook heel goed voorstellen hoe je je voelt en wens je veel sterkte!
hay Anoniem
heel veel succes... en laten we hopen dat het nestje klaar is ... sterkte
Hi Annelies,
Allereerst dank voor je lieve woorden, ik wist niet dat het me zoveel goed zou doen! Ben van nature nogal gesloten en rationeel (alhoewel door al die hormonen weet ik me soms geen raad met mijn gevoel...)Ik merk dat ik het toch wel fijn vind dat ik steun vind en jouw verhaal spreekt mij in het bijzonder aan.
Ik zie dat er vandaag voor ons allen een ziekenhuis bezoek gepland staat en zal duimen op een goede afloop! Ik zal de moed, hoop en positiviteit niet opgeven en wens ons veel kracht toe....
Groetjes,
C (wordt het toch wat persoonlijker)

Hay C
Hoe is het geweest ???
Ik ben zelf ook naar het ziekenhuis geweest.. dat lees je weer in mijn columm
heb hem al naar Eva gemaild
heb je al een idee wanneer de testdag is ?
Succes
Hi Annelies,
Het was gisteren een prachtige dag om bevrucht te worden....In het lab vertelde de gyn dat er van de 13 eitjes 10 bevrucht waren (de andere waren te klein) en dat er één kanjer tussen zat die zich 7/2 maal gedeeld had. De overige worden niet ingevroren, aangezien deze onvoldoende gedeeld waren. Toch wel een beetje upset (2e punctie! geen bonusmateriaal!!)
Maar laten we niet vooruitlopen en deze als winnaar bekronen....Heb gisteren lekker rustig aan gedaan en lekker in de tuin gelegen met een goed boek (afleiding).... Ik heb een gevoel dat dit een goede column wordt....ben reuze benieuwd...
Wie is Eva?
Ik weet niet precies wat je met testdag bedoeld....Oh een zwangerschapstest....De gyn heeft me enkel verteld dat ik op 22 september een test mag doen of zelf kopen, of bij de dokter of bloedtest laten doen.
Dan weten we meer......
Thanx en veel succes en geluk
C
Hay C
Ik zal heel hard voor je duimen... praat tegen je kleine...
Lees mijn columm maar als hij er is...ik verklap nog even niks.
Eva is van deze site...
Succes Annelies
Hi Annelies,
Thanx for the support, ik haal goede moed uit je woorden en innerlijk voer ik veel gesprekjes en hou mijn buik vaak vast..
Door jou voel ik mezelf zeker worden (wat woorden wel niet allemaal doen kunnen)
Ik ben benieuwd naar je column en zal er naar uit kijken...
Liefs C













