Column van Annelies
Vakantie
15 MeiPfff, vroeg… Vroeg mijn bed uit... Om half vijf rij ik richting mijn vriendin en pik haar op... Daar gaan we dan... 8 Dagen op vakantie en dat zonder manlief. Het valt me zwaar.
Na gisteren overlegd te hebben met de gynaecoloog, ga ik ervan uit dat ik deze maand niet zwanger ben. De Puregon zit dan ook in mijn handbagage en ik hoop de douane op Schiphol goed door te komen.
Om 7.30 uur willen we inchecken maar er is iets niet in orde met onze tickets... Ik ga wel drie keer op vakantie, mijn vriendin niet… We balen. Maar uiteindelijk komt het allemaal goed. We gaan een heerlijke week richting Tunesië en zien het helemaal zitten.
 | In Tunesië word ik ongesteld dat het niet normaal is. Na een uur een lekkage en ik kan wel janken. Ik voel me klote en zeer beroerd... Het besef dat het gewoon mis is gegaan, weegt nog steeds door. Ik probeer het beste van mijn vakantie te maken, geniet van de zon, verbrand me te pletter... En tel de dagen naar huis weer af. Op dag drie start ik opnieuw met het spuiten van de Puregon, 50 eenheden. Ondertussen gaan de dagen verder… En ik geniet. We gaan op bezoek in een berberdorpje (zie foto)... En zo loopt de vakantie naar zijn einde toe. |
Na de vakantie heb ik opnieuw een afspraak met mijn gynaecoloog en naar de echo te oordelen, zit er niet veel schot in de zaak... Mijn gynaecoloog besluit de Puregon op verhogen tot 75 eenheden.
Drie dagen later opnieuw controle. Het gaat opeens hard: twee eicellen. En twee dagen later moet ik opnieuw komen.
Het is zondag, Pinksteren, maar mijn eigen gynaecoloog heeft dienst. We schrikken opnieuw want deze keer zitten er geen twee maar drie eicellen. Ik ben IUI-klaar.
We overleggen met onze gynaecoloog of we inderdaad wel verder gaan. Want 3 is voor onze gynaecoloog echt een maximum. Omdat ik bij de vorige IUI zwanger geworden ben, is de kans dat ik opnieuw zwanger word heel groot. Toch besluiten we het te doen. "Dan maar drie", denken we...
Op woensdag krijg ik de IUI. Maar omdat mijn eigen gynaecoloog op woensdag vrij is, doet een andere gynaecoloog het... En dat heb ik geweten. Mijn god, wat een geklooi! Hevig bloedverlies… En zo stond ik weer buiten.
Ik keek manlief aan en zei: "Deze poging is niet gelukt…"
Twee dagen hevig bloedverlies aan een IUI overhouden en behoorlijk pijn hebben, dat kon nooit goed zijn.
Twaalf dagen na de IUI ben ik ongesteld... Lees: vloei ik... Het zeikt op de grond en dat geeft me geen goed gevoel.
Opnieuw overleg ik met mijn gynaecoloog... En bij de derde IUI start ik met 75 eenheden. Is de derde keer goede keer? Laten we het hopen.
Annelies
Reacties:
Door: Sandra op 16/07/2004 @ 10:38 
Beste Annelies,
Wat een sukkel zeg die vervangende gynaecoloog, mocht het mogelijk zijn, zouden ze eigenlijk zelf eens moeten ondergaan wat ze hun patiënten soms aandoen. Daar komen ze als man dan weer goed vanaf (als het een man was tenminste !). Ik hoop dat je veel steun hebt van je ventje (mannen gaan daar toch op een andere manier mee om dan wij). Clichés komen ergens vandaan, dus laat ons inderdaad hopen dat het "de derde keer de goede keer is" ! Laat de moed niet zakken en veel sterkte toegewenst !
Sandra
Door: Wendy op 28/07/2004 @ 23:06
Annelies,
Hoe gaat het met je?
Wanneer komt er weer een nieuwe column aan..?
In welk ziekenhuis wordt je behandeld?
Wat een geklungel....zeg met die vervanger!
Hou je taai!