< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Home » Columns » Column van Diny » 14 Oktober, alweer ruim een half jaar!

Column van oma Diny

14 Oktober, alweer ruim een half jaar!

Wat gaat de tijd snel, Nikita is van de week alweer een half jaar geweest.
In de omgeving van Claudia en Michel zijn de laatste tijd een aantal baby's geboren en als ze op kraambezoek waren, vonden ze Nikita toch wel erg groot! Ze ontwikkelt zich prima. Ze weet zich inmiddels ook van haar buik weer terug te draaien op haar rug.
En paar weken geleden is ze voor het eerst naar babyzwemmen geweest met Claudia. Ik weet niet wie er de eerste keer meer van genoten heeft, moeder of dochter? Want ik zag twee stralende koppies in het water. Nikita was heel erg ontspannen en vond het leuk om naar andere kindjes te kijken (niet te dichtbij, want die willen graag met twee oogjes naar huis!). Ze is zelfs helemaal kopje onder geweest zonder echt te schrikken, heel leuk om te zien. Ze doen allemaal leuke spelletjes, er worden liedjes gezongen en er zijn zwembandjes, matten, gietertjes, allemaal leuk spul voor in het water.
De eerste keer heb ik foto's staan nemen, de tweede keer staan filmen, de derde keer helemaal niets. Vandaag, de vierde keer, gaat Michel mee. Het is nog niet duidelijk wie er het water in gaat, papa of mama, maar ik heb het idee dat Claudia hoopt dat het deze keer Michel is. Kan zij ook eens van op de kant toekijken hoe Nikita ervan geniet en wie weet foto's nemen.

Nikita heeft tussendoor ook wel eens een dag dat ze niet helemaal in haar hum is. En toch moet er iets in het huishouden gedaan worden, bijvoorbeeld soppen in de keuken. Dan schiet het niet erg op, als je constant je baby moet bezig houden en heen en weer moet lopen van de keukenkastjes naar de box/wipper. Claudia werd er laatst helemaal gestoord van: was ze eens besmet met het sopvirus, schoot het nog voor geen meter op. Maar ineens had ze een oplossing gevonden: Nikita in de wipper in de keuken, kreeg een lege verpakking Tarly van Honig in haar handjes en het gevolg was een stralende "lezende" baby die een half uur niet om haar mama "vroeg". Claudia mailde me helemaal enthousiast of ze geen patent kon aanvragen op deze uitvinding!!

Inmiddels is Nikita zover dat ze zelf een flesje met limonade leeg kan drinken en ook het eerste koekje heeft ze al zelfstandig naar binnen heeft gewerkt. Op dezelfde dag twee nieuwe dingen onder de knie. De limonade ging prima, het koekje (een halve liga) ook. Alleen daarvan bleef wat meer restmateriaal over, verhouding: een klein beetje in haar maag en driekwart in de wipper, op Nikita's slab, op haar gezicht, op de rest van haar kleertjes enz… De wasmachine kreunde van het overuren draaien!

Na het fruit leren eten (moeizaam, o zo moeizaam!), ging het wennen aan groentehapjes supermakkelijk. Nikita vond het geen enkel probleem, alles gleed moeiteloos naar binnen.

Inmiddels is er weer iets nieuws bijgekomen: Danoontjes. Een soort toetjes van opvolgmelk, gemaakt van de melk van haar voeding. Daar wordt ze helemaal wild van, ze wordt heel boos als je niet snel genoeg met het lepeltje bij haar mondje verschijnt. Gisteren waren ze hier en opa Gijs zou haar wel even voeren. Nou, die was veel te langzaam naar haar idee en hij zat ondertussen ook nog eens te praten met andere mensen. Ze gaat op haar manier eerst "mopperen" en als het lepeltje dan nog niet haar richting uitkomt, gaat

zij wel met open mond richting lepel om het zelf op te halen. Schitterend om haar te zien en de verbaasde blik in opa zijn ogen, was ook om te filmen!!

Madam is nog steeds heel kieskeurig als het om vreemde mensen gaat. Ze lacht echt niet zomaar tegen iedereen. Alle mensen die ze regelmatig ziet, heeft ze in haar hart gesloten maar bij mensen die ze maar af en toe ziet, moet ze toch echt eerst de kat uit de boom kijken.
Nou ziet ze haar "Oom" Nick niet zo regelmatig als opa, oma, "tante" Esther en haar vriendin Wilma. Aan Esther heeft ze ook behoorlijk moeten wennen, maar inmiddels is het dikke mik tussen die twee. Zelfs met de poepluiers zit Esther niet meer in, ervaren als ze inmiddels is. Maar Nick… Om de een of andere reden wil het nog niet echt lukken met madam. Hij doet echt wel zijn best, loopt rondjes met haar door de kamer, doet zijn best om zijn zware stem wat hoger te laten klinken. Allemaal heel leuk en aardig en zolang ze hem niet aankijkt, gaat het nog wel goed. Maar zodra ze beseft bij wie ze op schoot zit of wie er met haar rondloopt en ze hem aankijkt in de poppetjes van zijn ogen, zijn de poppetjes aan het dansen.
Laatst waren ze hier en ze zouden weer weggaan binnen een kwartiertje. Dus ging Nikita even een rondje afscheid nemen. Na door mij lekker geknuffeld te zijn, ging ze door op schoot bij Wilma, Nikita stralend lachen. Ondertussen liep Claudia te filmen. Vervolgens ging Nikita door naar Opa Gijs. Daarnaast zat Esther die heel vrolijk meldde dat zij zeker nog 10 minuten had
Ja, en toen was Nick aan de beurt. Claudia zei nog met een geintje dat ze ook wel eens een huilende Nikita op de film wilde. Nou geen probleem, hoor… Ze werd bij Nick geparkeerd, keek hem heel ernstig aan en kreeg een trillend lipje. Het lipje ging meer trillen en madam begon lichtelijk te huilen. Ja, en toen begon natuurlijk iedereen vreselijk te lachen en het huilen ging over in brullen. Nick zat heel beteuterd te kijken. Hij had nog wel zo zijn best gedaan! Michel nam Nikita over en ze was meteen stil, wat huilen betreft dan. Ze heeft nog minutenlang, tot ze echt weg gingen, zitten "mopperen" op haar manier. Heel grappig, het is niet na te vertellen.
Ik heb laatst het resultaat van Claudia's filmkunsten gezien en ik kan met de hand op mijn hart verzekeren dat het heel leuk om te zien was. Dus over een aantal jaren als Nikita en Nick dikke maatjes zijn, komt dit stukje film nog wel eens te voorschijn om die twee te pesten!!

Vlak bij het huis van Claudia en Michel is een kinderboerderij en daar zijn ze verleden week zondag heen geweest met Nikita. Ze vond het schitterend, en iedereen genoot. Ze hebben Nikita allemaal beesten laten aaien en gelukkig was ze niet bang. Dus is ze op de foto gegaan met allerlei dieren en die stralende oogjes zeiden genoeg. Nou is ze heel wat gewend op hondengebied. Overal in de familie zijn honden maar dit was toch vreemd. Volgens mij wordt het een heel zorgzaam dierenvriendinnetje! Goh, Claudia en Michel naar de kinderboerderij op zondag. Wie had dat ooit kunnen denken?

Nadat Claudia (na het filmen van Nikita's afscheidsrondje) laatst wegging, maakte Nick een opmerking over het tijdstip. Het was kwart over zes 's avonds en Nikita heeft ouders, die haar gewoon op tijd gewassen in haar eigen bedje willen hebben. "Ja", zei Claudia, "jongen we zijn zo burgerlijk als wat geworden, een huis, een auto, een kind, alleen de hond ontbreekt nog en dan is het plaatje dat we vroeger zo verafschuwden compleet!!"

Groetjes,
"Oma" Diny

Michel heeft vanmorgen gezwommen en Claudia gefilmd. Dus zij had haar zin en Michel vond het hartstikke leuk!
Vandaag waren ze weer hier, Michel had vrij, voor onze computerproblemen. Nikita heeft Nick met ingang van vanmiddag ook in haar hartje gesloten. Hij heeft haar een Danoontje gevoerd, een stuk rijstewafel, warm eten en is met haar de hele kamer doorgelopen. Ze heeft op zijn schoot gezeten en dit keer niet met haar rug naar zijn gezicht en het ging zowaar goed. Nick was helemaal trots!



[Reageer]