Column van Diny (een "bijna" oma)
Hoera, ik word oma!!!
Mijn naam is Diny uit de provincie Noord-Holland in Nederland en ik ben in het gelukkige bezit van drie kinderen. Dochter Claudia van 28 jaar, dochter Esther van 25 jaar en zoon Nick van 17 jaar.Jarenlang heb ik te horen gekregen dat ik er niet op moest rekenen om ooit oma te worden, het leek ze allemaal maar niets. Wij hebben altijd gezegd dat er nog zoveel kon veranderen en dat je nooit 'nooit' moet zeggen. En zie, het wonder is geschied: Claudia en haar vriend Michel zijn van mening veranderd en het ongelooflijke is gebeurd: Ze zijn zwanger!!! Natuurlijk hebben we even gezegd: "Zie je nou wel, niets veranderlijker dan een mens, jullie zijn nu echt volwassen geworden."
Even lekker inwrijven mag tenslotte, nietwaar. Maar ondertussen zijn we er hartstikke blij mee en trots op!
In april is het zover, Claudia is nu 17 weken zwanger. Ik ben een paar keer mee geweest op controle omdat Michel niet kon, heb al twee keer het hartje horen kloppen en mijn aanstaande kleinkind karatebewegingen zien oefenen op de echo. Schitterend om te zien en heel bijzonder om te ervaren. Ook leuk om te zien zijn de veranderingen bij Claudia en Michel zelf, de blijheid met de zwangerschap, de onzekerheid over hoe het allemaal zal gaan, (ze moeten verhuizen in de periode dat de baby ongeveer komt) en de veranderingen in het lichaam van Claudia. Michel vindt haar steeds mooier worden en daar heeft hij volkomen gelijk in. Ze straalt iets uit dat we nog niet eerder bij haar hebben gezien en dat is heel leuk om te zien.
Wat verandert er voor ons? Deze aanstaande oma is aan het breien gezet. Het maakt niet uit wat er van de pennen rolt, een omslagdoek, een muts, een sjaal, whatever, oma's horen te breien en daar kon ik het mee doen! Dus heb ik er inmiddels al heel wat steken opzitten, zo'n verzoek kun je niet weigeren, toch.
Wij gaan over vier weken naar Londen en er is ons al verzocht om een extra koffer mee te nemen. Leeg wel te verstaan! Zal ik even uitleggen. Mijn man heeft een collega met kleinkind en die zit altijd hele verhalen te vertellen over hoe leuk het wel niet is. Alleen die vakanties, hé. Twee koffers mee met kleding voor hem en zijn vrouw en een lege om de cadeautjes voor het kleinkind in mee terug te nemen! Claudia heeft nooit anders gehoord en altijd gezegd: "Mocht ik ooit nog van mening veranderen, dan moet jij ook met drie koffers op reis."
Op die manier werd ons ook verteld dat we opa en oma werden.
Ze hadden ons weken van tevoren al uitgenodigd voor een etentje. Michel zijn ouders ook, dus zaten we gezellig in de tuin. We werden naar binnen geroepen voor een welkomstdrankje. Er stonden zes glazen wijn en een glas frisdrank. Claudia pakte de frisdrank, Michel, Nick en de vier ouders een glas wijn. "Even toasten op een gezellig etentje, april 2002 en een lege koffer voor papa!!", werd er vervolgens gezegd door Claudia. Iedereen keek elkaar aan van wat is dit nu. Ik begreep het meteen en vroeg of het echt waar was. Ja, wel degelijk. Zowel Michel als Claudia stonden met vochtige ogen, ze hadden het 's morgens pas gehoord. En toen Nick zei: "Hier begrijp ik niets van", vertelde ik hem: "Je zuster krijgt een baby!!"
Het was puur toeval dat het samenviel met het etentje, maar de toon was gezet. Iedereen was hartstikke blij, er werden constant grapjes gemaakt, vooral Michel zijn vader kon ermee terecht. "Ik heb altijd wel gedacht dat die karpertjes van mijn zoon geweldig waren!", was er een van. (De aanstaande opa's en oma's waren kort daarvoor ingelicht over de wens om zwanger te worden en het daadwerkelijk stoppen met de pil. Het was de tweede maand al raak!)
Het was een dag om nooit te vergeten, 17 augustus, schitterend weer, een geweldig etentje want Claudia had wel 20 verschillende Spaanse tapa's gemaakt en een heel bijzondere sfeer. Er waren een paar gamba's gegrild op de vuurkorf en Michel deed er na afloop een blok voor de open haard op. Heel gezellig maar de mussen vielen dood van het dak door de hitte dus nodig was het bepaald niet. Het is 'm vergeven, tenslotte hoor je niet elke dag dat je voor het eerst vader wordt!
Inmiddels is de hele familie op de hoogte en kan ik met mijn drie zusters, allemaal al oma, bijna meepraten op hetzelfde niveau. Kortom, ik verheug me er ontzettend op en geniet met volle teugen!!!
Groetjes van "bijna" oma, Diny.
Reacties:
Door: laika op 02/11/2003 @ 14:36 
hye , bijna oma
Ik ben moeder van twee schatten van dochters , 24 en 22 jaar . De oudste heeft me reeds een kleinzoon bezeorgt , onze jordan en hij wordt op 28 december 2 jaar , dus je ziet ik ben een jonge oma en ik geniet er van met volle teugen . En ik kan het beamen ; oma zijn is anders dan zelf mama zijn , ja mag ze verwennen op een andere manier . Spijtig zie ik nu mijn kleinzoon minder dan ik zou willen ,want ik ben net verhuist ; van leuven naar antwerpen . Maar toch zijn m’n gedachten elke dag bij hem . Ik heb net een pull voor hem gebreden en ga er nog eentje maken . Weet je al wat de kleinkinderen worden ,jongens of meisjes of van beide geslachten
Ik wens je veel geluk , van een jonge oma xxx laika
Door: Anoniem op 07/08/2006 @ 08:53
Hallo Oma's en bijna Oma's
Ik heb twee dochters een van 24 en een van 28
Mijn grootste wens was Oma worden dat leek me helemaal geweldig.
Tot op een dag mijn jongste kwam met de mededeling dat ze zwanger was, helemaal emotioneel werd ik er van wat was ik gelukkig. Maar helaas al snel ging het fout ze begon bloed te verliezen, en ik had er meteen al geen goed gevoel bij.
Een paar dagen later had ze een miskraam.
Ik heb hier in mijn eentje mijn ogen uit mijn kop gejankt, en geloof me niet voor mezelf omdat ik geen Oma zou worden maar voor mijn eigen kind. Wat had ik graag het verdriet en de pijn hier om van haar overgenomen, op dat moment was ze weer mijn eigen babytje die bij haar moeder op schoot haar verdriet kwam uithuilen....wat een pijn doet dat.
Een paar weken later kwam mijn oudste dochter met de mededeling dat ze zwanger was, het bleek dat ze dat had verzwegen i.v.m haar zusjes miskraam ze durfde het gewoon niet vertellen ze zou haar zusje verdriet doen. Natuurlijk waren mijn gevoelens ook dubbel, aan de ene kant verschrikkelijk blij ze wil al zo lang zó graag een kindje....en wordt ik toch nog Oma....maar aan de andere kant de gedachte van Oh lieve hemel hoe moeten we dat tegen de jongste gaan zeggen.
Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen de jongste is echt helemaal blij voor haar zusje en verheugd zich om tante te worden.
Inmiddels is mijn dochter 18 weken zwanger, de eerste echo hebben we gehad toen ze 12 weken zwanger was, allemaal nog niet zo goed te zien maar de mooiste foto die een aankomende Oma maar in handen kan krijgen.