Column van Els
Mijn zonnetje...
 |
Hallo! Het heeft deze keer een hele tijd geduurd vooraleer er nog eens wat nieuws kwam van ons, maar we zijn er dan toch eindelijk. Niet dat hier in tussentijd niets gebeurd is, integendeel. Yannis is vorige week al 6 maanden oud geworden en is een flink baasje. Hij stelt het echt goed en ik ben dan ook supertevreden dat ik zo'n droombaby heb. De laatste week heeft hij veel bijgeleerd, ik sta er zelf van versteld hoeveel er op 1 week wel kan veranderen. Ineens heeft hij ontdekt hoe hij van op zijn rugje naar buiklig kan draaien (ik moet hem wel nog helpen terugkeren), hij kan dezelfde lettergreep een hele tijd blijven herhalen en ook heeft hij zijn piemeltje ontdekt in bad. Ik zou alles willen vastleggen op video, maar spijtig genoeg is Yannis meteen heel serieus als hij de camera ziet afkomen. |
Twee weken geleden was er nog een andere gezinsuitbreiding bij ons. Ook onze cavia had zin om mama te worden en heeft maar liefst 5 kleintjes op de wereld gezet. Het zijn allemaal hele flinke beestjes geworden en gelukkig hebben we snel voor hen allemaal een goede thuis gevonden. Ik vreesde er een beetje voor dat ik ze naar een winkel ofzo zou moeten brengen, maar gelukkig komt het allemaal goed. De 2 meisjes blijven hier, de mannetjes gaan bij mijn moeder wonen. Als dat niet goed geregeld is!
Verder moet ik toegeven dat ik enorm last heb met ontzwangeren. Het liefst van al zou ik gewoon weer zwanger willen zijn. Ik mis dat gevoel enorm. Ik ben terug met de pil begonnen om Kristof een pleziertje te doen, maar het is echt niet met mijn volle goesting. Sinds ik terug de pil neem, zie ik scheel van de koppijn. Het is echt geen pretje om zo te moeten gaan werken. Ik hoop dat het alsnog overgaat, anders wordt het weer zoeken naar iets anders en dat terwijl ik eigenlijk alles wel al eens geprobeerd heb.
Eind april moest ik naar de radioloog voor een echo omdat ik alsmaar buikpijn had. Volgens hem had ik cysten op mijn eierstokken en natuurlijk was ik nogal in paniek geslagen. Pas 2 weken later kon ik naar de gynaecoloog en hij zei dat er niets aan de hand was. Blijkbaar had ik dus in spanning gezeten voor niets.
Vorige zaterdag moest ik terug naar de radioloog, dit keer voor foto's van mijn staartbeentje. Sinds de bevalling heb ik hier veel pijn van, vooral als ik een tijdje op een stoel moet zitten enz. Op de foto's kan je zien dat ik tussen 2 werveltjes wat plaats zitten heb. Binnenkort mag ik naar de specialist om het verder te laten onderzoeken en in het slechtste geval wordt het opereren. Daar wil ik nog niet te veel aan denken, want eerst zullen er wel nog wat andere dingen getest moeten worden ook.
Onlangs hebben we eindelijk een datum laten vastleggen voor Yannis zijn doop. Het zal doorgaan op 16 september in Oostakker, waar mijn ouders wonen. Het wordt een dubbele doop samen met het dochtertje van mijn zus die nu 15 maanden oud is. Omdat mijn vader van beide kindjes peter is, houden we het feest bij hen thuis. Kristof en ik zagen er wat tegen op om alles zelf te moeten doen bij ons thuis en eigenlijk was het bij mijn zus en schoonbroer net hetzelfde. Toen mijn moeder voorstelde om het bij hen te doen, waren we natuurlijk vlug akkoord.
Hopelijk duurt het de volgende keer wat minder lang voor wat meer nieuws!
Groetjes,
Els, Kristof en Yannis
