Column van Eva
Even voorstellen...
Ik ben Eva en op 24 november word ik 25 jaar. Ikzelf ben momenteel voor enkele jaartjes thuis. In juni 2002 ben ik getrouwd met Geert die arbeider is op een staalbedrijf en die zich in zijn vrije tijd inzet voor de vrijwillige brandweer van Assenede. Samen hebben we al 2 zoontjes: Milan (bijna 3 jaar) en Nathan (9 maanden). Maar onze kinderwens, of beter gezegd mijn kinderwens, is nog niet gedaan met twee zoontjes. Het liefst van al zou ik er graag nog een baby'tje bij willen. Voor mijn man was één kindje al voldoende maar na lang aandringen heb ik hem toch kunnen overhalen voor een derde.Ik ben heel snel zwanger geworden van mijn twee zoontjes. Ik was al zwanger van Milan in mijn eerste cyclus na het stoppen met de pil en voor Nathan had ik maar een klein half jaartje nodig. Nu zit de situatie helemaal anders. Mijn hormonen zijn dus niet in hun normale doen en daardoor heb ik geen eisprong meer. Van de gynaecoloog moet ik nu Clomid nemen in de hoop dat alles terug op zijn plooi komt. Maar het wachten op mijn maandstonden duurt lang, zeker omdat ik cyclussen heb tussen de 35 en de 70 dagen.
Vandaar dat ik gisteren aan mijn huisdokter gevraagd heb of hij me niets kon geven om mijn regels op te wekken. Hij heeft me iets voorgeschreven, dat ik nu 5 dagen moet innemen en dan nog eens 4 dagen later zouden mijn maandstonden normaal gezien moeten doorbreken. Dan kan ik eindelijk starten met Clomid.
De periode voor het zwanger worden, is eigenlijk wel een spannende tijd. Zeker nu, omdat ik weet dat het mijn laatste keer zal zijn dat ik zwanger ben. De laatste keer met een bolle buik, de laatste keer over namen nadenken, doopsuiker kiezen, tekstjes verzinnen voor op het geboortekaartje,…
Maar natuurlijk is er nu ook de angst van: "Zal ik ooit nog zwanger worden?"
Want het feit dat ik hormonen moet slikken om een eisprong te kunnen krijgen, zit me niet zo lekker. Ook omdat ik op mijn eigen aangewezen ben. Ik moet dus niet op controle, moet zelf maar aanvoelen hoeveel tabletjes ik moet slikken…
En ook… Na een halfjaar verminderen de kansen terug met Clomid. Stel je voor dat ik in die periode niet zwanger raak…? Want één besluit heb ik al gemaakt: ik ben niet van plan om ivf of andere dure behandelingen te ondergaan. Ik heb al twee prachtige zoontjes en ik heb het er zeker niet voor over om massa's geld uit te geven, constant met de spanning te moeten leven en dan nog al die ongemakken die gepaard gaan met zo'n behandeling.
Tot binnenkort,
Eva
Reacties:
Door: ria op 21/12/2002 @ 22:05 
eva,hoe herkenbaar is jou verhaal,al verliep het bij mij niet even vlekkeloos,nr 3 liet op zich wachten en net als we er ons mee verzoend hadden,ik was immers 44 en begon in de menopauze te komen,werd ontdekt dat ik 15w zw was.....nog een weekje moeten we wachten op ons wondertje.ik wens jou evenveel geluk toe maar hopelijk moet je geen 13j wachten zoals wij
veel sterkte in elk geval
Door: Nancy (profiel) op 31/12/2002 @ 15:38
Hallo,
Ik hoop van harte dat jij op de normale manier kan zwanger worden, alleen kan ik niet begrijpen dat jij zegt dat je het geld er niet voor over hebt.
ik heb een dochter van 5, en heb nu net mijn derde icsi poging achter de rug zonder resultaat. en ik kan je verzekeren dat ik daar geen seconde aan gedacht heb aan dat geld dat dit me gekost heeft. ik vind dit totaal niet kunnen dat je een som geld vergelijkt met de waarde van een kind!
hopelijk voor jou dat dit op de normale manier gaat, maar ik denk dat heel veel mensen die met zo’n behandeling bezig zijn en dit lezen heel rare gevoelens zullen krijgen.
EEN KIND IS ONBETAALBAAR!!!!!!!!!!!!!EN VAN ONSCHATBARE WAARDE!
Door: Kim op 07/04/2003 @ 16:48
Ik ben het eens met Nancy, hoor ! Hoe egoïstisch reageer jij nu. Er zijn vele vrouwen en mannen die meer moeite moeten doen om een eerste kind te kunnen krijgen dan jij die voor je derde kind gaat. Sta daar maar eens bij stil ! En dan spreek je nogal vernederend naar alle mensen die wel IVF of ICSI doen ! Aan geld is het laatste dat zulke mensen denken, hoor !
Door: nimué op 07/04/2003 @ 18:45
Tja,als je vier jaar behandeling hebt gehad lijkt een kind inderdaad "onbetaalbaar".
Je kan een kind zeker niet in geld uitdrukken.Maar als je geen geld(meer)hebt kan je je kinderwens wel vergeten.Ik denk niet dat Eva bedoeld dat ze het er niet voor over heeft,alleen dat ze voor zichzelf uitgemaakt heeft dat ze nog wel een kind wil maar alleen als het op de gewone mannier kan.
Altijd is er wel komentaar,als wij vertellen dat we nog een kind willen en daarvoor alles willen doen verklaart men ons gek of egoistisch.Dan moeten we maar tevreden zijn met wat we hebben.Als dan iemand anders zegt geen kind meer te willen omdat het niet op de natuurlijke mannier kan zijn zij ook egoistisch.
Ik denk dat er veel vrouwen beginnen aan kinderen en zichzelf verzekeren dat zij niet in de medische molen gaan,en telkens worden die grenzen verlegd.Ik denk dat iedereen voor zichzelf moet uitmaken hoever hij zal gaan in een kinderwens,of het nu voor het eerste is of het....ste.Ik ging maar door tot ik een bepaalde leeftijd had dit is al verschillende malen opgeschoven,we gingen maar zes keer iui doen dat werden er twaalf,dan was het één keertje ivf proberen,dat werd drie maal,drie maal icsi en dan was het zolang het nog met eigen materiaal kan.Dat kan dus niet meer,dus als iemand zich geroepen voelt ons te helpen met onze kinderwens,wij gaan zowel voor embryo als eiceldonatie,voor ons is het belangrijkste een kindje, hoe dan ook.
[Deze reaktie werd gewijzigd]