Column van Evi
Op consultatie.
Thomas is nu een dikke 8 maanden, maar toch wil ik jullie nog iets vertellen over het bezoek aan Kind en Gezin toen hij 7 maanden oud was.Wel, zoals gewoonlijk gaan we eerst bij de dokter en daarna bij de verpleegster. En beiden vragen voorzichtig eens: "En, kan hij zich misschien al omdraaien als hij plat ligt?" Waarop ik tweemaal voorzichtig antwoord: "Euh, ja, dat kan hij al een maand of drie." Hij houdt zich nu vooral bezig met door het huis te kruipen aan een tempo dat ik hem niet kan bijhouden, hij trekt zich overal aan op zodat niets meer veilig is en als hij in de zetel staat met zijn handen op de hoofdsteun, stapt hij zelfs verder. (Dit allemaal dus aan 7 maanden) Welja, van een hevig mannetje gesproken, he.
Ik ken nog een meisje van een maand ouder dan Thomas en een jongen van twee weken jonger dan hem. Beide baby's blijven nog braaf liggen waar je hen neerlegt of kunnen lange tijd in hun babysit voor zich uitstaren, iets wat ik me bij die van mijn niet kan voorstellen.
Tuurlijk zijn wij dan als ouders fier als iemand ons zegt: "Amaai, wat kan die allemaal al" of als ze zich niet kunnen voorstellen dat hij nog maar acht maanden oud is.
Trouwens ik ben ook diegene die altijd gehoopt had op een zoon, omdat een dochter te stil, te braaf en niet ondeugend genoeg is. Maar als we nu enkele uurtjes op ons gemak tv willen kijken, denk ik toch ook wel eens: "Bleef hij daar nu maar eens rustig liggen en kon hij zichzelf bezig houden". Dat is dus de keerzijde want Thomas kan niet alleen spelen, wil steeds al je aandacht voor hem en is zelfs al aan het zeuren als je even telefoneert want hij wil je voor hem alleen. Steeds kruipt hij weg en je moet hem voortdurend in het oog houden want hij heeft totaal geen besef van gevaar en trekt zich overal aan op. Zelfs als hij met zijn hoofdje op de grond valt, begint hij eerder te lachen dan te wenen.
Ook in zijn box wil hem niet zitten want dan vindt hij dat hij niet genoeg vrijheid heeft en schreeuwt hij de hele buurt bij elkaar. Maar ja, alles heeft zo zijn voor- en nadelen, he.
Slapen daarentegen, doet hij als geen ander. Misschien is het doordat hij overdag zoveel energie verbruikt, dat hij zo goed slaapt!
Ik leg hem meestal tegen 9 uur in zijn bedje, dan slaapt hij aan een stuk door tot 's morgens 9 uur, half tien. Dan geef ik hem zijn fles en leg ik hem weer terug en mijnheertje slaapt nog rustig verder tot ongeveer twaalf uur. Dat is leuk voor mij natuurlijk want ik kan dan ofwel uitslapen ofwel heb ik mijn werk gedaan tegen dat hij opstaat. En de dagen waarop ik werk, de ene week twee en de andere week drie dagen, dan haal ik hem om half zeven uit zijn bedje. En toch geraakt hij hierdoor niet ontregeld.
Overal waar we komen, hij lacht altijd. Nooit zeurt hij, weent hij of zal hij moeilijk doen.
Als we naar vrienden gaan nemen we zijn reisbedje mee, en tot nu toe slaapt hij overal even goed.
Ik vindt onze Thomas alvast een schat van een baby, maar dat zal elke moeder wel van haar eigen kind vinden, zeker? Groetjes en tot binnenkort,
Evi en co!
