Column van Gudrun
Week 17... Dilemma: testen op mongolisme?
![]() |
Tijdens ons eerste bezoek (week 10) bij de gynaecoloog, vroeg hij ons of we wilden testen op mongolisme. Uiteraard vonden we dat toen echt belangrijk, maar we beseften niet echt wat dit allemaal inhield tot vorige vrijdagavond. Mario en ik zijn toen samen langs gegaan bij de huisarts om een bloedtest af te nemen. Blijkbaar was dit de test die wij aangevraagd hadden. Onze huisarts vertelde ons echter dat er enkele misverstanden waren omtrent deze test. |
Ik ben nog maar 27 jaar oud en behoor niet echt tot de risicogroep. Maar stel dat de test toch positief blijkt te zijn (eventueel door de hoge foutmarge) dan kan je een vruchtwaterpunctie laten doen, waarbij de resultaten 99% correct zijn. Een vruchtwaterpunctie is echter heel gevaarlijk. Dit resulteert in een miskraam in 1 op 250 gevallen. Dit risico vonden we allebei wel heel hoog. Daarenboven zou ons kleintje al bijna 21 weken zijn vooraleer we daarvan het resultaat zouden ontvangen.
Wat doe je dan als het positief blijkt te zijn voor mongolisme? Je voelt het kindje al bewegen, het zou zo moeilijk zijn... De gynaecoloog heeft wel een nekplooimeting gedaan op 10 weken waaruit bleek dat de kans op mongolisme heel klein was. Deze meting is 70 à 80% accuraat. Stof tot nadenken dus...
Nadat we er nog enkele nachtjes over geslapen hebben en besloten we uiteindelijk de natuur zijn eigen gang laten gaan.
Ik ben ook gestopt met mijn zwangerschapsvitaminen. Ik was steeds zo misselijk na het middageten. Ze waren echt te zwaar. De huisarts heeft me aanbevolen om vitamine C en ijzer te gebruiken, in te nemen gespreid over de volledige dag. Vanavond moet ik een controlebloedtest laten afnemen om het ijzergehalte en foliumzuur nog eens te testen. Ik ben niet immuun tegen toxoplasmose, maar dat is geen probleem.
Ewald, mijn broer, en Isolde, mijn zus, hebben vandaag hun laatste examens. Ik hoop dat alles goed verloopt want er is niets vervelender dan studeren tijdens de zomervakantie.
Isolde studeert af en begint weldra te werken. Volgende week gaat ze samen wonen met haar vriend.
Ewald zal vanaf augustus alleen wonen. Hij is de jongste en moet nog zeker 2 jaar studeren. Ik denk dat hij ook al nieuwsgierig is naar zijn toekomstig nichtje/ neefje.
Nog 3 weken en onze vakantie begint. We hebben vrijaf vanaf 11 juli t.e.m. 5 augustus. Zalig, zo'n lange vakantie. Eindelijk tijd om ons huisje volledig in te richten en af te werken. Natuurlijk ook tijd om eens zalig uit te rusten, want ik ben echt een beetje oververmoeid.
Maandag t.e.m. vrijdag werk ik vanaf 8u tot 17u15 op kantoor. Het werk is enkel mentaal vermoeiend. Als order-manager boek ik voornamelijk bestellingen en volg die op. Het is zeker geen lichamelijk stresserende job, maar toch ben ik doodop als ik 's avonds thuis kom.
In het weekend heb ik echt tijd nodig om te recupereren na amper 40 uurtjes gewerkt te hebben. Daardoor wordt mijn thuiswerk een beetje aan de kant geschoven. Normaal gezien heb ik zoveel energie, en nu.... doodop! Ik hoop dat er hier vlug verandering in komt, want er moet nog zoveel gedaan worden vooraleer ons kleintje komt.
Mario zal in de vakantie wel bijwerken tijdens de Gentse Feesten. Ik had ook graag meegewerkt maar ben wijselijk van gedacht veranderd: ik ga zalig profiteren van een drankje met een parasolletje op een terrasje samen met ons Moetie! Als het stopt met regenen tenminste...
Vele groetjes en tot binnenkort,
Gudrun
Reacties:
Dag Gudrun,
Wij hebben ook beslist om geen test op mongolisme te laten uitvoeren, net om al die redenen die jij opsomt: ik behoor niet tot een risico-groep, de test is statistisch en heeft dus enkel een verhoogd risico aan, maar daar ben je niet echt veel mee en we zouden nooit een vruchtwaterpunctie laten uitvoeren (te hoog risico) en we zouden ook nooit het kindje wegnemen. Dus laten we de natuur haar gang maar gaan. We hadden de indruk dat onze gyneacoloog volledig achter onze beslissing stond. Hij liet weten dat alle vruchtwaterpuncties die hij op basis van de triple-test heeft laten uitvoeren (op vraag van de koppels, natuurlijk), allemaal negatief waren geweest (dus geen mongolisme).
Nu kijken we alweer uit naar het volgende bezoek bij de gyneacoloog (eind juli). Met echo deze keer (dan zal ik 18 weken zijn).
Groetjes.
Ik ben blij dat ik iets over dit onderwerp gevonden heb.Ook ik moet gaan beslissen of ik deze test al dan niet ga laten doen.Onlangs was er een nieuwsbericht dat het aantal gevallen van het syndroom van down sterk is afgenomen omdat toekomstige ouders door deze bloedtest verdere onderzoeken kunnen laten doen en eventueel de zwangerschap laten afbreken. Ik wil niet voor deze keuze komen te staan en laat de natuur zijn gang gaan.
Het niet immuun zijn voor toxoplasmose mag niet onderschat worden. De gevolgen voor de baby zijn niet min. Beter voorkomen dus dan genezen en voorzichtig zijn rauwe groenten, spelen met poezen... Mijn gyneacoloog heeft nu 2 zwangere vrouwen in behandeling die de besmetting tijdens de zwangerschap opgelopen hebben.
Die negen maanden zijn zo voorbij !!
Els
Euh, Els, het gaat hier toch niet om de invloed van toxoplasmose?! Natuurlijk kunnen de gevolgen voor het kindje erg zijn en moet degene die niet immuun is (zoals ikzelf) goed opletten met rauwe groenten en rood vlees en zo. De triple-test heeft op zich niks te maken met het al dan niet immuun zijn voor toxoplasmose. Die test komt in het begin van de zwangerschap, bij een allereerste bloedtest. Geen enkele gyneacoloog die wacht tot rond de 17 weken (wanneer het ev. tijd is voor een triple-test) om te testen of de zwangere vrouw in kwestie immuun is voor toxoplasmose! De eerste drie maanden, wanneer de vitale organen worden aangemaakt, zijn immers het cruciaalst voor besmetting. Nee, hier gaat het over het testen van het risico op het syndroom van Down. Volledig los van toxoplasmose. Ook wie immuun is voor toxoplasmose kan de triple-test laten uitvoeren.
Dit voor alle duidelijkheid.
Groetjes
Hallo Gudrun,
Ik heb zelf de fameuze triple test wel laten uitvoeren, maar in feite enkel 'omdat ik dacht dat iedereen die test liet doen'; domme reden eigenlijk, want ik zou mijn kindje in elk geval houden.
Door: Karen op 12/12/2001 @ 15:19 

Ik ben heel blij dat ik hier info over gevonden heb. Ik vind die beslissing zo moeilijk!! Ik kan me niet inbeelden dat ik het nog zou kunnen laten weghalen mocht blijken dat het een mongooltje is. We weten wel allebei (mijn man en ik) dat het zwaar zal worden mocht het zo zijn, en onze gyne zei ook al dat je dan op geen steun van de omgeving moet rekenen. Maar toch had ik het gevoel dat onze gyne ook niet zo te vinden was voor die triple-test. Vooral ook omdat je dan toch ook moet weten wat je met de uitslag gaat doen hé?
Nu, blij voor de info nog en voor de rest ga in dik genieten van onze zwangerschap.
Groetjes,
Karen

Door: Vanessa op 17/12/2001 @ 12:57 

Hoi, Ik weet dat de keuze moeilijk is om over zulke dingen te beslissen... en bij mij kwam het als donderslag bij heldere hemel toen blijk dat er een duidelijke afwijking was bij de test op de nekplooi.
Het gaf een stevig verhoogd risico aan... en toch had ik bang om een punctie te laten doen.. en dacht... eerste eventjes wachten en ook de triple test laten doen als die goed is... (was ik misschien zekerder). Ik kon met het ongemak niet leven... voelde me niet goed... stel je voor 't moest maar eens een mongooltje zijn... wat zou ik doen... wat zou mijn vriend doen... want das een keuze die je op dat moment niet alleen maakt vind ik... 't kindje is van allebei...
We hadden zoiets van... er is maar een beslissing die we moeten nemen... houden we het dan of laten we het weghalen.... Uiteindelijk ben ik gezwicht om toch een punctie te laten doen, met heel veel schrik voor de kans op een miskraam (ik weet nog steeds niet of ik het mijzelf zou vergeven hebben)...
Maar nu zijn we ongeveer 6 maanden ver, ik ben dolgelukkig da'k ik de vruchtwaterpunctie gedaan heb en nu weet dat er niks mis is... en ik kan niet wachten om onze "dochter" te kunnen begroeten in ons wereldje...
Door: ellen op 19/12/2001 @ 12:10 

hoi,
aangezien wij pas op 26 weken wisten dat er een baby zou komen {ik had namelijk implanon laten plaatsen} hebben we besloten om geen testen te laten doen, ik heb wel schrik om te bevallen en dat er iets mis is met onze baby. maar we zien wel in ieder geval ik weet niet als we vroeger ontdekt hadden dat ik zwanger was dat we dan testen hadden gedaan er zijn teveel risico's aan verbonden vind ik persoonlijk
groetjes ellen
Ik heb wel onlangs de triple-test laten uitvoeren, want tenslotte houdt deze toch geen enkel risico in. De berekende kans was zo immens klein (net als bij mijn eerste zwangerschap trouwens) dat we ons verder echt geen zorgen hoeven te maken. Het is toch veel plezieriger dat je de rest van je zwangerschap met een gerust hart kan beleven. Ik weet wel, buiten mongolisme kunnen er nog wel andere dingen foutlopen, maar ik vond het toch de moeite waard. Velen zouden het zich niet vergeven moest een miskraam het gevolg zijn van een punctie, wat ik zeer goed kan begrijpen, ik zou misschien net zo reageren. Maar ik zou het mezelf niet kunnen vergeven dat ik een mongooltje (of kindje met open ruggetje, want daar dient deze test toch ook voor) op de wereld zou zetten. Ik zou het mijn kindje niet willen aandoen, en mezelf en mijn man trouwens ook niet. Oké, je kiest er zelf voor om kindjes te krijgen, maar je mag er toch ook voor kiezen om zelf nog een beetje een normaal leven te leiden ... ? Dus, aan alle mensen die ooit wel besloten hebben van zo'n kindje uiteindelijk NIET ter wereld te brengen: ik vind dit heel moedig van jullie en ik vind niet dat anderen het recht hebben om je daar voor te veroordelen. Ieder kiest toch zijn eigen leven !! (Als je daar de kans toe krijgt tenminste). Wat niet laat staan dat ik natuurlijk ook enorm veel respect heb voor ouders met een mongooltje, laat dat wel duidelijk zijn ... !!!

Door: juffertje op 10/07/2002 @ 13:14 

Ik liet vorige week donderdag (04/07)de triple-test uitvoeren aangezien deze toch geen enkel risico inhield, gewoon wat bloed afnemen en voila.
Maar nu begin ik te twijfelen aan een punctie. Ik wil echt zeker zijn maar ben bang om ons kleintje hierdoor te verliezen. Ik ga nu afwachten tot het resultaat (13/07) en de bespreking met de gynaecoloog. Haar advies zal ik zonder probleem kunnen involgen. Ik zal pas gerust zijn na zaterdag... nu is het echt aftellen.
Ze mat bij elk onderzoek ook de nekplooi en zei steeds dat het er heel goed uitzag. Ik zag ook al de handjes en vingertjes bewegen en het waren geen klaauwhandjes (misschien nog te vroeg), dat stelt me wel gerust. Nu rustig afwachten....













