Column van Marian
Woensdag 23 mei.
Hallo,Hier ben ik weer al heeft een poosje geduurd.
De echo van vrijdag was goed. Het ook al een stukje gegroeid, 18 mm ongeveer nu. Dat was een hele opluchting.
Eindelijk kan ik vertellen dat ik zo langzamerhand minder misselijk begin te worden.
En ja, we hebben nu een pracht van een kinderwagen in huis staan... Mijn oudste zoontje wilde hem van de week graag gedemonstreerd zien dus zo gezegd, zo gedaan. Hij hoopt dat er een zusje in komt... wie weet. Ikzelf denk dat het een meisje gaat worden, maar Theo is al druk met jongensnamen in de weer... Dus ik ben druk in gedachten over meisjesnamen...
De vermoeidheid is ook aan het minderen... begin me nu lekker zwanger te voelen en bovendien denk ik dat het al zo groot is als een kleine pruimpje.
Ik hoef nu niet meer naar het ziekenhuis en mag verder bij een verloskundige. Maar we gaan in oktober verhuizen en daar is een groot tekort aan verloskundigen. Dus word je geacht om noodgedwongen poliklinisch in het ziekenhuis te bevallen. Ik heb daar absoluut geen problemen mee, hoor.
Wat ik nu wel ontzettend graag zou willen, is dat ik borstvoeding kan geven. Bij de jongens is het nooit echt goed gelukt. Maar deze keer zet moeder het wel door, hoor!
Ik ben nog steeds reuzetrots op Theo. Hij heeft al heel wat te stellen gehad met mij gehad. Ik denk dat hij, wat dat betreft, de zwaarte periode achter de rug heeft...
Dank je wel, Theo, voor je steun! Ik vind je een kanjer!!!
Lezen jullie volgende keer weer?
Lieve groet,
Marian
Reacties:
Wat de borstvoeding betreft, raadt ik je aan om het zeker te proberen. Bij mij was het ook niet meteen goed. Bij de eerste ben ik na drie weken gestopt wegens een borstabses. Bij nummer twee wou het niet vlotten en ben ik na twee maanden sukkelen gestopt, doch bij nummertje drie zijn we acht maanden ver en geef ik nog steeds borstvoeding. Ik geniet er elke dag met volle teugen van en ik ben blij dat ik mij niet heb laten ontmoedigen door de eerste twee keren.













