Column van Mignon
Het waren drukke tijden...
Er is de laatste tijd veel veranderd bij ons.Zo is Dave op 6 oktober 2005 4 jaar geworden, hebben we op 1 november 2005 de sleutel van ons nieuwe huis in ons nieuwe dorp gekregen en is Dave op 2 november voor het eerst naar school gegaan. Als laatste, omdat Dave 4 jaar werd, stopte zijn zwemles bij Juf Ann en moest hij op de wachtlijst voor de zwemles voor zijn A-diploma, maar gelukkig is hij nu al weer twee weken op zwemles. Ja, heel veel veranderingen voor ons mannetje, maar ook voor ons.
Het begon allemaal in mei 2005 toen we een leuk huis zagen in het Noord-Hollandse dorp, Tuitjenhorn.
Om Dave zo veel mogelijk te laten wennen aan het nieuwe dorp, dat toch wel zo'n 40 kilometer boven ons vorige stadsdorp lag, zijn we geregeld even heen gegaan en mocht hij spelen in de speeltuin, die vlak bij ons nieuwe huis ligt. We hoopten dat hij zich er op deze manier sneller thuis zou voelen. En we denken dat het geholpen heeft want er is nog geen dag geweest dat hij zei dat hij naar zijn oude huis terug wou.
 |
Op 6 oktober 2005 werd Dave 4 jaar. Het was een groot feest in Wormerveer. Dave had zelf de taarten uitgezocht, die hij wilde maken voor al zijn vriendjes en vriendinnetjes. Hij werd dan ook door iedereen superverwend. 5 Oktober was de laatste dag dat hij naar het kinderdagverblijf "De NoorderKabouters" ging. Hij had voor al zijn vriendjes een zakje gevuld met een duizendkleurenpotlood en een rolletje "Jip en Janneke"-snoepjes bij. De zakjes |
| hingen aan een grote tros ballonen. En voor de juffen had hij allemaal een hele mooie witte roos gekocht. Het was een heel bijzondere dag, ook voor de juffen, want Dave was één van de allereerste kindjes die in dat kinderdagverblijf kwamen spelen. Omdat we Dave niet voor een maand naar een school in Wormerveer wilden brengen en omdat Tuitjenhorn te ver rijden was, hebben we besloten om hem een maandje thuis te houden. De dag dat hij normaal naar het kinderdagverblijf ging, mocht hij nu bij zijn Bestevår (opa) en BesteMør (oma) spelen. Dit vond hij toch ook wel heel erg leuk. Voor we het wisten, was het 1 november 2005 en kregen we de sleutel van ons nieuwe huis. We hadden allebei de hele maand november vrij genomen: zo konden we rustig in het huis klussen en kon Dave naar school gaan zonder dat het voor hem te druk zou worden. |  |
 |  |
's Morgens had hij heel veel plezier gehad en hij vond het erg leuk, maar 's middags wou hij toch liever thuis blijven, helpen met klussen. Met de juffen hadden we afgesproken dat, als Dave te moe zou worden of niet zou willen, we hem gewoon thuis konden houden. Dus die middags bleef hij gewoon thuis.
Het klussen in het huis ging allemaal erg vlotjes. We liepen lekker voor op schema, dus konden we het allemaal rustig aan doen.
Met Dave ging het steeds beter op school. Hij had het al over vriendjes en wilde er 's morgens graag heen. 's Middags ging ook steeds beter. Dus nu konden we ook eens rustig gaan kijken of het overblijven zou lukken. De eerste keer ging goed, niet veel gegeten maar hij vermaakte zich prima. Tot de volgende dag… Toen kregen we van juf Carla te horen, dat zij het beter vond dat Dave maar halve dagen zou komen. Hij was zo moe en deed niet goed mee...
Hier schokken we toch wel van, want er was een maand voorbij - de volgende week moesten we weer aan het werk - en dan zou hij ook hele dagen naar school moeten. We schokken er ook van omdat we nooit eerder van de juf(fen) te horen hadden gekregen dat het niet zo goed ging en dat hij niet mee deed. En als hij uit school kwam, was hij ook niet moe.
De week erop hebben we Dave toch maar halve dagen naar school laten gaan. Zijn vader had die week nachtdienst, en stond dan erg vroeg op om Dave om half 12 van school te halen. Maar na drie dagen van maar 4 uur per dag geslapen te hebben, ben ik Dave tussen de middag gaan op gaan halen. Snel met de auto vanuit Alkmaar naar Tuitjenhorn, Dave ophalen, samen eten en om 13:00 uur weer naar het werk. Zijn vader kon hierdoor een paar uurtjes meer slapen.
De week erna toch weer begonnen om de hele dagen op te bouwen - maar het overblijven nog niet - want dat werd wel erg veel dan. Maar ja, ondertussen kwam ook Sinterklaas en de kerstman langs. Dus waren het op alle gebied heel erg drukke tijden.
Tot de kerstvakantie hebben we toch geprobeerd om het rustig aan te doen. En dat heeft geholpen. Dave (maar ook wij) kwamen helemaal bij in de kerstvakantie.
En na de kerstvakantie ging Dave gelijk hele dagen (met overblijf) naar school, gelijk een goed ritme erin. En dat hielp. Dave heeft een goed ritme gevonden en heeft het
 |
er helemaal naar zijn zin. En opeens is hij weer helemaal zindelijk overdag (was hij al maar door de drukte van alles, ging het af en toe niet helemaal goed), maar het bijzonderste is
toch wel dat hij opeens ook 's nachts zindelijk was. Maar we hebben ook ons lieve mannetje terug. Vooral ik had periodes dat ik hem liever achter het behang plakte, maar dit toch maar niet deed. En nu, in januari 2006, gaat het weer helemaal lekker en hij is ondertussen ook weer begonnen met zwemmen. |
Ja, als we zo terugkijken dan is het een heel drukke periode geweest, maar is toch alles weer goed gekomen.
Groetjes,
Mignon
» www.jemida.nl
