< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Home » Columns » Column van Mignon » Onze geweldige vakantie in Maleisië...

Column van Mignon

Onze geweldige vakantie in Maleisië...

Zaterdag was Angela bij ons en ook zij moest de vakantiefoto's bekijken. Ik bedenk me opeens dat het al weer zo'n 3 maanden terug zijn van onze geweldige vakantie van 5 weken in Maleisië.
Nadat Angela onze fotoalbums heeft bekeken, moet ze ook naar Dave zijn boekje kijken. Bij elke foto heeft Dave nog wel iets te vertellen. We staan ervan te kijken wat hij nog weet van deze vakantie.
Dave heeft het nog vaak over de vakantie en wil heel graag terug. Elke keer als hij een olifant ziet dan heeft hij het over Maua, het olifantje van 5 jaar oud dat hij eten heeft gegeven, en dat hij met de mama van Maua heeft gezwommen. Maar ook dat hij papa Mulan is tegengekomen en dat hij er niet mee op de foto wou.

We hebben 5 weken rond getrokken. Maar omdat het in Maleisië heel erg warm was, hebben we het wel heel erg rustig aan gedaan. Ik zal bij het begin beginnen. Op 13 februari 2005 gingen we om 12:00 uur de lucht in. Op Schiphol werden we uitgezwaaid door de opa's en oma's en door Johan (Dave zijn beste vriendje) en zijn papa en mama. We mochten als eerste in het vliegtuig. Wat een weelde, geen gedrang in de gangpaden. Wij zaten al heerlijk toen de rest in het vliegtuig mochten. Vlak voor het opstijgen, ging Dave lekker liggen en viel in slaap. De vlucht ging heerlijk, nergens last van gehad. En Dave... Hij heeft heerlijk in zijn stoel geslapen en een paar cadeautjes uitgepakt. We hadden voor onderweg een aantal cadeautjes meegenomen en meegekregen.

Na zo'n 12 uur vliegen kwamen we in Maleisië aan. Het was er ongeveer 7:00 uur in de morgen. Eerst moesten we de douane nog door. Dit duurde erg lang, we hebben iets van 1,5 uur in de rij voor de douane gestaan. Maar alles was goed en we mochten het land in. In de aankomsthal gelijk een taxikaartje naar ons hotel gekocht. En daarna konden we snel de koffers van de band halen. In Nederland hadden we ons hotel geregeld. Het Istana-hotel: een zeer mooi en luxehotel. Hier aangekomen, gelijk bijgeboekt tot 18 februari. De kamer was geweldig. Dave maar ook wij wisten niet waar we moesten kijken. Een MEGAbadkamer en een supergroot bed, waar we makkelijk met zijn drietjes in konden. Uit de koffers werd gelijk de zwemkleding gehaald, even flink insmeren en op naar het zwembad voor de verkoeling. Het was pas 10:00 uur 's morgens en nu al over de 31 graden.

Aan het einde van de middag zijn we met de taxi naar het Titiawangsapark gegaan. Een zeer mooi groot park met heel veel speeltoestellen om een groot meer heen. Dave vermaakte er zich dus prima. Hij moest wel even wennen aan de aandacht. Want men vond hem toch wel heel erg leuk om naar te kijken, zo'n klein, mooi, blond mannetje met roze wangetjes. 's Avonds vroeg Dave ons: "Papa, mama, waar zijn de olifanten en apen? Ik heb ze nog niet gezien." Tja, we hadden die kleine verteld dat er in Maleisië apen en olifanten wonen. Maar ja, die leven niet in een grote stad. Dus besloten we om de volgende dag aar de dierentuin te gaan. Omdat het in Maleisië super warm is, besloten we om het zeer rustig aan te doen en te genieten van al het moois. Die week hebben we heel mooie dingen gezien en gedaan.

De 18de zijn we dan met een huurauto op stap gegaan. Een stuk ten noordwesten van Kuala Lumpur ligt Kuala Selangor, een klein gebied waar heel veel vuurvliegjes leven.
Dave kent de vuurvliegjes van zijn "Kleine Hoe"-serie en vond het ook heel erg leuk dat hij ze kon bekijken.
In Kuala Selangor zijn we een nachtje gebleven en de volgende dag reden we gelijk door naar Ipoh, een stuk noordelijker van Kuala Lumpur. We hadden gehoord dat er in Ipoh een nieuw water-speelpark geopend was. En dus besloten we om hier een hele dag door te brengen.

Maar er moest ook gegeten worden. In elk winkelcentrum zit in de kelder of op de bovenste verdieping een "Foodcounter". Dave stal er de show met zijn manier van eten met stokjes. De dag in The lost word of Tambun (waterpark) was geweldig. Er was aan de rand van het park een eiland waar twee witte tijgers leefden. Ook hadden ze een tijgerkitten. En een paar minuten per dag mocht het tijgertje van zijn terrein af, en kon hij geaaid worden. Voor RM3 (€0,60) mochten we het tijgertje aaien en maakten ze een paar foto's voor je. Dave was zo stoer dat hij het tijgertje bleef aaien.

Na Ipoh zijn we doorgereden naar de Cameron Highlands, de theeplantages van Maleisië.

Hier was het een stukje koeler. Het was de bedoeling dat we er de BohTeh plantages gingen bezoeken. Maar helaas was de fabriek wegens onderhoud gesloten en zo konden we ook geen theeplukkers aan het werk zien. Maar we hebben er wel heerlijk gewandeld. Dave vond het stoer om met zijn vader naar de top van de berg te gaan en zijn moeder halverwege achter te laten, omdat ze niet meer kon en toch wel last van hoogtevrees had. Maar toen ik eindelijk ook boven aan was gekomen, was hij ook weer trots op me.

Na het tweedaagse bezoek aan de Cameron Highlands was het de bedoeling dat we naar Menatab zouden doorrijden, een klein plaatsje vlakbij de olifanten. Maar dit zat er nog niet in. De weg naar beneden van de Cameron Highlands had zoveel bochten dat Dave ietwat last kreeg van wagenziekte en er moesten veel tussenstoppen gemaakt worden.
Eigenlijk vonden we het allemaal niet zo heel erg want nu hielden we een tussenstop in Genting Highlands. Een berg waar je bovenop alleen een Casino, een pretpark, aan winkelcentrum en vele hotels kon vinden. Dus hebben we genoten van het pretpark.

Toen we er aankwamen, was het de laatste dag van het Chinese nieuwjaarsfeest. We konden dus nog meegenieten van het vuurwerk, de trommels en de draken. In het winkelcentrum stonden de papa's van Mulan (Chinese Keizers) en je kon ermee op de foto, maar dit durfde Dave toch niet. Ook na een kleine chantage lukte het niet om ermee Dave op de foto te krijgen. Na het bezoek aan de Genting Highlands zijn we dan toch nog aangekomen in Metacab. 's Middags weer genoten van verfrissende duik in het zwembad.

De volgende morgen vroeg opgestaan, ook al hoefden we pas om 14:00 uur in Kuala Gandah aanwezig te zijn. Na veel verkeerde wegen genomen te hebben, kwamen we toch nog op tijd aan. Dave wilde gelijk naar de olifanten maar hij moest nog heel even geduld hebben, en toen...

Kwamen ze aangelopen, zes heel mooie grote en kleine olifanten. Ze werden naar hun plek gebracht en voor onze veiligheid vast gezet met een ketting om hun pootje. Eerst kregen de olifanten een douche en dan mochten we ze voeren. In de grote bakken voor de olifanten lagen bananen, watermeloen en wortel. Dave vond het geweldig om Maua wortel te voeren. De verzorger van Maua tilde Dave op en blies in de slurf van Maua. Waarschijnlijk kietelde dit Maua want je zag hem lachen. Na het voeren mochten we een ritje op de olifant maken. Dave ging eerst met zijn papa en mocht op het hoofd van de zeer grote olifant zitten. Hij vond het geweldig. Toen mocht hij met mama op de olifant en als een echte heer, zei hij dan ook: "Mama, hou me maar goed vast, hoor. Je hoeft niet bang te zijn." Oh, zo lief, je smelt dan gewoon. De dag eindigde met een ritje naar de rivier en in de rivier viel de olifant om. Ja, en wij dus nat, kletsnat. Maar voor Dave kon het niet lang genoeg duren. Als het aan hem had gelegen, dan was hij nog een keer en nog een keer met de olifant de rivier in gegaan. De verzorgers en de andere bezoekers vonden het geweldig om dit kleine mannetje te zien dat zo genoot van zijn dag met de olifanten. Deze hele dag kostte helemaal niets, maar je mocht een donatie geven als je wou. Dit hebben wij uiteraard gedaan en Dave heeft een mooi, rood T-shirt gekregen van het park.

De bedoeling was dat we na Mentabac terug zouden gaan naar Kuala Lumpur. En van daaruit richting Kota Bahru zouden gaan, met het vliegtuig of de trein. Maar omdat er om Kuala Lumpur zeer veel bosbranden waren, werd ons afgeraden om terug te gaan. Dus besloten we om door te rijden naar de oostkust.
Hier was nu alleen nog niet zoveel te beleven. De oostkust gaat pas na 1 maart \"open\". En dus moesten we noodgedwongen een paar dagen rust houden. Iets wat natuurlijk helemaal niet erg was. Veel gezwommen in het zwembad en de zee, Dave genoot en vond het tot nu toe helemaal geweldig.

Nadat het in en om Kuala Lumpur weer veilig was, besloten we om een binnenlandse vlucht te nemen en nog een paar dagen in Kuala Lumpur door te brengen, voor we naar Lang Kawi door zouden reizen.
In Kuala Lumpur zaten we nu in een buitenwijk. We moesten door een markt om bij het metrostation te komen. Maar na dat wij de eerste keer met onze handen voor onze mond hadden gelopen, en Dave in zijn buggy met zijn hoofd tussen zijn benen zat, besloten we om de volgende keer maar een stukje om te lopen en zo de markt te omzeilen.

Deze week in Kuala Lumpur, de Batu Caves, de heilige grot van de Hindoes, beklommen. Die bereikte je met een trap van 272 treden. Naar boven moesten we Dave wel tillen, maar naar beneden heeft Dave het helemaal alleen gedaan. Ook zijn we o.a. naar het politiemuseum geweest. Een onwijs mooi museum waar kinderen zich heel erg goed kunnen vermaken doordat alles er zeer mooi is neergezet. En daarna hebben we nog een waterpark bezocht.

Na het weekje Kuala Lumpur hebben we de nachttrein naar Alor Setar genomen, een trein die er 12 uur over heeft gedaan. We hadden gekozen voor een luxecabine omdat we het niet zagen zitten om met Dave in een coupé met nog eens 40 mensen te moeten slapen. Nou, ja, slapen...

Dave heeft heerlijk geslapen onderin het stapelbed naast mij, maar wij hebben helemaal niet geslapen. Het was een boemeltrein die heel erg heen en weer schudde en veel herrie maakte. Maar het was een geweldige ervaring! Na de treinrit moesten we nog met de boot naar Lang Kawi. We dachten dat de rit wel mee zou vallen. Maar hij scheurde over het water en Dave werd toch wel een beetje zeeziek. Het hotel op Lang Kawi was helemaal geweldig. We hadden een huisje vlakbij het strand. En er was een zeer gezellig zwembad en restaurant.

Op Lang Kawi zijn we dan ook een klein weekje gebleven. Er was 1 ding wat we heel graag wilden doen en dat was met de boot naar een eilandje gaan om te snorkelen en tussen de haaien te zwemmen. En dit hebben we dan ook gedaan! Dave vond het helemaal top, maar het was weer zo'n super warme dag. En Dave ging liggen op een bankje in de schaduw en viel als een blok in slaap.

Na Lang Kawi, waar we ook nog in een kabelbaan hebben gezeten en Nemo hebben gezien, zijn we naar onze laatste bestemming gegaan: Penang. In Nederland hadden we deze week al geregeld, een weekje relaxen in het Bayview Beach Hotel. De laatste week hebben we niet veel gedaan. Eén dag zijn we de hort op geweest en hebben we het eiland bekeken en veel apen gezien. Verder alleen maar gezwommen en Dave heeft samen met zijn vader op een jetski gezeten. Hij vond het helemaal geweldig, vooral toen hij hoorde dat zijn moeder er wel afgevallen was en hij niet.

De vakantie hebben we afgesloten met een bezoek aan de Formule 1 van Sepang 2005. Wij zijn voor het team van Ferrari en liepen dan ook met onze Ferrari-outfit door het park. We werden dan ook wel heel veel op de foto gezet. Iets wat in het begin wel grappig was, maar al snel heb je er een beetje genoeg van. Maar we hebben het overleefd. Ook de race hebben we overleefd. Bij de apotheek hadden we voor de vakantie speciale oordopjes voor Dave gehaald, want zonder red je het er niet echt. En ze waren zo goed, dat Dave na 10 rondes in een diepe slaap viel en pas wakker werd toen de race afgelopen was.

De terugvlucht naar Nederland ging ook vlotjes. Dave viel na het instappen gelijk weer in slaap en werd pas na ongeveer 10 uren wakker.
Op Schiphol stonden de opa's en oma's ons weer op te wachten en thuis lag een mooi cadeau van Johan op ons te wachten. Hij had voor zijn vriendje lekker koekjes gebakken. 's Middags kwam Johan nog even langs om alle verhalen van Dave te horen. Ze hadden elkaar toch wel heel erg gemist. Maar gelukkig hadden we de mobiel mee, en konden ze elkaar ook in Maleisië vaak bellen.

De vakantie was helemaal geslaagd. Dave vraagt ons nu vaak: "Gaan we weer naar Maleisië toe?"
Maar hier kunnen we nu nog geen antwoord op geven. Er zijn zoveel mooie landen die we nog willen bezoeken. Maar zo'n vakantie kost ook heel veel geld en nu moeten we eerst sparen voor ons volgend project, de verhuizing. We hebben namelijk een huis gekocht in Tuitjenhorn, Noord-Holland en in november gaan we dus verhuizen.

Maar om nog even terug te komen op de vakantie. Vooraf zeiden mensen ons vaak: "Waarom ga je met een klein kind zo ver weg? Hij zal het zich toch nooit herinneren en weet toch niet dat hij daar geweest is."
Dave heeft het tegendeel bewezen. Toch waren en zijn er nog steeds vrienden die het knap vonden dat we dit aandurfden. Vijf Jaar geleden waren we ook in Maleisië geweest en dit is een land waar ik me veilig voel.
Als je met je kindje ver weg wil, dan is Maleisië een zeer mooie en goede bestemming. Het is een van de rijkere Aziatische landen met zeer lieve mensen.

Liefs,
Mignon

Ps: Ga naar jemida.waarbenjij.nu voor ons hele reisverhaal.



[Reageer]