< 9Maand-Sponsor >





< Publiciteit >

Baby Junior

BabyGoodies.eu

Popje.com

Pepatino.be

Rainbowbabies

Jolena

BasilKato.be

Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » Columns » Column van Mignon » Mijlpaal

Column van Mignon



Mijlpaal

Op maandag 8 juli moesten we weer naar het consultatiebureau. Alles ging erg goed. Dave is wel wat aan de kleine en lichte kant. Dat zou je niet zou zeggen, met die dikke beentjes van hem. Maar hij "doet" het goed.
Op dinsdag gingen we samen met Dave zijn opa en oma en zijn neef Thom (12 jaar) en zijn nichtje Denise (1 jaar en 9 maanden) naar het Ouwehanddierenpark in Rhenen. Het werd een heerlijke dag, Dave vond de dieren erg interessant. Bij de apen erg gelachen en de geitjes en koeien op de weide geaaid. De beren bekeken in het berenbos, ook zij konden een paar schatterlachjes krijgen. De visjes waren erg leuk maar ze zwommen wel erg hard voorbij.
's Avonds waren we helemaal uitgeput maar we wilden niet in de box en dat liet Dave ook zien. Hij stond… Ja, zomaar, opeens en liet duidelijk blijken dat hij geen klein baby'tje meer is.

Na die dinsdag is het eigelijk wel een ramp ten huize Posthumus. Dave vindt het namelijk erg leuk om te staan. Maar als we dan staan, hoe kunnen we dan weer terug? Ja, door ons gewoon te laten vallen. En dat is minder, zo op je rug of hoofd te vallen. We proberen hem steeds op te vangen maar ook dat is niet goed. Hij wil staan en dansen maar zijn beentjes kunnen het nog niet zolang volhouden.
Ik heb altijd gedacht dat het leuk zou zijn als hij al kon staan. Nu heb ik eigelijk zoiets van, kon hij maar eerst even goed zitten want dat kan hij nog steeds niet goed. Hij kan wel zitten, hoor. Hij wil het alleen niet en doet het zeker niet uit zichzelf. Het zou wel een stuk makkelijker zijn want dan kan hij van staan naar zitten gaan. Nu moeten we de hele tijd bij hem zijn. Hem even in de box laten en in de keuken een kopje thee zetten, is er niet meer bij. Zodra we uit zijn gezichtsveld zijn, gaat hij staan en begint hard te huilen.
Hopelijk komt de tijd snel dat hij weer rustig zelf kan spelen. Want dit kost ons heel veel energie. Misschien kom ik nu klagend over maar dat is niet de bedoeling. Ik vind het voor hem ook niet leuk. Hij wil zoveel maar kan het nog niet allemaal. En je leert het wel, met vallen en opstaan en vooral dat vallen is vaak minder en soms pijnlijk.

We zijn ook aan het proberen van de flessen af te komen. Bij het consultatiebureau had de verpleegkundige een handige tip. Een fles van Curver met een rietje en tuitje. Hij vindt zo te mogen drinken heerlijk. Een fles van 200 ml melk lukt nog niet helemaal maar zijn thee, sapje of karnemelk gaat er op die manier erg goed in.

Groetjes,
Dave en Mignon


[Reageer]