< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Home » Columns » Column van Mignon » Onze wintersportvakantie

Column van Mignon

Onze wintersportvakantie

Hei, hei,

Dat zijn de nieuwe favoriete woordjes van Dave.
We zijn net terug van onze wintersportvakantie. Een vakantie die geweldig was. Dave ging voor het eerst mee naar de kou. Ja, de kou, dat kan je als je nu naar buiten kijkt waarschijnlijk niet geloven want buiten is het nu ruim 20 graden boven nul. Maar vorige week, toen wij in Noorwegen waren, was het daar ruim 5 graden onder nul. We hadden heel erg veel sneeuw en zon. Wat wil je nog meer?

Vorig jaar besloten we dat we weer eens op wintersport wilden. De eerste keer dat we op wintersport gingen was toen ik net zwanger was van Dave en ik kon toen dus niet skiën. Jerry, mijn man, heeft toen wel genoten van het snowboarden en ook mijn ouders, die mee waren, waren de hele week op de skilatten te vinden. Ik heb toen veel gewandeld en van het zonnetje genoten. Maar nu wou ik ook wel eens genieten van de ski's onder mijn schoenen. Omdat Dave nu alweer 18 maanden is, hadden we zo iets van dat moet kunnen.
De voorpret was ook erg leuk: het op zoek gaan naar leuke skikledij voor Dave en andere spulletjes. Op 27 maart 2003 was het dan eindelijk zover. We konden onze huurauto ophalen. We hadden besloten om een grote 7-persoonsauto te huren. Zo hoefden we niet met twee auto's te rijden want mijn ouders gingen weer mee. In eerste instantie wilden we met het vliegtuig gaan maar het idee om daarna nog ruim 3 uur in de bus te zitten, vonden we minder.

's Middags begonnen we de auto in te laden want op 28 maart zouden we om 5 uur 's morgens vertrekken. Op28 maart ging onze wekker al om 3 uur. De laatste spulletjes in de auto geladen en om half 5 haalde ik Dave uit zijn bedje. We wilde hem niet eerder wakker maken en hoopten dat hij zo zou doorslapen. We hadden hem dus ook in zijn pyjama gelaten maar helaas lukte ons plannetje niet en werd hij wakker in de autostoel. Gelukkig vond hij het niet erg, hij vond het wel grappig. Om even voor 5 uur waren we bij opa en oma thuis. Daar werden nog de laatste spullen in de auto gedaan en om 5 over 5 vertrokken we richting Noorwegen.

We hadden besloten om op vrijdag te vertrekken, tot 5 uur 's middags door te rijden en dan een hotel te nemen. We konden pas op zondag in het Hytte (hut) terecht. We dachten dat we de eerste dag tot ongeveer Kopenhagen zouden komen. Maar de rit ging erg soepel en we waren al tot in Helsingbor, Zweden gereden. Om 17 uur namen we een mooi hotel. De volgende dag gingen we door en 's avonds namen we weer een hotel. Onderweg kwamen we weinig tot niets van sneeuwsporen tegen. Dus werden we wel een beetje bang dat er misschien geen sneeuw zou zijn.

Maar toen we op zondag in Noorwegen binnen kwamen, zagen we heel erg veel sneeuw. Het begon toen ook net een beetje te sneeuwen en dus verdween onze angst dat we geen sneeuw zouden hebben. Om 15 uur waren we dan eindelijk in Trysil. We deden Dave gelijk zijn skipak en jas aan, zijn skibril op zijn neus, zijn muts op en zijn handschoenen aan. Dit zou de eerste keer zijn dat Dave sneeuw in zo'n hoeveelheid zou meemaken. Hij rende de auto uit en ging gelijk voelen. Hij vond het erg leuk maar toch ook wel koud.

De twee weken in de sneeuw vond Dave geweldig. 's Morgens rende hij naar buiten en met veel moeite konden we hem dan weer naar binnen halen. Het liefst van al bleef hij de hele tijd buiten. Hij ontdekte een nieuwe sport, zwemmen in de sneeuw en dat was toch zijn grootste hobby.

Maar sleeën en glijden vond hij ook erg leuk.

Hij was dan ook elke keer helemaal uitgeput van het spelen.
We hadden dan ook erg veel mooi weer. Af en toe viel er flink wat sneeuw, maar de zon hebben we ook erg veel gezien.

Ook de terugreis hebben we weer met twee overnachtingen gedaan. En al bij al ging alles perfect. Dave vond de reis helemaal niet erg, maar we hadden ook voor heel wat leuke dingen in de auto gezorgd. Op de heenweg hadden we voor elke dag een klein cadeautje en op de terugweg hadden we ook een paar leuke dingentjes. En hij had oma naast hem zitten in de auto en daar kan je toch erg om lachen :-) De hotels gingen ook erg goed. Het eerste hotel dat we hadden, was wat minder maar daar hebben we van geleerd. We gingen met zijn allen

aan tafel en dachten dus lekker te kunnen eten, maar dat viel een beetje tegen. Het eten was erg lekker, maar Dave wilde niet eten. En het naar bed gaan, ging ook iets minder. We probeerden hem allemaal samen in zijn bed te stoppen.
Bij het volgende hotel hebben we Dave eerst lekker laten spelen en daarna ging hij alleen eten. Na het eten brachten zijn papa en ik hem naar bed, bleven even bij hem, lazen een verhaaltje voor en gingen dan de kamer uit. Uiteraard bleven we even op de gang luisteren en als hij echt stil bleef, gingen wij lekker eten. Dus ja, wij moesten elke keer laten eten maar dat gaf helemaal niets.
Ook 's morgens moesten we even wennen. We dachten gezellig met zijn allen aan het ontbijt te gaan zitten, maar ook dat liep anders. Al dat hotelontbijt vond Dave maar niets. Dus de volgende dag gaven we Dave op de kamer een bord pap en gingen dan pas naar het ontbijt toe. Hij had dan al gegeten en wilde dan wel wat van het ontbijt proberen.

Van thuis uit hadden we lekker potjes met eten voor Dave meegenomen, omdat je nooit weet of ze dat buitenlandse eten wel lusten. Maar Dave had een potje gevonden in Noorwegen dat hij erg lekker vond en dat was "Gryttevilt". Dit was een potje met wild, er zat dus ook rendierenvlees in. En de lettmelk (halfvolle melk) wilde Dave ook wel de hele dag drinken.
Voor de terugreis hadden we in een winkel Frutti van Nutricia gevonden. Dit is gemalen, vers fruit en hij vond het geweldig. Wat bleek nu toen we thuiskwamen? Ouders van nu lag op de deurmat en daar stond een advertentie in van diezelfde Frutti. Het is dus nu ook hier te koop.


En als toetjes hebben ze daar lekker geleitoetjes.

Dus ja, de volgende keer als we op vakantie gaan, nemen we alleen voor de eerste dagen iets mee. Want in het buitenland hebben ze vast ook eten dat die kleintjes lekker vinden.

Dinsdag zijn we thuis gekomen en Dave was erg blij om zijn katten weer te zien. Zij vonden het iets minder, want Dave bleef maar achter ze aan rennen om ze te kunnen aaien. Hij was ook erg blij dat hij al zijn andere speelgoed weer zag. Het was de hele tijd van: "Oh die" en "Oh die!"
Woensdag bracht ik Dave gelijk weer naar de crèche toe. Dan konden wij rustig de was doen en Dave zou zo ook meteen weer in het normale ritme komen.
Op de crèche aangekomen, had hij het maar heel even moeilijk met het idee dat ik weg zou gaan. Gelukkig was Jill er en ontfermde zij zich gelijk over hem. Zij is een van de leidster van hem. Toen we hem 's middags ophaalden, wilde hij eigelijk helemaal niet meer mee. Hij was lekker aan het drinken en een koekje aan het eten. Het was maar goed dat hij gelijk naar zijn vriendjes was want ze hadden paasfeest en allemaal lekkere dingentjes.

"Hadde bra" of wel op zijn Nederlands: groetjes,
Mignon



[Reageer]