Column van Mireille
Speelgoed is leuk voor kinderen maar
 |
Steffi voelde zich vandaag een beetje ziekjes. Ze had het gevoel dat ze precies moest overgeven. Ik heb dat van de week ook een dag of twee gehad maar het was van voorbijgaande aard en dat zal wel slijten. Bij kindjes is dat wel niet zo vlug over maar ik heb nog een goed medicijn staan in de koelkast van toen ze in september ziek was. Het is een pijnstillende en koortswerende siroop die zowel Jolien als Steffi mogen krijgen als ze wat koortsig of ziekjes zijn... |
Het is voor mij heel prettig om te zien hoe snel ze groeien. Jolien loopt sinds vandaag alleen terwijl ze het loopautootje voortduwt... Het is zo schattig om haar te zien stappen. Die eerste echt pasjes zonder dat ze iets vasthoudt, dat zal nog wel even duren, denk ik. Maar ik vind het een hele vooruitgang dat ze een manier heeft gevonden om zich te voet te verplaatsen want in het begin moest ik haar aldoor bij de handjes nemen en meelopen. Nou, dat hield me wel in beweging!!! Hahaha.
Steffi, die kan al flink praten en spelen en omdat ze nu reeds een paar weekjes na mekaar echt zindelijk is, heeft ze vanmiddag van mij een hele emmer van die "in elkaar klikkende blokjes" gekregen. Het lijkt op K'nex maar is voor kleine kinderen en je kan er van alles mee maken. Het is alleen even uitzoeken hoe je die figuren die op het foldertje staan, ineen moet klikken. Het is zelfs voor ons grote mensen al een hele puzzel! Daar lijkt het op, grote puzzelstukken waar je huisjes en zo van kan maken. Het heeft niet echt een naam, dus ik kan ook niet zeggen wat het nu juist voor iets is. Maar ik zal er wel eens foto's van nemen, misschien hebben jullie kinderen dat ook wel.
Hèhè, Jolien is eindelijk alleen aan het spelen geraakt, ze heeft vandaag weer veel gehuild. Steffi voelde zich wat ziek en is na de middag nog eens een tukje gaan doen. Dat gebeurt niet vaak meer maar ze was zo moe en wist niet wat doen, dus dacht ik haar daar wat mee te helpen.
Toen ze wakker werd, vroeg ze meteen een emmertje want ze voelde zich weer niet echt lekker... maar dat was vlug over toen ze beneden op de zetel had gelegen met een kussentje achter zich en een lappendekentje over haar beentjes. Dan lekker de tv aan en de avond raast om.
Nog even en dan gaat de eerste alweer naar bed. Tijdens het weekend gaat Jolien als eerste naar bed en in de week is dat Steffi omdat zij vroeg op moet staan voor de schoolbus.
Soms vraag ik me af waar dat naartoe blijft gaan met al die nieuwigheden wat betreft speelgoed en computerspelletjes en zo. Je kan blijven kopen en ieder jaar komt er wel weer iets anders op de markt. Ik heb nog zoveel speelgoed van vroeger bewaard maar ik weet niet of mijn kinderen daar veel aan gaan hebben. Met al die reclamespots op televisie vind ik dat ze nogal beïnvloedbaar zijn. Want kom je met Steffi in de speelgoedwinkel, dan wijst ze al dingen aan die ze op tv heeft gezien! Eigenlijk wel tof om te zien want dat bewijst alleen maar dat ze vrij slim is en daar ben ik dan heel blij om. Mijn man zegt altijd dat je beter niet voorbij een speelgoedwinkel gaat met de kinderen erbij. Nou, ik vind dat het best kan als je je kinderen in toom kan houden.
Steffi heb ik geleerd dat als ze heel braaf is tijdens het shoppen, ze na afloop wel een kleinigheidje krijgt. Stilaan begin ik dat af te bouwen door over te schakelen op iets anders zoals: "Laten we iets gaan drinken bij Mac Donalds of zo."
Zo leert ze waar de grenzen zijn anders ligt binnenkort het hele huis vol met speelgoed en ik vind het nu vaak al zo rommelig als er een paar speelgoedbakken in de woonkamer staan.
Voor Steffi is het goed dat er een afbakening is van haar speelgoed met dat van Jolien maar Jolien begrijpt dat niet en wil natuurlijk altijd aan het speelgoed van haar grote zus zitten, hè. Zo leren ze met elkaar om te gaan en ik laat ze meestal wel doen zo samen. Behalve als ze wat te brutaal met elkaar omgaan dan kom ik tussenbeide. Jolien laat zich namelijk niet zo rap door haar zus afschepen en dan gaat het wel eens van kwaad naar erger. Dan grijp ik in en haal ze even uit elkaar, de ene in de box en de andere aan haar tafeltje met kleurtjes en een boek of iets rustiger.
Met kleine kinderen in huis, is er altijd zoveel leven om je heen. Daar geniet ik van, vooral de laatste tijd sinds de avonden langer worden en de dagen korter. Het is ook vaker guur weer buiten en dan vervelen ze zich ook veel sneller maar ik heb dan altijd wel iets achter de hand zoals een opname van cartoons op tv of iets anders dat ze al een tijdje niet hebben gehad om mee te spelen. Dat komt dan ineens weer op de proppen en het lijkt alsof het speelgoed weer zo nieuw is als voorheen.
Het speelgoed wisselen is vrij simpel. Wij hebben namelijk alles goed netjes gesorteerd in verschillende gekleurde bakken zitten. Dan weer halen we de boeken tevoorschijn die in een blauwe bak zitten, dan weer het knutsel, prik, kleur en plakgerief in een grijze bak en dan weer het keukenspeelgoed met het keukentje erbij in de rode bakken of alle andere speelgoed in weer andere bakken enz... Afwisseling, daar houden ze van en ik heb het al heel veel zelf uitgetest.
Ik ben blij dat er speelgoed bestaat maar het is vaak moeilijk om voor allebei de kindjes het juiste te kiezen. Vooral omdat dat oudste dan weer met fijnere dingen begint te spelen en de jongste dat nog kan inslikken en zo... zoals pareltjes, puzzeltjes, Playmobil, enz. Ik kan het haar toch niet ontzeggen, hè, ze wordt groter. Dan zeg ik haar meestal om ermee te spelen terwijl Jolien haar dutje doet overdag of als Jolien niet in de buurt is.
Anderzijds zet ik Jolien ook al wel eens in de box met eigen speelgoed maar dat lukt niet altijd even goed hoor. Ze durft al serieus tekeer gaan als het haar niet zint. Toch moet ze leren af en toe daarin te spelen want ik heb ook een keertje de volle aandacht nodig voor Steffi. Vooral wanneer die thuiskomt van school, dan eist ze mij volledig op.
Zijn er nog moeders die deze situatie herkennen, hoe lossen jullie dat dan op? Zijn er nog tips? Geef ze gerust want het is niet altijd makkelijk om als moeder je aandacht te moeten verdelen tussen twee van die kleine kornuiten, hé!
Soms is dat helemaal geen probleem dan spelen ze samen en kan ik rustig kokkerellen of zo. Maar dan nog hou ik een oogje in het zeil.
Nu ga ik de tafel dekken want mijn man is thuis gekomen en dat betekent: eten!
Heel veel groetjes en tot schrijfs,
Mireille
Reacties:
Door: Brendalee op 24/01/2002 @ 20:59 
Hoi,
Ja, ik vind ook dat je niet zomaar elk stuk speelgoed aan je kinderen kan geven, en die leeftijden die ze soms op de verpakkingen zetten staan er ook echt niet voor niets op.
Het is leuk om speelgoed in overvloed te hebben en dan met bakken om te wisselen, je kind te laten ontdekken dat wat die inhoud betreft, telkens weer een avontuur is. Een herontdekking van zijn eigen speelgoed, onze kleine heeft dat ook ongeveer zo geleerd, niet teveel speelgoed in één keer want dan was hij er rap op uitgekeken. Maar als je dan zijn oud speelgoed ineens weer naar boven haalde, dan kraaide hij van plezier en leek het net of ie een "schat" ontdekt had ! Schattig om je kind zo te zien opgaan in zijn "nieuw" speelgoed hè...
Groetjes,
B
