< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Home » Columns » Column van Mireille » Zwemavonturen

Column van Mireille

Jolientje's eerste zwemavonturen.

Het was het een zonnige vrijdag en we hadden gereserveerd om naar een subtropisch zwembad te gaan. Dus we reden met z'n allen goed gepakt en gezakt naar Erperheide toe in Peer (B). Niet alleen hadden we badpakken, handdoeken en voor de kindjes badjasjes meegenomen maar ook speciale zwempampertjes zodat ze niet persé uit het water hoefden als ze dringend een plasje moesten te doen. Steffi die nu al naar de 3,5 jaar gaat, vraagt tegenwoordig wel om op het potje te gaan. Maar ja, als je kind zo intensief aan het spelen is in een zwembad, dan denkt het daar niet altijd aan, hè. Handig, zeg ik maar.

Daarnaast hadden we ook belegde broodjes meegenomen voor als we honger zouden krijgen en een paar busjes fruitsap. Een fles water gaat meestal ook nog mee maar we hadden nog zoveel andere dingen om op te blazen (zwembandjes, een grotere band voor de jongste, zwemvestjes, enz...) dat we besloten om enkel een paar bekers te vullen thuis en die mee te nemen.

Het was een hele trip. Anderhalf uur gezellig door de straten rijden, alleen jammer dat er zoveel mist hing tussen de landerijen door. De kindjes hebben onderweg een poosje gespeeld en geslapen terwijl de radio zachtjes speelde.
Eindelijk omstreeks halféén waren we er en we zijn meteen aan de receptie de tickets af gaan halen. Daarna ging het, nadat we de auto hadden geparkeerd, te voet richting zwemparadijs. Een vijftal minuutjes later konden we naar binnen in de verkleedruimte. Jemig, wat was het druk en het was niet eens weekend of vakantie!
Toch hadden we na tien minuten een cabine waar we onze baby Jolien op een aankleedkussen konden omkleden. Intussen had ik Steffi al helemaal gereedgemaakt in een gewone cabine. Zo ging het lekker snel om alleen nog Jolien en onszelf in badpak te zetten. Mijn man zorgde intussen dat alle spulletjes die niet mee naar binnen gingen in kastjes verdwenen met een geldstuk. De sleuteltjes stak hij in het laatste kastje zodat hij maar één sleuteltje om zijn pols moest binden.

We zochten meteen een lekker knus plekje op bij het kleuterbad, een ronde tafel met vier stoelen en een kinderbox. Op elke stoel een groot strandlaken en dan kon het plezier beginnen. Maar Jolientje had honger gekregen en begon te huilen. Eerst maar even wat eten en een half uurtje later ging Steffi al richting kleuterbad om er in de zandbak te spelen en daarna in het water te gaan ploeteren. Mijn man hield haar wat in het oog terwijl Jolien bij mij op schoot nog aan het drinken was en moe begon te worden.
Rond twee uur zijn we, nadat mijn man rondom rond was geweest met Steffi en we met z'n allen in het grote zwembad hadden gezwommen (in het ondiepe gedeelte weliswaar), verhuisd naar het peuterbadje. Daar was lekker warm water voor onze kleintjes en die konden daar naar hartelust spelen in het water, op de drie verschillende glijbaantjes en er lag ook speelgoed (emmertjes en bekertjes) bij. Intussen hadden we voor ons Jolientje een kinderstoel kunnen bemachtigen en die werd bij aan de tafel gezet.
We namen daarna onze kindjes mee naar een buitenbad. Het had de nacht ervoor gevroren maar het water was lekker warm omdat het een whirlpool was. We genoten er echt van want de overige zwembaden voor volwassenen waren wel een stuk koeler om in te zwemmen.
Toen we er weer uit gingen, begon Steffi te rillen van de kou. We zijn ons dan ook meteen even gaan opwarmen in het solarium met een badhanddoek onder ons. Maar van rusten kwam niet veel terecht. Ons Jolientje huilde omdat ze moe begon te worden en haar slaap niet kon vinden. Wat ik ook probeerde, het lukte haar niet om in slaap te raken. Ze is dan ook al bijna anderhalf jaar oud en zoals een pasgeboren baby'tje op de schoot van mama of op de arm in slaap vallen, is er niet meer bij. Het werd dus stilaan tijd om de spullen bijeen te pakken en enkel nog aan het peuterbadje te blijven zitten voor het plezier van de kindjes.
Jolien ging ook heel erg graag van de glijbaantjes. Ze wou telkens weer de trapjes op onder begeleiding van haar papa en mama moest haar aan de overkant op de glijbaan zetten zodat papa haar dan beneden weer op kon vangen. Het waren heel rustige en kleine glijbaantjes zodat ze zich zeker niet konden bezeren.

Zowel Steffi als Jolien hebben zich heel goed geamuseerd die dag en we zijn pas rond vijf uur 's in de late namiddag ons gaan douchen, om dan weer te wachten op een cabine waar we de kindjes gemakkelijk konden aankleden...
De dag is mooi afgesloten met een hapje en een drankje in een snackbar in het mooie winkel-wandelresort vol planten en goudvisjes in vijvers, kleine fonteintjes en gezelligheid met muziek en restaurantjes om je heen.
Wat is zo'n dag snel voorbij. Ik heb er zeker geen spijt van dat wij als ouders zelf niet veel hebben kunnen zwemmen want het was echt heerlijk om de kindjes zo gelukkig te zien! Het is zeker voor herhaling vatbaar en ik kan het ieder gezin aanraden dat eens te doen. Zolang de kindjes niet schoolplichtig zijn, is het beter door de week te gaan dan tijdens weekends of vakanties, denk ik, aangezien je dan zeker altijd wel ergens een plekje vindt om je spulletjes en handdoeken kwijt te geraken. En waar je al eens even op adem kan komen na intensief spelen met je schatten van kinderen...

Mireille



[Reageer]