Column van Monique
Even voorstellen...
 |
Hallo allemaal, Ik ben dus Monique Braam, getrouwd met Raymond Braam (31 jaar) en sinds 28 juli de dolgelukkige, trotse moeder van Demi. Ze was bij de geboorte 54 cm lang en 4150 gram en 2 weken te vroeg, (het verhaal van de reis uit de buik kun je lezen hier bij 9maand.com en op de homepage van Demi staan foto`s, haar babyavonturen, slideshows en nog veel meer en kunnen jullie Demi zien. De homepage wordt regelmatig bijgewerkt. Ik ben zelf 26 jaar en heb gewerkt in de verzorging bij oudere mensen in ziekenhuizen en bejaardenhuizen. Op het moment zit ik thuis en moet ik nog op zoek naar een nieuwe baan. Het liefst zou ik iets anders gaan doen, iets met computers of internet. Kijken maar hoe het gaat. |
Voorlopig ga ik via het uitzendbureau werken. Raymond werkt namelijk onregelmatig, in de verstandelijke gehandicapten zorg. En dan met zo`n kleintje in huis... 2 die onregelmatig werken is dus niets voor ons, vandaar deze oplossing.
Mijn zwangerschap vond ik erg zwaar en tegenvallen. Iedereen was hartstikke blij en straalde voor mij ipv dat ik straalde. Ik was heel erg moe, heel erg misselijk (ik zag eruit als een spook, zo wit). En ik kreeg steeds meer last van bandenpijn en rugpijn, totdat ik op een gegeven moment een knak voelde in mijn rug/bekken en ik niet meer kon werken. Ik had een vorm van bekkeninstabiliteit opgelopen, en zat dus toen thuis.
Toen is de interesse in internet begonnen en heb de homepage van mijn dochtertje demi gebouwd. Heel veel rusten, achter de computer, oefeningen doen, wandelen en zwemmen en weer rusten, dat was mijn dag. In het huishouden ed kon ik ook niet veel meer doen en ik voelde me hartstikke schuldig. Alles lag achter en ik kreeg het niet gedraaid. Ik deed zoveel mogelijk, maar had altijd maar die pijn in mijn stuitje. Ik kreeg toen ook fysiotherapie.
De bevalling daarentegen is me hartstikke meegevallen. Ik heb altijd gedacht:"Ik laat het over me heen komen" en zo is het ook gegaan. `s Avonds heb ik dus om 23.00uur de slijmprop verloren. Om 1.00 uur braken de vliezen en om 2.00 uur begonnen direct felle, pittige weeën, beginnend met tussenpozen van 10 min en toen steeds korter en Raymond, wilde me de verloskundige niet bellen!
Om 10.02 uur is Demi dus geboren, zoals jullie al elders konden lezen, ze deed direct alles zelf.
Wat een wonder, ondertussen is onze ondeugd alweer 11 weken, wat gaat het snel!! Het gaat heel goed, met goede en slechte dagen natuurlijk. Ik wil zo eerlijk mogelijk schrijven. Het is niet alleen maar genieten, wel zo veel mogelijk.
Ik zeg nu altijd een baby'tje mogen krijgen is mooier en leuker dan ik altijd dacht, maar ook moeilijker! Vooral na de serie huildaagjes (en nachten) die ze heeft gehad. We zitten nu gelukkig in de lachebekjesdagen. Heerlijk, je smelt gewoon als je het ziet, maar een smile op de foto krijgen ho maar!!
We zitten ondertussen op babyzwemmen. Dat vinden we alle drie geweldig. Gisteren is papa met haar alleen geweest en ze hebben genoten. Er waren maar 2 baby'tjes in het grote zwembad!!
Morgen word Demi gedoopt, dus we hebben een feestdag.
Ik hoop dat dit zo genoeg is voor een eerste keer.
Hebben jullie nog vragen/opmerkingen of iets anders? Ik hoor het graag.
Heel veel liefs
Mo & co
Raymond, Monique en Demi
Reacties:
Door: Annick op 21/03/2004 @ 11:12 
Hoi Monique,
Ik wilde graag reageren omdat jij de enige bent dat ik nu weet die ook de slijmprop verloren heeft.
Al 2 dagen heb ik na het wateren en afkuisen van mijn vagina een dikke slijm aan het wc-papier met een beetje bloed. Ik belde de verloskamer en ze zeiden dat ik de slijmprop aant verliezen was. Vorige week had ik ook 1cm opening en het hoofdje was al aant indalen. Maar normaal moet ik nog 4 weken gaan, het is uitgerekend voor 21 april. Zou het dan kunnen dat ik vroeger beval? Hopelijk kan je mij zo vlug mogelijk antwoorden.
Vele groetjes.
Door: Mariska op 23/03/2004 @ 21:12
Hallo Annick,
Ik kom bij toeval op jou verhaal terecht. Ik was wat anders aan het zoeken. Ik ben 6 maart bevallen. Vorig jaar ben ik ook bevallen en beide keren ben ik een slijmprop verloren. Vorig jaar was ik ’s ochtends in een keer de bloedprop verloren. Het leek net of ik ongesteld was geworden. En diezelfde avond ben ik bevallen. Dit jaar ging het anders. Ik verloor al een week lang slijm die dikker was als anders en ook een beetje bloed. Het leek net behangplaksel. Maar dit keer heeft het een meer dan een week geduurd voordat de bevalling begon. Dus voor jou kan het betekenen dat het nog een week kan duren maar lang zal het niet op zich laten wachten. Misschien heb je hier wat aan en als je nog wat wilt vragen mail me maar.
Groetjes,
Mariska