Column van Monique
Wet Voorzieningen Gehandicapten (WVG).
 |
Hallo allemaal, Gisteravond is hier de mevrouw van de Wet Voorzieningen Gehandicapten (WVG) langs geweest. Zo zou ik een medische indicatie kunnen krijgen, vanwege mijn bekkeninstabiliteit, om te kunnen verhuizen. Omdat ik nu 3 hoog woon en heel veel moeite heb met de trappen oplopen. Vooral met boodschappen mee en Demi in mijn armen, is het helemaal een ramp. Van mijn fysiotherapeut mag ik eigenlijk helemaal geen trappen lopen. Die mevrouw komt naar boven en zegt toen: "Wat een trappen...". Ik schoot in de lach en zei: "Ja, dat is ook het probleem". Toen was ik gelijk niet meer zenuwachtig... Ze vond de situatie verder wel duidelijk. |
Ik kreeg allerlei vragen, nog uitgebreider dan ik gedacht had. Ze vroeg eerst naar de situatie en hoe ik dan de trappen opliep: voetje voor voetje of achterste voren, maar dat laatste durf ik niet met Demi in de armen.
Toen vroeg ze nog naar het huishouden, maar daar kan ik me gelukkig weer mee redden. Ik kan alleen, tot mijn grote verdriet, Demi meestal niet in badje doen. Dat doet Raymond dan. Als ik moet strijken, vraag ik, voordat hij gaat werken, om de strijkplank al op te zetten en zo red ik me dan. Als iemand op bezoek komt, vraag ik aan hen om Demi haar flesje te geven. Ik moet dan namelijk al liggend doen. Gelukkig vinden de meesten het flesje geven wel leuk.
Toen vroeg ze ook nog of de toilet hoog genoeg was, maar daar heb ik (gelukkig) geen problemen mee. Tenslotte was er nog de douche. Ik vertelde haar dat de bak vrij hoog is. Ze heeft hem opgemeten en het was ook zo. Dat ging ze dus ook meenemen in haar besluit. Als ik een andere woning krijg, zonder trappen, wordt ook de douche voor me aangepast. En als ik de indicatie krijg, krijg ik een vergoeding en ben ik eerder aan de beurt bij de woningvereniging.
Bij de douche lagen nog 2 doeken op de grond. Ik schaamde me dood, maar ik kan niets oprapen van de grond en dat heeft zij toen voor me gedaan. Toen nog koffie gedronken en ze vroeg hoe het verder ging. Of ik hulp kreeg. Nee dus, want ik red me wel, al is het soms wel lichamelijk zwaar. En of demi lang wakker bleef en of ik moe ben, (maar dat zullen sowieso wel meerdere hebben).
Ze vroeg ook hoe ik me douchte en aankleedde. Ik kan me wel zelf douchen. Ik kom er alleen moeilijker ingestapt. Op "slechte" dagen kleedt Raymond me aan voordat hij gaat werken, althans de broek en schoenen. Het is vreemd om dan zo afhankelijk te zijn.
|
Met Demi gaat het verder goed! Ze begint echt te brabbelen, heel leuk is dat en ze vindt de kerstboom heel erg mooi, vooral de lichtjes erin dan. Ze zevert en kwijlt ook goed, en ze heeft vuurrode wangetjes (net een kerstvrouwtje). Of het al tandenpijn is? Ze is in ieder geval heel veel wakker voor een baby. Ze is helemaal aan het veranderen. Net als je denkt zo`n kleintje door te hebben, veranderen ze toch weer... Hihihihi... Ze werd eerst om 8.30 uur wakker. Wat een luxe, hé. Nu wordt ze dus om 6.30 uur al wakker... en ze is veel op, met wat hazenslaapjes tussendoor. Soms kom ik dus niet buiten door die rottrappen en voel ik me opgesloten. Ik probeer zoveel mogelijk met haar te doen maar ik zorg ook dat ze alleen kan spelen en dat kan ze dan ook. |
 |
 |
Maar goed, vandaag heb ik lekker de kerstboom opgezet en zij kijken vanop de grond met wat speeltjes. Dat heb ik dus wel weer gedaan. Of de boom mooi is valt over te discusiëren maar ik red me zelf wel. En al blijft er soms wel wat liggen, Demi gaat voor. Ik denk dat iedereen zo denkt en ik ben daar best trots op. Eerdaags hoor ik of ik de indicatie krijg. Duimen jullie een beetje voor me? |
Groetjes en alvast prettige feestdagen en een gelukkig nieuwjaar!!
Monique en Demi
