Column van Monique
Een dagje bij oma.
Hallo allemaal, weer eens een berichtje van ons.Demi is voor de eerste keer de hele dag bij oma Annie geweest en wij waren niet eens in de buurt. Raymond en ik waren naar Scheveningen, naar de musical "Elisabeth". Daar hadden we kaarten voor. Dus in alle vroegte Demi naar oma brengen, we moesten heel wat spulletjes meegeven, zoals luiers, voeding, speelgoed etc. We waren wat vroeger gegaan, zodat alles rustig aan kon gaan en het is ook sneu als je dan direct weg zou gaan.
Demi'tje viel bij oma in slaap en we legden haar zelf boven in het campingbedje. Dit vond ik best moeilijk, omdat ik wist dat als ze wakker werd, wij er niet waren. ik zag er ook al een tijdje best tegenop maar van de andere kant verheugde ik me er op (wat een muts he ;).
Toen kwamen onze beste vrienden ons halen. Zij gingen mee naar Scheveningen en we konden met hun auto gaan. Zij hebben 2 kids, een van 1 jaar en een van 2 jaar en die waren ook bij de oma`s van hun. Ook zij hadden zoiets van, we missen de kinderen.
Toen naar Scheveningen, we waren vrij snel daar en toen hebben wij nog heerlijk gewandeld aan zee... Het hondje van onze vrienden was mee en die had de dag van het leven. Het was heerlijk aan zee.
Daarna naar de voorstelling. Het was mooi, maar ook erg dramatisch want er ging ook een baby'tje dood. Nou, daar kan ik als mama echt helemaal niet tegen en ik begon te sniffen, ik was bang dat anderen me konden horen. Op een gegeven moment had ik ook last met zitten en waren we danook blij dat het afgelopen was. Toen wilde we allemaal naar huis, naar de kinderen toe (het was al 17.00 uur)!! Toen pas heb ik naar oma gebeld om te vragen hoe het ging en dat vond ik toch knap van me aangezien dit de eerste keer was dat we zolang en zover weg waren. Het was goed gegaan, maar ze sliep niet veel en wilde ook niet goed eten. Dit laatste is niets voor onze Demi.
We waren gelukkig ook vrij snel terug bij oma. Onze vrienden gingen ook gauw naar huis, naar hun kids... Bij oma aangekomen bleek dat Demi sliep als een blok beton. Ze was natuurlijk moe van de hele dag opblijven/spelen/mopperen. Ze sliep boven, maar ik moest toch even gaan kijken... en ze sliep echt als een blok beton...
Toen nog verteld hoe het was en dat we ondanks dat het zo koud was en dat we demi-tje misten, toch zo genoten hadden en dat we zoiets vaker willen doen (met zijn 2en iets ondernemen, al is het iets klein want dat was er niet meer van gekomen terwijl we dit wel altijd hadden gezegd tijdens de zwangerschap).
Uiteindelijk Demi'tje maar wakker gemaakt om naar huis te gaan want oma en papa moesten de dag erna werken. Oma zei al: "Ze zal thuis wel weer als een blok beton in slaap vallen", maar thuis gekomen was ook zij blij dat ze thuis was. Heerlijk, die tandeloze lach! En dus hebben we nog 2 uur gespeeld en geknuffeld. Toen wilde ze zonder problemen naar bed. Voor oma was het toch meegevallen en die wilde wel vaker oppassen. Ook al wilde demi niet zo eten en niet echt slapen, we zijn dit toch van plan.
Met mijn bekken begint het wel beter te gaan, ondanks ik nu een achteruitgang heb en gloeiende si-gewrichtjes. Maar nu weet ik dat het "tijdelijk is". Het zijn een paar slechte dagen, die dadelijk weer verbeteren. Ik probeer altijd te denken als het slecht gaat: "Het wordt weer beter". Op goede dagen is het natuurlijk harstikke genieten en meer dingen samen met Demi'tje ondernemen.
Ik zit nu ook op bekkeninstabiliteit zwemmen, een half uurtjes speciaal voor dames met bi. Dan is het water verwarmd en dan doe je onder begeleiding van een fysio allemaal oefeningen. Het lijkt net of het niets voorstelt, maar ik heb 2 dagen pijn en last erna. Toch merk ik dat ik beter loop. Ik hoop dat ik het doorzet want ik heb nu al bijna een jaar bekkeninstabiliteit.
 |
Met Demi'tje gaat het harstikke goed. Het is een stevige tante. Hoeveel ze precies weegt weet ik niet, maar ik heb al heerlijk nieuwe kleertjes gekocht. Ze rolt nu steeds om van rug naar buik en doet dit heel erg veel, echt leuk. Ik denk dat ze eerdaags zal kruipen, maar nu draait ze nog om haar eigen as. Zo krijg je ook je speeltjes te pakken (slim he)! Terugrollen vindt ze nog steeds een beetje eng, denk ik, want dat doet ze bijna niet. Ook overdag in bed de slaapzak aan, want anders ligt ze op haar buik of ze zit in bedje en dan slaapt ze niet. Ze heeft nog steeds geen tandjes. Het duurt best wel lang voordat die doorkomen. |
Ze kan ook zelf met een flesje drinken, als ze op de rug ligt. Daar heb ik zo`n ring (oortjes) op gekocht, en nu kan ze het zelf (scheelt ook weer voor mij, met mijn bi). Opeens ze was haar fles kwijt en ze heeft hem zelf weer opgepakt en na wat aanmodderen opnieuw goed gedaan. Ik dacht: "Laat haar maar... eens kijken wat ze doet" en het lukte!! (mama trots natuurlijk)
Daarstraks een kiekeboe-spelletje gedaan en demi lag te schaterlachen. Zo had ik het nog nooit eerder gehoord! Echt helemaal te gek is dat...
Groetjes en veel liefs,
Raymond, Monique & Demi
