Column van Rixt
Stappe stap.
Dat Iris wat lang voor haar leeftijd is, dat wisten we wel maar de ontwikkeling gaat ook gewoon door. Na het staan en om de tafel lopen, liep ze inderdaad met 13 maanden los in de kamer. Buiten niet, daar wilde ze perse achter een kar maar met 14 maanden was ook dat klaar. Met 14 maanden lopen ze vrij door de wereld en is niets meer veilig. Ik had een paar maand eerder al gedacht dat door het kruipen niets meer veilig was. Ik kom hierop terug!De "wacht-maar-tot ..."- ouders hebben weer gelijk gehad. Wacht maar tot ze loopt en inderdaad. Ik doe niets anders dan dingen verplaatsen, handen voor scherpe punten houden en tafelrandjes opplakken. Die vallen er de hele tijd namelijk weer af.
Wat ik wel fijn vind, is dat ik minder hoef te tillen. Iris werd erg zwaar (12 kilo) en vooral vanuit de douche vond ik dat best zwaar worden. Nu loopt ze zelf naar haar kamer. Ik moet er ook wel erg om lachen. Zodra je haar achterna loopt, al is het om ook in de kamer te komen, giert ze het uit van het lachen. Ze denkt dat je haar achterna zit en wilt pakken.
Het lopen samen met het gebrabbel is gezellig. In de winkel, op straat of aan tafel, ze heeft het altijd wel ergens over. Wij moeten op onze woorden letten want ze probeert nu alles na te zeggen.
Ik ben een gelukkige moeder met een supergezond kind dus. Dat wens ik iedereen toe.
Dit was dan ook mijn laatste column. Ik maak het pad vrij voor andere ouders die hun geluksverhalen kwijt willen.
Lieve groeten vanuit het noorden van Nederland op een schommelend scheepje,
Rixt en Iris
