< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Home » Columns » Column van Sofie » Mijn zwangerschap: de eerste 6 maanden

Column van Sofie

Mijn zwangerschap: de eerste 6 maanden

Op 06/05/2004 hebben we ontdekt dat ik zwanger ben.

Het eerste bezoek aan de gynaecologe was op 02/06/2004. We hebben een paar mooie foto's van onze toekomstige spruit mee. Alles was oké, wat toch een grote opluchting was want een mens maakt zich toch altijd wel wat zorgen.

De echo aan 12 weken (16/06/2004) was in orde. We hebben alles mooi kunnen zien: de hersentjes, het hartje dat klopte, ... We hebben besloten van toch nog een bloedproef te laten doen om op trisomie en dergelijke te controleren.
Een weekje later mocht ik naar het ziekenhuis bellen. Dus ik vol spanning gebeld maar ze vond niet direct mijn papieren. Dus heb ik een uurtje later teruggebeld. De papieren waren terecht en alles was oké, behalve de leeftijd van onze kleine. Volgens dit bloedonderzoek was ik geen 12 maar 14 weken zwanger! Dit tegen alle vorige bevestigingen van echo's en bloedproef!

Op 07/07/2004 na mijn werk ben ik nogmaals bloed gaan laten trekken om te zien hoe oud ons kleintje nu eigenlijk effectief was. En nu maar wachten op het resultaat. Gisteren heb ik al mijn broeken eens gepast en ik kan er nog twee van dragen maar die spannen redelijk. Dus we zullen eens moeten beginnen uitkijken naar alternatieven. Ik merk ook dat ik minder makkelijk een goede houding vind om te slapen.

09/07/2004: Ons verlof is begonnen!
Een weekje kamperen in Nederland en er met de scooter gaan rondcruisen. Onze kleine zijn eerste buitenlandse reis! Maar eerst nog een bezoekje aan de dokter.
Ik voel me super de laatste tijd. Af en toe nog last van misselijkheid 's morgens maar de moeheid is fel verminderd. Ik begin een buikje te krijgen en mensen beginnen erop te letten. Nu komt natuurlijk het probleem van kleding. Ik heb nu nog 1 broek waar ik in pas. Moest het weer nu iets beter zijn, kon ik kleedjes aantrekken, maar dit is jammer genoeg niet het geval.

Op 13/07/2004 om 9 uur 45 naar de gynaecologe. Daar heb ik de bevestiging gekregen dat ik nu 16 weken ben en dus normaal zal moeten bevallen op 30/12/2004 of 31/12/2004.
Geen echo deze keer, wel het hartje horen kloppen en dat hebben we heel duidelijk gehoord. Super! Volgende maand terugkomen voor een echo. Normaalgezien zal het geslacht dan ook wel bekend moeten worden, als die kleine van ons natuurlijk goed wil liggen!
Ik heb ondertussen ook een aantal broeken gekocht (in de H&M). Geen echte zwangerschapsbroeken maar toch met een elastiek zodat die wat meegeven.
Ik ben nu zo'n 3 kilo verdikt!

Na onze welverdiende vakantie terug aan het werk. Ik kan niet langer wegsteken dat ik zwanger ben en dat wil of doe ik ook niet. Ik ben nu zo'n 5 kilo bijgekomen en binnen een weekje mogen we voor de volgende echo. Spannend! Na 2 maanden ons kleintje niet gezien te hebben, zullen we hem of haar terugzien! Normaal gezien zouden we dan ook moeten weten als het een hem of haar wordt.
We zijn gaan zwangerschapszwemmen, een aanrader voor iedereen die zwanger is! Oefeningen naar ademhaling toe, ontspanning en inspanning... En dit in een zwembad met enkel en alleen zwangere mama's. De papa's mogen ook mee maar kunnen eigenlijk niet veel doen behalve zich ontspannen en een aantal baantjes zwemmen.

We zitten in de helft en we voelen ons opperbest. We hebben zelfs energie teveel en van die kramp in mijn kuiten die ik 's nachts soms heb, zullen we gewoon zwijgen. Dat nemen we erbij.

We zijn ondertussen al augustus en we weten wat het wordt. Het wordt een stoere jongen. Alles was tip top in orde en volgens de gynaecologe is hij groot voor zijn leeftijd. We zijn dan ook in actie gevlogen en aan de kinderkamer begonnen. De ruwe afwerking zoals het nieuwe plafond is bijna in orde. Maar dan komt het moeilijkste: kleuren kiezen, een thema kiezen, een kastje vinden, ...
Nu begint het pas "echt" te worden. Mijn buik groeit en groeit. We zijn in totaal nu al een 7 kilo verdikt. Elke dag voel ik meer en meer leven en papa heeft zijn kleine zoon ook gevoeld vorige week.

Gisteren, 24/08/2004 voor de 3de maal gaan zwangerschapszwemmen in het Interbad hier in Brugge.
Het begint moeilijker te worden om op de oude manier uit de zetel te komen. Ik moet ook goed op mijn houding letten want een ganse dag achter mijn bureau zitten met een verkeerde houding, zou wel eens fatale gevolgen kunnen hebben. De kleine drukt ook op mijn blaas en om de 5 minuten (bij wijze van spreken) moet ik naar het toilet.

We zijn ondertussen weer meer dan een week verder. We zitten in week 23.
In de zwangerschapszwemles wist de instructrice me te zeggen dat ik last heb van diastase. What the hell is diastase? Wel, hier vind je meer uitleg.
Dus ik let wel wat op wat ik doe, hoe mijn houding is en ik zorg er nu voor dat ik uit mijn bed rol in plaats van gewoon op te staan, ...
Voor de rest worden we steeds ronder en ronder. We zijn ondertussen zo'n 9 kilo verdikt! Nu begin ik toch te voelen dat ik iets zwaarder ben. Ik ben ook heel snel buiten adem.
De papa en een vriend zijn al een paar avonden bezig met het kamertje in orde te brengen, het zal subliem worden!
Volgende week woensdag 08/09/2004 een les gaan volgen over "Winterkruiden voor baby's", gegeven door de tante van onze kleine spruit.

Op 13/09/04 nogmaals naar de gynaecoloog geweest. Alles was in orde en ze heeft nog eens bevestigd dat onze zoon een grote jongen is. We hebben heel duidelijk zijn handjes en voetjes en zo gezien.
Vandaag ook voor mijn suikertest geweest ( mijn gynaecologe laat dat standaard doen). Ondertussen ben ik eruit. We gaan een klein geboortelijstje leggen en op het kaartje zetten dat ze zeker ook geld mogen geven. Ik heb me hier al uren beziggehouden met het maken van lijstjes met wat we nodig hebben en wat we op een lijst zullen zetten, ...
Ik ga nog steeds gaan zwangerschapszwemmen maar merk dat het lastiger en lastiger wordt. Ook heb ik meer en meer last van kuiten die stijf zijn en krampen, maar ja, dat hoort er nu eenmaal bij.

Sofie



[Reageer]