Column van Veerle
De volgende keer beval ik thuis!
Ik hoor het mezelf nog zeggen: "Voor 'geitenwollen sokken'-dragers, een sekte, zotten, hoogvaardige mensen…"Had ik toen geweten dat ik nu compleet pro zou zijn dan had ik het nooit geloofd. Maar dan moet er Maar één ding gebeuren waardoor je al je vertrouwen in de medische wereld verliest en daar sta je dan... Met de drang naar 4 kinderen maar het niet meer aandurven omdat je bang bent dat je kraamtijd je weer ontzegd zal worden, enz...
Praten over adoptie… Maar dan blijkt die adoptie zo'n papiermolen te zijn dat je er haast de moed bij verliest... Adoptie kan nog altijd... Maar als er nog een kind van onszelf komt dan moet het wel binnen de twee jaar gebeuren om het leeftijdsverschil niet te groot te maken.
Zo ben ik in contact gekomen met enkele thuisbevallers EN met het geboorte-informatiecentrum hier te Geel. En waar ik eerst kompleet tegen was, is nu een grote pro geworden. Ik beval gemakkelijk dus de klus zal wel snel geklaard zijn. En ik hoef mijn huis niet uit (hopelijk) en ik word 2 weken gediend tussen mijn vier muren. Wat wil een mens nog meer?
Toen ik met de kinderen van de dermatoloog kwam (voor Robbe zijn Kerstboomallergie), merkte ik dat er iemand in het GIC aanwezig was. Het was Lieve, de vroedvrouw. Ze was heel sympathiek en vriendelijk. Mijn vertrouwen ging compleet naar haar uit.
Wat ons vooral voor een thuisbevalling zou doen kiezen, is het volgende: in het ziekenhuis was ik als de dood voor pijn en wilde verdoofd worden. Maar als ik goed nadenk, was dat enkel omdat die verdoving ginds toch voor handen was. Je bent in zo'n klinische omgeving dat je onbewust angst krijgt. Terwijl je thuis op je gemakje bent en je je er desondanks de pijn door slaat. Het lijkt minder op een ingreep, dus die verdoving wordt ook overbodig volgens mij. Het geeft echt zo'n boost in mijn zelfvertrouwen.
Ook had ik zo'n slechte borstvoedingservaring dat ik niet meer zelf wou voeden. Door veel te lezen en me deftig te informeren, wil ik daar ook terug aan beginnen. Alleen deze keer onder goede begeleiding en dat kan ik ginds allemaal vinden.
Het is medisch allemaal tot in de puntjes verzorgd. Bij de minste twijfel of tegenindicatie word je nog voor de bevalling naar het ziekenhuis doorverwezen. Het is echt niet zo dat je op je tamtam klopt en dat de oudste vrouw van het dorp dan water komt koken.
Ons besluit staat vast. Volgend schooljaar willen we aan onze (wie weet?) laatste zwangerschap beginnen, heel bewust en ruimschoots op voorhand goed geïnformeerd.
Veerle
Reacties:
Veerle,
Heila meid! Lang geleden nog iets van je gehoord!
Dus er komt een nummertje 4?? :-)))
Wij genieten hier nog met volle teugen van nummer 1!
Laat nog iets weten!
Dikke zoen
manon aka ellen
Door: Veerle op 06/02/2003 @ 10:02 
Ja, maar niet direct (hangt van de verbouwingen af) *zucht*
Door: Els op 14/03/2003 @ 13:43
Hier hetzelfde. Ook lang niets van jou gehoord (je mailadres klopt niet meer).
Leuk dat jullie aan nummer 4 denken. Wij houden het voorlopig (?) bij 2. Ons meisje is veel te veel ziek om zomaar verder te denken. We hebben ons handen meer dan vol.
Groetjes,
Els, mama van Yannis (25/12/2000) en Jits (3/10/2002)