< 9Maand-Sponsor >





< Publiciteit >

Baby Junior

BabyGoodies.eu

Popje.com

Pepatino.be

Rainbowbabies

Jolena

BasilKato.be

Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » Columns » Column van Veerle » Plassertje dicht…

Column van Veerle



Plassertje dicht…

We dachten weer eens in het ziekenhuis te zijn beland. Het leek wel een vloek eigenlijk. Gelukkig bleek dat er eigenlijk niet zoveel aan de hand was.
Robbe was beginnen klagen van pijn aan zijn plassertje. Het zag er vrij rood uit en we konden de voorhuid nog nauwelijks naar achter duwen. Ik stond wat bedenkelijk tegenover de gedachte van een besnijdenis. Ik kende alle pro's maar er bleken ook een aantal negatieve dingen aan verbonden. Nou ja, wat ik nog het lastigste vond, was het idee van een narcose.

We hadden al eens eerder narcose geweigerd voor Jana. Zij is geboren met een veel te strakke tongriem. Hierdoor had zij ernstige slikproblemen. Iedere voeding kwam er integraal terug uit. Het kindje leek wel een fontein. Dag en nacht... en al die dokters maar zeggen dat het niks met haar tong te maken had. Ze was nauwelijks bijgekomen sinds de geboorte. Ze zeiden ons ook dat de ingreep beter rond het 5e à 6e levensjaar gebeurde. Nu was het nog niet nodig maar er was wel narcose voor nodig.
Bon, wij eens rondvraag gedaan. Bleek dat die narcose enkel voor het comfort van de arts is. Ze hebben niet graag dat een kindje teveel wiebelt blijkbaar. En 5 jaar vond ik toch wat laat. Ik denk dat ze intussen gewoon zou leren lispelen hebben en dat we dan een logopedist nodig zouden hebben gehad.
Alle raad van huisdokters en kinderartsen overboord geworpen en naar een stomatoloog gegaan... Die man begreep ons onmiddellijk! Zijn vrouw was kinderarts en zelf hadden zij vier kinderen. Hij heeft de ingreep op 2 sec ter plaatse gedaan zonder narcose. Ons meisje heeft er niks van geweten. Ze sliep onmiddellijk terug. We zijn na een autorit van een uur thuisgekomen en de voedingen zijn vanaf die dag altijd netjes binnengebleven.

Toch, een plassertje is iets delicaats... dus besnijden zonder Verdoving vond ik ook maar iets vies, persoonlijk gezegd. Op naar de huisarts dus. Die doet vooral homeopathie dus die zou wel alternatieven hebben. Tja, niet dus!
Toch werden we doorverwezen naar een goede uroloog. Het plaatselijke ziekenhuis werd ons afgeraden omdat de uroloog van dienst geen kinderen kan horen huilen en zijn geduld tegen ouders en kinderen durft verliezen. Wij dus naar die andere uroloog, een ietwat oudere man. Hij vertelde ons dat 90 procent van alle besnijdenissen routineklussen zijn zonder grondig vooronderzoek. Hij lachte eens naar Robbe en intussen gaf hij een ferme "draai" aan dat velletje. Ikzelf zou het niet gedurfd hebben maar Robbe vond het blijkbaar niet erg. Zijn plassertje zag er op slag beter uit!
Nu moeten we na 6 maanden zalfjes smeren terug op controle en de kans dat er nog wat moet worden gedaan, is nu veel kleiner. Een pak van mijn hart!

Veerle




Reacties:

Door: Bo op 10/04/2002 @ 22:03 Ongepaste Reactie?

Normaal gezien vragen ze de mama’s (of papa’s) om dagelijks tijdens het badje bij hun baby-zoontje het voorhuidje naar achter te schuiven. Een dagelijks klusje om te voorkomen dat de spruit fimosis krijgt. Tijdens de consultaties van Kind en Gezin (Kinderheil) doet de arts telkens een testje om na te gaan of alles nog goed zit en later tijdens het medisch onderzoek op het CLB (medisch schooltoezicht) doet men hetzelfde.
Soms wil het toch al eens anders uitdraaien en dan is een ingreep noodzakelijk. Wanneer je als ouder merkt dat je kindje dikwijls naar zijn plassertje tast, het plassertje rood is, ontstekingsvocht uit het plassertje komt en/of de uitgang van het plassertje ligtjes naar buiten uitwijkt, dan is er een vrij grote kans op fimosis en is een bezoek aan een uroloog noodzakelijk.
Sommige urologen adviseren dan een incissie, een klein knipje in de voorhuid, maar dat heeft soms als resultaat dat op latere leeftijd de fimosis terug komt. Om problemen op latere leeftijd dus te voorkomen is een circumcissie of besnijdenis dikwijls noodzakelijk. Het is een kleine ingreep die vrij snel gedaan is en die hooguit een opname in het daghospitaal vergt voor een half dagje. Nadien is er wat naverzorging nodig voor een weekje. Als verpleegkunidge in een kinderdagverblijf komt het soms wel voor dat ik dergelijke verzorgingen doe om de ouders te ontlasten. Soms is het voldoende dat ik hen wat uitleg geef en hebben ze het vrij snel door en doen ze het zelf. Als je er wat problemen mee zou hebben dan kan je aan de arts een voorschrift vragen voor een thuisverpleegkundige (in België kosteloos).
De meeste circumcissies worden uitgevoerd tussen het tweede en het achtste levensjaar.
Mijn echtgenoot heeft het moeten ondergaan op volwassen leeftijd en je kan er prat op gaan dat het dan een kleine marteling is. Voor een jong kind is het een ingreepje waar het amper last van heeft.
Veerle zegt dat ze wat achterdochtig is voor de narcose. Eigenlijk is dat niet echt nodig (maar wel begrijpelijk). De anaestesist brengt een heel klein beetje narcose in omdat de ingreep van heel korte duur is en het de bedoeling is dat het kind snel terug bijkomt en geen last heeft van de narcose.
Het allerbelangrijkste bij het geheel is de aanwezigheid van papa of mama, want als je als ukje ontwaakt na een narcose zie je niets liever dan die twee knuffelende armen en hoor je niets liever dan zachte, lieve woordjes.
Door: Sandra op 11/04/2002 @ 09:11 Ongepaste Reactie?

Een half jaar geleden hebben wij onze zoon (5 jaar) laten opereren omdat zijn velletje niet naar beneden kon. Na lang aarzelen en overleg tussen onze huisarts en de chirurg hebben we besloten om geen volledige besnijdenis te laten doen. Ik was hier heel erg bang voor omdat een vriendin van mij, haar zoontje een paar weken eerder aan het zelfde had laten opereren en dat kind had dagen lang liggen kermen van de pijn. Zij had echter wel geoppert voor een volledige besnijdenis.
De dag van de operatie was ik bloednerveus. Het was een dagopname in het hospitaal en ik wist dat hij maar aan de beurt zou zijn tegen de middag. Tegen 8u moesten we echter al in het hospitaal zijn. Het heeft me toen wel zweet een tranen gekost om dat kind bezig te houden en hem zoet te houden. Hij mocht nl niets eten of drinken. Tegen 12u kwamen ze hem iets geven om rustig te worden, en tot mijn grote opluchting viel hij in slaap van dat middeltje. Dus toen de chirurg hem kwam halen sliep hij. Hij heeft niet eens gemerkt dat ze hem komen halen zijn. Wat ik heel tof vond was dat hij zijn favoriete knuffel mocht meenemen en zijn speentje. Na anderhalf uur hoorde ik de kamerdeur opengaan. Ze waren terug met hem. Hij was klaar wakker en goedgezind. Hij had geen traantje gelaten. Ik was dolgelukkig en fier op hem. Ik vroeg of hij pijn had, maar hij vertelde me dat hij niets voelde. Tegen 6u kwam de chirurg terug langs om ons uit te leggen hoe we het losgemaakte velletje moesten verzorgen en dan mochten we naar huis. Nog steeds had hij niet geklaacht van pijn. Tot hij moest gaan plassen. Hij stond letterlijk te dansen in het toilet. We stimuleerde hem om toch te plassen. Na enkele pogingen lukte dat. En dat is de enige keer dat ik hem horen klagen heb van pijn. ’s anderdaags deed het al geen pijn meer. Ook de verzorging van zijn piemeltje deed geen pijn. Ik heb dan ook niets dan lof over de operatie. Onze zoon zijn piemeltje is nog "volledig" en het heeft zo goed als geen pijn gedaan.
Ik ben zeer blij dat ik dit heb laten doen.
Door: Me op 11/05/2003 @ 15:37 Ongepaste Reactie?

Ik wou ff opmerken dat de tip van Bo om dagelijks de voorhuid terug te schuiven niet altijd goed is. In die zin dat je dit nooit moet forceren, het zal vanzelf wel lukken. Er zijn overigens ook goed alternatieven met crèmes tegenwoordig.

Een zeer goede website is www.besnijdenisinfo.nl
Door: ingrid op 13/05/2003 @ 13:27 Ongepaste Reactie?

ook wij mochten bij onze zoon niet de voorhuid naar achteren trekken juist daardoor kan je een onsteking krijgen en zeker als hij nog verkleeft zit .
ze opperde om het hem zelf te laten doen onder de douche of zo maar omdat mijn zoon verst gehandicapt is lukt dit niet nu is hij besneden en ook aan een liesbreuk geopereerd hij heeft nooit geklaagd over pijn .
de thuishulp kwam de wond verzorgen en dat ging prima .
nog even een vraag aan jullie mijn zoon is nu 13 en zwaar verstandelijk gehandicapt hij heeft ook een micro penis heeft 1 van jullie hier ervaring mee



ingrid

Door: iemand op 02/07/2004 @ 13:40 Ongepaste Reactie?

test
Door: Anoniem op 12/02/2005 @ 13:44 Ongepaste Reactie?

Wanneer moet je eigenlijk beginnen met het naar achteren schuiven van de voorhuid van je kindje.
Door: me op 18/02/2005 @ 17:47 Ongepaste Reactie?

Moet je je geen zorgen over maken, dat gebeurt op de gepaste tijd wel vanzelf
Door: Anoniem op 08/05/2006 @ 14:44 Ongepaste Reactie?

ons zoontje van 1 jaar is ook beneden omdast hij moeilijk kon plassen en poepen hij huilde erg veel na de voledige besnijdenis plast hij nu zonder te huilen, en ook het poepen kan hij nu zelf ( dit durfde hij niet omdat hij dan moest persen, en dan plaste hij ook vaak) na de besnijdenis is hij een heel ander kind geworden die niet meer huilt om het plassen
Door: Bram op 18/11/2007 @ 00:07 Ongepaste Reactie?

wat kan er gebeuren als je hem niet laat besnijden?
Door: Jim op 18/11/2007 @ 00:33 Ongepaste Reactie?

M'n zoon heeft last van phimosis, wat kunnen de gevolgen zijn? Want als je de voorhuid niet terug kan trekken groeit de penis dan nog wel ofwat?
[Reageer]