Column van Veerle
Onze Kiki
 | Mama van drie en toch is het de eerste keer dat ik met het fenomeen "lievelingsknuffel" geconfronteerd word. Wouter heeft er eentje gekozen. Nee, geen gekocht exemplaar, geen cadeautje, maar eentje die we ooit met een bon uit de krant hebben afgehaald in een confectiewinkel. Zo zie je maar, een kinderhand is gauw gevuld. Het is een zwarte labrador, luisterend naar de naam Kiki of Kiko (hangt af van dag tot dag). Hij heeft de naam ooit opgevangen van Jana. In haar klas zit een oud versleten aapje, luisterend naar de naam Kiki. Het dier heeft een zak vol kleertjes en benodigdheden en blijft om de dag bij een ander kindje logeren. Eigenlijk is het ontzettend lief. Hij praat tegen de Kiki, vraagt of hij honger heeft, biedt hem een koekje aan... En soms wil hij hem een luier omdoen of een papfles geven en af en toe mag hij mee in de |
Twee weken terug hadden we hem bij mijn ouders achtergelaten, 100 km van hier. Paniek alom… Dus toen is mijn vader ons halverwege tegemoetgekomen om de Kiki af te geven.
Soms verstoppen broer of zus de lieveling, tot grote ergernis van ons Wouterke. Toen was de maat vol en de mama hier besloot dat er een interim-Kiki moest komen in geval van verlies, vergetelheid of misschien wel vandalisme.
Op een blauwe maandag belde ik de fabrikant op. Een vriendelijke dame aan de andere kant van de lijn vroeg me om het serienummer te mogen weten dat op de bips van de hond stond. Vreugde alom toen bleek dat er net een levering Kiki-lookalikes was geleverd aan de supermarkt twee gemeentes hier vandaan.
2,5 Euro en de zaak was opgelost. Nu kunnen we Kiki dus met een gerust hart overal meenemen. De vervanger ligt verstopt in de berging, klaar om ter hulp te snellen bij noodgevallen. Eigenlijk heb ik gemerkt dat zo 'n lievelingsknuffel al evenveel nadelen heeft (soms wel meer) dan voordelen. Maar toch, het blijft zooooo schatttig om zien...
Veerle
Reacties:
Door: Bo op 23/08/2003 @ 14:51 
Hey Hoi Veerle :)
Lang geleden meid...;-)
Ook ik ben mama van drie en het was mij na m’n eerste twee al rap duidelijk dat knuffels en tutten meer nadelen hebben dan voordelen. Toen ik nog werkte als coördinator in een kinderkribbe stelde ik met regelmaat vast dat kindjes dermate gehecht waren aan hun knuffels dat ze nog amper konden functioneren als de dingen verloren gingen of beschadigd geraakten. Helse huilbuien, tranendallen, brulpartijen en giltoestanden waren er dagelijkse kost en dat allemaal door de knuffels en tutten.
Als verpleegster sta ik niet echt achter die gewoonte. De kinderen sleuren hun hebbetjes overal mee, vegen er de vloed mee aan, stoppen het in de mond, sabbelen er aan en je kan je niet voorstellen wat een bacteriewinkel er na een tijdje aan vast hangt. Om goed te zijn zou je plastic of sicliconehebbetjes dagelijks in de steamer moeten steken of in Detol laten dobberen om te ontsmetten en de stoffe, pluche of sponse dingetjes moeten eigenijk dagelijks de wasmachine in. Ik heb in de kribbe gemerkt dat de meeste ouders dat niet deden.
Ik wil dan nog niet uitbreiden over het risico dat plushe knuffels hebben voor jonge kinderen met een kans voor luchtwegaandoeningen zoals astma.
Voor Axel (de jongste) heb ik heel bewust knuffels en tutten afgehouden. Ik ben ook heel streng als hij dingen die niets met voedsel te maken hebben in zijn mond stopt.
Je merkt het dus. Ik ben een fervente tegenstander van tutten en knuffels. De schattigheidsfactor weegt voor mij niet op tegen de kleine bacterieoorlog die ze veroorzaken en de ladingen verdriet die ze veroorzaken wanneer ze zoek raken of beschadigd zijn.
groetjes
Bo
Door: Veerle op 23/08/2003 @ 19:15
Joe Bo,
lang geleden trouwens :-) Ewel, daar heb je een punt. Robbe heeft nooit getut, Jana en wouter slechts heel even. Heb het dus ook nooit hoeven af te leren :-)
Vanochtend hebben we een geslaagde Kiki-afkickpoging gedaan. We gingen naar de rommelmarkt en waren Kiki vergeten. We zijn niet terug naar huis gereden om de kiki. Eventjes brulpoging....goed uitgelegd dat hij thuis de Kiki wel zou terugzien. enneuh, missie geslaagd:-)
Eens per week gaat kiki (en dubbelganger, kwestie van even versleten uitzicht te hebben) mee in de donkere was en geregeld stoomreiniger over zijn koppeke:-)
Door: Jessy op 25/08/2003 @ 13:44
Hallo Veerle en Bo,
Ik ben mama van (nog maar) 1 flinke zoon, Dean.
Hij heeft bij zijn geboorte van zijn meter 3 (!!) lappe popjes gekregen (als hoofd enkel een mousse bal). Ik dacht toen zo van alé, waarom 3? En het is niet gezegt dat hij ze wil...
Ze vertelde me dat ik ze telkens mee bij mij moest nemen, en tijdens dat ik bv gaf, ze mee tussen mijn borsten(??) moest steken. Ik heb dan ook (in de mate van het mogelijke) hun raad opgevolgt, en ik ben er echt BLIJ om!!
Deantje is een schat van een kind maar is al redelijk veel ziek geweest (waarschijnlijk vangt hij nogal veel op in de crèche). Die knuffel is echt al een toeverlaat geweest voor hem! Ik geef hem die wel niet elke keer hoor, enkel bij slapen gaan of "moeilijke" momenten. Hij gaat wel telkens mee over en weer naar de crèche, maar blijft dan wel in de zak...
In het weekend mag hij na zijn pap nog een dutje doen met mama en papa in het "groot bed", maar zelfs dan gaat knuffel mee slapen...
Dus ik heb de middelweg gevonden: En heb dus geen brulbuien indien hij hem vergeten is... Maar voor zekerheid, en natuurlijk om op tijd en stond eentje te kunnen wassen, heb ik er 2 op voorraad. En die beestjes... Ah ja, die kunnen ze overal opdoen hé!
Greetings
Jes
Door: Isabelle op 07/10/2003 @ 09:39
Onze jongen heeft ook een knuffelbeest (en ook ik bezit 2 exemplaren...) en ik heb daar niks op tegen. In tegendeel, zelfs. Okee, ’t beestje zal wel bacterieën allerhande aantrekken - ook al vliegt ie wekelijks de was in - maar ik vind het toch positief dat ze zich ergens aan hechten en - zoals Jes schrijft - ergens steun kunnen vinden als ze ’t lastig hebben. Ik ben ook zeker dat ik ergens gelezen heb dat net dit aspect - de hechting en binding - knuffels erg belangrijk maakt voor kinderen, voor hun emotionele ontwikkeling.
Ik maak er niet echt een punt van. Heb, denk ik, ook de gulden middenweg gevonden: de knuffel wordt enkel gebruikt bij het slapen en op lastige momenten. Hij wordt zeker niet zomaar overal meegesleurd.