Column van Veerle
Opheldering in de zaak
Eindelijk is het ervan gekomen, Robbe is eindelijk getest.We hadden al een tijdje een onderzoek aangevraagd in het centrum voor ontwikkelingsstoornissen. Aanvankelijk wilde ik het niet echt, maar na een tijdje heb ik het besluit genomen dat het eigenlijk voor hem "verlossing" kon brengen door op de juiste manier behandeld te worden.
 |
Maandag 10 februari om 14 uur in de namiddag was het zover. Erik was vergeten Verlof te vragen waardoor ik de hele ploeg moest meenemen. Toen ik daar aankwam, bleek dat ze op de parking aan het boren waren... Na veel vijven en zessen en volle parkings komen we in het COS aan, nog ruim op tijd. Tussen het onderzoeken door ben ik met de kleinsten gaan winkelen omdat het wachten ook voor hen lang duurde. Robe vond het allemaal heel interessant, inclusief het misleiden van de dokters. Tien minuten lang hebben ze zijn reflexen getest met een hamertje, maar hij hield letterlijk en figuurlijk het been stijf. De logopediste was vol lof over zijn woordenschat. |
De orthopedagoge zag ook niet echt problemen. Hij heeft ginds voor het eerst een "kopvoeter" getekend en thuis zijn er nog gevolgd.
Het enige waar ze nog verder op zullen zoeken, zijn zijn rituelen. Hij heeft er opvallend veel, bijvoorbeeld: opstaan, uit dezelfde beker drinken, met hetzelfde kussen achter zijn nek, met de juiste sloop erover en met over zijn benen een dekentje met strepen waarvan de strepen in de juiste richting moeten liggen. Gebeurt dit niet, dan is dat een grote ramp en kan hij zijn dag echt niet beginnen. Dan naar school, hij moet eerst zijn boekentas weghangen, dan naar de juf gaan en dan moet ik hem een kus geven ter hoogte van de rode lijn. Gebeurt dit niet dan kan hij echt zijn dag niet beginnen. 's Avonds inslapen met muziek, steeds hetzelfde liedje, dezelfde weg naar huis enz... of met andere woorden: autismespectrumstoornis.
Dit gingen ze nu ook even bespreken met de kleuterjuf. Ik heb haar het blad met hun gegevens gegeven en haar even aangesproken. Zij vond ook dat hij echt heel veel structuur nodig heeft.
Vanmorgen heb ik nog wat met de directeur gebabbeld. Hij ging het voorleggen op de lerarenvergadering en hun besluit zou doorgebeld worden naar het COS. Normaalgezien zullen ze hem over 6 maanden verder evalueren, afhankelijk van het schoolverslag. Vinden de leerkrachten zijn rituelen ook nogal opvallend en melden ze dit aan het COS, zal het dus al eerder zijn dat men hem zal willen terugzien.
Veerle
Reacties:
Door: Daniella op 28/04/2003 @ 20:57 
hey Veerle,
Jou verhaal over Robbe is zo herkenbaar.
Mijn dochter (ook 4 jaar) , staat nu ook op een wachtlijst voor wat tests. Ook bij haar wordt er gedacht aan een aan autisme verwante stoornis.
Alles moet volgens hetzelfde ritueel , zoniet is het grote (emotionele) paniek.
Zolang alles hetzelfde is gaat het prima , maar van zodra er wordt afgeweken van de dagdagelijkse rituelen , is ze erg van slag.
Praten doet ze vrij goed voor haar leeftijd , maar ik merk wel dat ze het met begrijpen wat moeilijker heeft.
Krijst Robbe vaak als ik vragen mag ??
groetjes
Daniella
Door: Veerle op 29/04/2003 @ 10:09
Het is hoedat je het uitdrukt "emotionele paniek". Dat manifesteert zich inderdaad vaak in een loeiende sirene. Rauw krijsen doet hij niet. Wel echt luid gaan "loeien" als iets niet onmiddellijk lukt of als het niet volgens plan gaat.