Column van Yolande
Aërosollen!
 |
Toen mama ziek was, ben ik naar mijn moeke en vake gegaan. Die vonden dat ik nogal hard ronkte en beslisten samen met mijn mama om nog maar eens naar de kinderarts te gaan. Ben daar niet zo graag, maar ja als het moet, moet het maar. Er werd na veel ambetante onderzoeken beslist dat ik moet aërosollen (raar woord, hé, ken het niet hoor, mama heeft even geholpen). Van de kinderarts rechtstreeks naar die rare meneer in het wit gereden, maar ik kreeg niets mee! "Morgen terug komen", zei hij want er was zo geen machine binnen om te aërosollen en het product( medicijn) dat er in moet, moest nog gemaakt worden. Dus Vake gaat dat dan morgen maar halen, want nu wil ik terug naar mijn mama. Lekker in mijn eigen bedje slapen, doe ik ook veel liever en dan kan ik nog eens met mama haar voeten spelen als ik mijn tutje weer eens kwijt ben!! AHA... |
He, heb ik al verteld dat ik niet naar de onthaalmoeder hoef te gaan, omdat mama nu ziek thuis is? Bij deze heb ik dat toch weeral gedaan, hé! Het enige dat ik nu wel moet doen is heel braaf zijn, want mama heeft veel pijn en dan wordt ze snel boos. Niet alleen op mij hoor, ze loopt een hele dag te klagen over papa dus hij zal ook wel iets gedaan hebben dat hij niet mocht! Maar ik ben een brave meid en houd me mooi bezig met mijn speelgoed!!
Op donderdag, voelt mama zich precies al veel beter want we gaan lekker wandelen! Als ik dan wakker word zijn we weer op een bekende plaats, de apotheker, zoals al die grote mensen het zeggen! Wat zouden we nu weer moeten komen halen, toch niet weer zo'n machine, hé, of misschien weer iets voor mama, het zal dat wel zijn... Ha, kijk, nog kindjes, allemaal in hun blootje of net nog een pamper aan? Oh nee, weer een spuitje of zo? Krijg ik daar nog van een lieve mevrouw een doos pap (een staaltje, zoals mama dat zo mooi kan zeggen) en ja ze hebben me weer, ik krijg mijn derde spuitje. Au, da prikt wel hoor, maar ik houd me groot en ga echt niet huilen... Of toch, nee, echt niet want mama houdt er iets koud op en dan gaat die pijn snel weg. Zo nu kunnen we nog verder gaan wandelen, zonder dat ik ergens last van heb. Flinke meid, ben ik al, hé? 68 cm en 7,720 kg!! En dan ben ik nog maar 5 maanden, hé...
Ondertussen wat geslapen, en ik word weer wakker als we thuis gekomen zijn. Honger!!!!!! Ik ga weer flink zijn en mijn fruitpapje volledig opeten. Mama helpt daar dan wel een beetje mee, want die vind dat ook wel lekker!!!
Nu ik al zo groot wordt, begint mijn draagmand toch wel wat te klein te worden, misschien krijg ik snel een nieuwe auto!!!!
Tot gauw,
Birthe...
