Column van Yolande
Alles in orde???
 |
Na nog geen twee weken gewerkt te hebben, heb ik al aan ziekenkas gezeten! Het was vrijdag en ik moest om negen uur beginnen werken, dus mijn wekker liep om zeven uur af. Ik probeerde mijn wekker af te drukken maar ik kon mijn hoofd niet naar rechts draaien. Het was net of er een botje verkeerd stak, een raar gevoel, hoor! Toch maar op gestaan, misselijk van de pijn, zelfs naar het toilet gaan was pijnlijk. Birthe wakker gemaakt en klaargemaakt om naar de onthaalmoeder te gaan. Daar aangekomen heb ik (met veel pijn) héél de uitleg gedaan over mijn nek en heeft de onthaalmoeder er tijgerbalsem op gesmeerd en lekker gemasseerd. Wel, dat mocht ze voor mijn part de hele dag doen... Het voelde goed aan... |
Na het werk rechtstreeks naar de dokter gereden en het besluit was:"Een verkrampte spier". Nog nooit van gehoord maar het zal wel, want het deed behoorlijk pijn. Ik kreeg zo'n halskraag, die ik dag en nacht moest aanhouden. Is me dat een onding, zeg. Ik beklaag diegenen die dat bijna altijd moeten dragen!!!
Die dag en de dag erna ben ik moeten thuisblijven... Niet zo'n goed begin natuurlijk. Maria, het ging thuis ook al niet zoals het moest. En op zaterdagmiddag kreeg ik al een controledokter over de vloer, snel hé! Op zondag zat het ook in mijn rechterschouder en in mijn arm, mijn vingers tintelden enz...
Op maandag moest ik dan naar een onthaaldag van het werk voor de nieuwe werknemers. Daar hebben we ongeveer 3 à 4 uur moeten stilzitten. Het was bijna niet uit te houden. Ik wist met mijn arm geen blijf en toen het gedaan was, stond ik op en stond ik over mijn hele lichaam te trillen. Het was net of ik weet niet wat gedaan had...
Met iemand van de vakbond gesproken en die zei dat ik het best terug naar de dokter ging omdat het zo geen werk was en dat het niet goed was dat ik te snel terug zou gaan werken. Maar de koppigheid sloeg toe en ik ging niet naar de dokter.
Ik zou op dinsdag terug gaan werken... niet dus!!! 's Morgens werd ik gewekt door misselijkheid, braken en diarree. Terug de dokter gebeld, bleek dat ik een buikgriep had. Nu dat ook nog. Weer naar het werk gebeld en daar waren ze niet zo content natuurlijk! Mijn buikgriep was op woensdag, buiten wat gerommel en misselijkheid, zo goed als over. De controledokter kwam weer over de vloer. Het was mijn beslissing om op vrijdag terug te gaan werken, maar nu zag hij dat niet zitten omdat ik nog altijd mijn hoofd niet kon draaien... Die koppigheid, hé, die sloeg toch weer toe en ik ging vrijdag naar mijn werk. Zes uur kassadienst, dat moest lukken... Sloeg dat even tegen zeg...
Een pijnstiller hier, een pijnstiller daar... Maar ik ben wel de zes uur doorgekomen. Thuisgekomen, was ik verschrikkelijk kwaad op die halskraag en heb ik hem toch maar uitgedaan. Vijf minuten misselijk en een zwaar hoofd en dan wat oefeningen gedaan. Ja hoor, het lukte, nog niet zoals het zou moeten, maar het lukte.
Dus de dag erna, zaterdag, ben ik gewoon gaan werken zoals het hoorde en zonder kraag. Zo gezegd, zo gedaan. Het lukte allemaal perfect, en van dan af ging ik die kraag ook niet meer dragen, zeker weten.
Nu loopt alles weer op wieltjes, ik moet enkel uitkijken dat ik niet te bruusk mijn hoofd naar rechts draai of naar achteren gooi! En nu maar hopen dat ik mijn werk niet kwijtgeraakt, hé!
Groetjes,
Yolande
