Ik heb 6 weken na de geboorte van mijn zoontje een koperspiraaltje laten plaatsen... Mijn eerste menstruatie waren er eind april( eventjes paniek geweest omtrent een nieuwe zwangerschap). En ik zal het geweten hebben! Een dag of 2 ervoor leek het alsof ik zware oefenweeen kreeg: een pijn die uitstraalde tot in mijn onderbenen, om nog te zwijgen van de hevige buikkrampen en de lage rugpijn. De bloedingen zelf vallen goed mee: op een 5tal dagen ben ik er van verlost.
Nu, eind mei, ben ik in blijde verwachting van mijn 2e menstratieperiode. En ze komen er aan hoor: nog geen spotting te merken, maar de pijn neemt toe naarmate de uren vorderen.
We denken eraan gauw aan een 2de kindje te beginnen. Daarna geen koperspiraaltje meer voor mij.

Mijn zusje heeft een koperspiraaltje, en het gaat goed, tot ze ongesteld moet worden.....dan is het echt verschrikkelijk!!! Pijn! ze zegt dat het niet te houden is, buikpijn, rugpijn, pijn in de benen. Ze slikt zware medicatie speciaal hiertegen, ze heeft nu dus ook besloten deze te verwijderen en een hormoonspiraaltje te plaatsen, hier heb je doorgaans minder last van.

Nu komt het probleem: ze durft hem er absoluut niet uit te laten halen zonder roesje/ verdoving, en ze weigeren haar deze te geven. Ik kan me zo boos maken hierom! Speciaal omdat ik een prikkenfobie heb, het heeft 2 jaar geduurd, en 20 mg valium, en angstaanvallen en huilaanvallen, voordat ik mijn verstandskies te laten verwijderen!!!!

Iemand hier ervaring mee? wat kun je het beste doen om ze 'om te praten'om het wel te geven? ik wil haar zo graag helpen, want ik weet wat ze voelt!!

Ervaringen??? Ps hij is er wel met een roesje ingezet, maar met het uithalen, weigeren ze het!

Anna, bedankt voor de antwoorden!