Nou ja, dat geloof ik ook wel, als ze me op tijd tegenhouden en ik niks geks doe. Ik ben nogal tureluut, dus als ik tilt sla, sla ik echt door. Ik zal een ander niks doen, maar mezelf, da's wat anders.

Zo ben ik ook een keer toen ik 7 maand zwanger was van Helena, naar de politie gestapt, daar aan't stadspark. Zag het ook helemaal niet meer zitten, was op m'n brommer gestapt en 't stad in gereden - je wil niet weten naar waar. Afgedraaid aan't politiebureau - vraag me niet waarom, dat weet ik nog steeds niet. Heb daar een paar uur gezeten, met iemand gebabbeld, en toen ik me weer beter voelde, hebben ze me weer laten gaan. Die moeten ook gedacht hebben: da's voer voor't gekkenhuis!

verslag van bij de gynaecoloog (15 weken)

Zoals ik dus had verwacht, kreeg ik naar m'n voeten. :-(
Niet zozeer omdat ik tureluut aan't worden ben - ik denk dat dat voor die mens niks nieuws is - maar omdat ik zo (laten we een kat een kat noemen) labiel ben, dat ik me niet zou mogen bezig houden met chatten en fora en dergelijke. Te veel informatie en te veel dingen (problemen van anderen) die ik me zou kunnen gaan aantrekken. 't Is dat ik er niet aan gedacht heb toen, maar dan vraag ik me af wat hij van m'n werk vindt... Da's pas een hoop aan problemen van anderen.
En voorts maakt hij zich zorgen over het feit dat ik nog steeds geen gram ben bijgekomen. In tegendeel, sinds het begin ben ik rond de 2 kilo afgevallen. In't begin lachte hij daar mee, maar blijkbaar wordt het ondertussen wel tijd dat ik begin te eten. Zelfs frietjes waren goed! Maak dat mee, een dokter die je al bijna (niet letterlijk hoor) de toestemming geeft om frietjes te eten!
't Is dat ik geen honger heb, anders zou ik er zeker van profiteren!!!
Maar ik denk dat ik tegen volgende keer (over 3 weken) toch best wel wat bijgekomen ben. Al was het maar om niet meer naar m'n voeten te krijgen. Hoe dat ik dat ga doen, dat weet ik nog niet goed. Ik ga er maar van uit dat ik op den duur wel honger zal krijgen (en dan nog genoeg honger om moeite te doen om iets te zoeken om te eten).

Met de kleintjes gaat het goed. Ze zijn zelfs al te groot om nog tegoei te kunnen meten. Qua gewicht zaten ze ook goed, dus, no problem. De ene is nog steeds kleiner dan de anderen, maar dat maakt niet meer zo uit. Het verschil in gewicht is niet meer zo erg.
We zagen handjes en vuistjes, da's kei schattig!
Maar nog steeds geen geslacht! En telkens als we hem vragen wanneer we dat kunnen zien, krijgen we als standaard-antwoord "als ze geboren zijn". Grrrr... daar ben ik wat mee. Da's nog zooooo lang.

Niet zo goed...

Mijn man is al een paar weken ziek - flauw, grieperig... Helena onlangs ziek - ik ben er gelukkig tot nog toe aan ontsnapt.
Vrijdag moest hij bloed laten nemen, de huisarts vond het toch maar raar. Nu, op zich heeft hij maar een specifiek virusje, voor Ward op zich niet zo heel erg. Alleen lastig omdat hij ziek is. Probleem: het gaat om het cytomegalovirus (CMV) wat niet zo onschuldig is als m'n kleintjes het te pakken krijgen.
Toen ik vroeg hoe het met de kleintjes dan zou verlopen heeft hij meteen naar m'n gyn gebeld en gevraagd voor instructies. Bloed laten testen.

Ik heb het beestje ook - en zelfs heel erg acuut.
Morgen afspraak bij de gynaecoloog. Mag niet gaan werken, mag me niet vermoeien. Vond mijn bazin niet zo tof - who gives a damn! Morgenavond weet ik meer...

Ward en ik zijn gisteren bij de gynaecoloog geweest.

We kregen ongeveer alle uitleg dat hij ons op dit moment kon geven, maar 3 landelijke specialisten ivm CMV zitten momenteel op een congress. De gyn zal hen maandag proberen te contacteren en dan laat hij weten wat ik moet doen. Tot dan moet ik zeker thuis blijven en het rustig aan doen. Of ik dinsdag ga werken, zal afhangen van wat die specialisten maandag zeggen.
Wat er verder gaat/moet gebeuren, dat zal ik ook maandag hopelijk horen.
Het feit dat het om een tweeling gaat maakt blijkbaar heel de zaak nog veel ingewikkelder.

Er is geen twijfel over het feit dat ik dat virus heb. Het probleem is dat de beebjes het op elk moment kunnen krijgen tussen wanneer ik het kreeg en dat ze geboren worden. Dus zelfs als de specialisten op één of andere manier (met een soort bloedpunctie en DNA cultuur) zouden kunnen zien dat de kleintjes het niet hebben, kan het de dag erna al prijs zijn. Maar er is ook 50% kans dat ze het virus niet krijgen en dan is er niks aan de hand. Of niks meer dan bij eender welke andere tweelingzwangerschap.

De gezondheidsrisico's die de kleintjes nu hebben zijn doofheid van bij de geboorte of in de kindertijd, blindheid van bij de geboorte of veel later, epileptie, mentale achterstand tot zware mentale handicap, een vorm van lichte tot zware motorische handicap, of een mix van al deze dingen. Als ze lang genoeg overleven om geboren te worden.

Een aantal dingen kunnen de dokters op voorhand zien, maar ze kunnen niet langer zeggen dat alles inorde is. Ze kunnen alleen zeggen wanneer het duidelijk NIET inorde is. Zo kunnen ze bvb zien dat er een algemene groeiachterstand is, dat het hoofdje in verhouding te klein blijft, of een soort verkalking van de hersenen. Wat dan de moment is om te beslissen of de zwangerschap al dan niet wordt stopgezet. Maar zelfs als ze fysiek goed ontwikkelen, kunnen ze uiteindelijk nog als plant geboren worden omwille van een hersenafwijking die niet te zien was.

Of niets van dit alles en ze worden perfect gezond geboren.

Ik denk wel dat het evident is dat ik me niet zo heel happy voel op dit moment. Als dat verandert, zal je het wel horen.
Wellicht kom ik ook niet meer zoveel in beeld - en maar goed ook, want ik wil jullie niet depressief maken.

hey Carrie,

ik hoop dat je vandaag toch nog het beste nieuws krijgt dat je kan hopen... Ik duim voor je. Ik begrijp dat je liever niet zoveel meer komt hier maar laat je ons toch iets weten als je meer weet??

Veel sterkte en een dikke knuffel!!

Fque

hey Saske!!

MEt Lionel alles OK hoor. Hij groeit ook goed. Je zou niet zeggen dat het een prematuurtje was als je hem ziet. EN amai Warre al zijn eerste spuitje. Die wordt toch ook al groot he. IS alles goed met hem? En de andere kindjes?

Fque

"nieuwe stand van zaken"

Er is 60% kans dat de kleintjes het virus niet krijgen. Dit kunnen ze min of meer met zekerheid te weten komen na ongeveer 6 weken vanaf wanneer ik het had, via een vruchtwaterpunctie (dubbel in dit geval).
Als ze het dan nog niet hebben, is de kans heel klein dat ze het daarna nog krijgen. Niet onbestaande, maar klein. Dus nu is het bang afwachten tot week 22 (oftewel 3 januari in Leuven).

Als ze het op 22 weken hebben, dan is er nog steeds een hele grote hoop die niets hebben als ze geboren worden. Mogelijk kunnen die doofheid ontwikkelen in de kindertijd of blindheid later, maar evengoed worden er blijkbaar veel kindjes geboren van wie ze dan ontdekken dat ze CMV hebben en die nooit iets krijgen (meer dan andere kindjes).
De gynaecoloog beweerde zelfs dat er in verhouding meer kindjes zijn die met CMV geboren worden en die niks hebben, dan bij kindjes die zonder CMV geboren worden. Meestal merkt men die CMV niet eens op voorhand.

Voor zover als ze nu kunnen zien gaat het goed met de kleintjes. Ze zitten nog steeds mooi bij elkaar en mooi op de curve. Hartjes klopten goed, ze bewogen goed - ik ben niet zeker of ik ze al voel of niet. De meest rechtse wel, maar tegenwoordig liggen ze niet meer mooi de ene links onder de andere rechtsboven, dus weet ik niet meer welke nu de grote is en welke het kleintje.
Maag en blaas waren gevuld, blijkbaar en dat is goed naar't schijnt. Vingertjes gezien, kei schattig!
Ik in paniek omdat het er maar 4 waren, maar de duim is dan niet zichtbaar omdat het in een andere vlak ligt of zoiets. Heeft wat te maken met het 2D zijn van zo'n echo. Ik snap daar niks van, maar als hij het zegt, dan zal dat wel.
En dan stopte hij! En dat terwijl ik al van 9 weken zit te zagen over het geslacht. :-(
Dus hop, terug kijken, maar het was niet duidelijk. Te veel beentjes in de weg. :-( Boehoehoe! Nu moet ik nogeens 3 weken wachten om het *misschien* te weten.
"Nog even spannend", zegt die dan nog. Alsof het geheel nog niet spannend genoeg is!!!! grrrrrrrrr

En voorts ben ik - geloof ik - 400 gram bijgekomen, maar daar is verder niks over gezegd. Ik eet al ietsje beter dus het zal wel goed komen.

Dat ik niet mag gaan werken van de huisarts vond de gyn ook een goed idee. Die CMV zou iets met lever en nieren te maken hebben, en daarom heel vermoeiend zijn en dus mag ik niet te veel extra's doen - of zoiets. Bovendien zouden vanaf nu mijn lever en nieren extra moeten gaan werken (stond in de nieuwsbrief van 18 weken van Kind&Gezin) dus is het al helemaal niet aan te raden om nog te vermoeien - of zoiets. Het zal dan wel.
Op't werk zullen ze er alvast niet heel content mee zijn, maar dan is dat maar zo.

Zo, dat is het zowat.