O en over baby leeftijd en autisme. Ik weet niet of het altijd zo is, maar ik wist het al vrij vroeg dat er wat was. Hij was altijd stil, huilde niet eens als hij in of uit badje ging. En in de box lag hij uren, zonder te kikken. En maar "motor rijden" met zn handjes. Toen hij iets meer controle had over zijn handen en armen werd het al snel flapperen. Toen hij ook nog niet sprak op 3 jarige leeftijd en altijd alleen speelde, kon ik de huisarts eindelijk overtuigen dat er wat aparts was. En ik had gelijk, hij had zijn diagnose al voor zijn vierde jaar.
Hij voldeed aan alle aspekten van autisme, maar had gelukkig ook dingen die het tegenspreken als humor, fantasie spel, en hij is vreselijk sociaal naar anderen toe. Sinds kort wil hij ook gelijk nieuwe schoenen aan, ipv er dagen eerst naar kijken, en nieuwe kleren is ook geen probleem meer inmiddels. Haar knippen is nog steeds een drama, omdat hij het gevoel van vallend haar niet kan hebben op zijn armen of gezicht. Ook niet met een kapperschort om. Maar er zijn ergere dingen.
Vertrouw voornamelijk op je moeder instinkt, als je het gevoel hebt dat er echt wat is, dan moet je daar naar luisteren. Moeders voelen meer aan dan je denkt.