Dag allemaal,

hier ben ik nog een keer.
Ik heb een stevige verkoudheid achter de rug (allé, ja, achter de rug, ik kom terug werken) en ben vorige week een hele week thuis geweest. En sindsdien heb ik gelijk een "krak" gekregen. Ik heb minder energie, het is alsof het beetje reserve dat er was, nu helemaal verdwenen is. Zo hadden we bezoek eergisterenavond en ik had gekookt. Naderhand heb ik samen met de vrouw van het koppel de afwas gedaan: zij deed de afwas en ik heb op een stoel wat zitten afdrogen, maar 't meeste werk heeft zij gedaan. Terwijl ik normaalgezien bezoek nooit de afwas laat doen en àls die dan gedaan wordt, zorg ik ervoor dat ik het meeste werk doe. Maar nu niet, 't ging gewoon niet. Da's zo stom: in principe kàn je het wel, maar het weegt allemaal zo... Maar ik ga niet klagen, m'n vriend neemt me nu ook wel werk uit de handen en verder blijf ik met de fiets naar 't werk komen, zodat ik toch wat beweging heb, want ik moet m'n spieren blijven trainen, anders krijg ik nog meer bekkenlast. En dat "wegen" moet je voorlopig niet al te letterlijk nemen: ik blijf al een tweetal maand op zo'n 4 kilo steken.

Fie, jij bent echt wel door hormoontjes bezeten, hé. Ik denk dat ik tijdens heel m'n zwangerschap samen al minder last heb gehad van emo-hormonen dan jij nu. Maar ja, als je weet dat zo iets dieps niet kan, tja, dan wil je 't nog erger, hé! En dan komt dat naar boven op 't moment dat je 't minste onder controle hebt.
Over prematuurtjes en te vroeg bevallen dromen, heb ik ook een tijd gedaan, maar nu is dat al enkele maanden gedaan. Ik ben eigenlijk heel opgelucht geweest toen we de 26 weken gepasseerd waren. En sindsdien gaat alles zo rap (o cliché!!)... De "kinderkamer" is in ieder geval nog een complete werf, onze kelder staat ook nog steeds overhoop, in de living staan dozen met babyspullen van m'n zus, maar daar kan ik dus nog niet aan beginnen sorteren want ik kan de spulletjes in de "kinderkamer" niet kwijt, de geboortekaartjes zijn nog steeds een "idee", de doopsuiker idem al zijn daar de nodige contacten al gelegd (we wachten op een container uit Afrika) etcetcetc.
Dus ja, alles verloopt goed

Nog één iets wat ik niet snap of me afvraag: iedere keer als ons woelwatertje zijn/haar kontje, armpje, beentje... uitsteekt of anders gaat liggen, enfin: beweegt, dan reageer ik meestal eens door eens te wrijven (en onnozel te glicmlachen), zo van "jaja, kindje, alles is goed". Maar als ik in gesprek ben bijvoorbeeld, en ons kindje beweegt (soms nogal drastisch zoals hup, poep omhoog), dan kan ik me nog erg moeilijk concentreren. Hoe doen al die carrièrevrouwen dat eigenlijk? Ik kan dat echt niet negeren, hoor...

Maar goed, genoeg zwangerschapsgezever.
Fie, het bezoek aan clair-obscur (da's lang geleden, hé!) was gezellig. Ik ben wel alleen gegaan, want Gert moest werken. Tja, fijn is anders, maar soit. Als geboortekadootje had ik boekjes mee en Jana leek dat wel te appreciëren Jasper is echt een ferme vent, zenne. Hij was wel verkouden en had 't dus een beetje lastig, ocharme. Maar Jana en Jasper kunnen niet verstoppen dat ze broer en zus zijn, al gaat Jasper meer naar Claire.
Maar door de storm en de verre afstand, ben ik wel op tijd terug vertrokken, na een plasstop in onze thuis
Is Lies intussen al terug beter?

Elsje, hoe gaat 't met jou?

Suus, heb jij intussen al een profiel met foto's?

Dag lady's!

Dit weekend onze 1-jarige huwelijksverjaardag gevierd. Was heel gezellig. We waren op een feestje, en hadden er eigenlijk niks van gezegd. Maar ze hadden het geregeld dat ze om 24u onze openingsdans gedraaid....
Het doet echt deugd om eens niet aan de pillekes te zitten (behalve folium hé). M'n lichaam doet wel wat raar (heb nog steeds bloedverlies) maar dat nemen we er maar bij zeker.
Hopelijk is het snel voorbij. Ben content eens terug mezelf te zijn en niet zo'n opgefokt geval.

Wat een leuke foto's, echt een leuk ventje Suus.
Tod, nu zal het snel vooruit gaan. Denk dat het inderdaad moeilijk is om je dan nog te concentreren. Echt speciaal, enkel jij kan het voelen.

Vele groetjes

Ik heb maandag verlof dus:

Prettige feesten!!!

Vorig jaar zat ik op oudejaarsavond mijn voorweeën weg te blazen. Wat gaat de tijd. Maar nu zit er iemand anders over haar buikje te wrijven hé .

Dag Tod,

De laatste maand komt er aan hé, wat gaat het snel zeg!!
Ben benieuwd naar je verhaal, spring dan zeker nog eens binnen.

Hier gaat het rustig, we zitten nog in de rustmaand en verwacht dit weekend m'n . Heb terug sedert een weekje bloedverlies dus echt hoop heb ik niet meer. Voel me wel stukken beter zonder die hormonen, doet echt deugd.

In ieder geval allemaal de beste wensen voor 2008!!!
Groetjes