hey, ik ben hier nieuw maar ik ben op zoek naar antwoorden die ik niet vind of niet wil vinden. Ik ben een vrouw van 41 (bijna 42) enkele jaren gescheiden, heb zelf 5 kids tussen de 19 en 11 jaar, vorig jaar heb ik iemand leren kennen en ondertussen wonen we samen. Zijn kids zijn hier om de week, het zijn twee jongens van 7 en 9 jaar. Alles loopt perfect want het is niet altijd simpel zo een nieuw samengesteld gezinnetje. Tot enkele weken geleden ik mijn maandstonden niet meer doorkreeg en toch altijd de pil neem, een beetje ongerust een zwangerschapstest gaan halen en het bleek dat ik zwanger ben, de dag nadien naar de dokter, bloed laten prikken. Een dag later had ik de uitslag, ik ben dus 6 weken zwanger. Helemaal niet gepland.... ik kreeg negatieve en positieve gevoelens over me heen, mijn vriend maakt er zelf geen probleem over, hij steunt met de volle 100 % ik heb al een afspraak gemaakt voor volgende week in Antwerpen voor een zwangerschapsonderbreking. Maar ik weet ondertussen nog niet of dat dit de goede beslissing is, het is echt een jojo effect. Ik heb alle zwangerschapsgevoelens al, dat maakt het ook zo moeilijk. Doe ik wel juist? Er over praten helpt wel, maar 's nachts wordt ik wakker met een paniekaanval, heb ik wel het recht om dit te doen? Ik word gek van mezelf..... zijn er nog mensen die zoiets hebben meegemaakt?

Sorry, ik zie dat de laatste regel is weggevallen. Ik had geschreven: zij kennen jouw probleem.
Groetjes, Marga.