Hallo,

Ja Mickey, het zou kunnen... maar ik vrees van niet, mn boobies doen enorm veel zeer, net alsof ze gaan ontploffen en er staan enkele pukkels op mn gezicht op uitbarsten... dus hoop er al nie echt meer op , tel gewoon af totdat mn zich laten zien en dan maandagavond mogen we naar de uroloog om bij mn ventje de oorzaak van verminderede kwaliteit te achterhalen!!
Da kan van alles zijn zo te horen, spataders bvb, maar tkan ook zijn dat da van nature zo is en dit nooit zal verbeteren, dus moeten we dan nog 5x iui proberen en als het dan nog nie gelukt is IVF! Maar daar denk ik nu nog nie aan!!
Groetjes!!!

Hallo iedereen,

Jojo, mn man is geen vrachtwagenchauffeur hoor, vraag je da omdat da vaak bij hen voorkomt misschien?? Hij heeft wel een zittend beroep en ook vaak onder de baan met auto, maar nooit lange afstanden. Gister bij uroloog langs geweest en niks abnormaals gevonden, nu nog es onderzoek op bacteriele infectie doen en indien ze niks vinden moet het verder via IUI.
Van da geld da de deur uit vliegt krijgen we inderdaad achteraf wel deel terug van ziekenbond hoor, maar je moet steeds eerst kontant betalen bij dokter hé en wordt maar enkele dagen of week later teruggestort op rekening hé!Liggen nu toch al samen met consultaties bij arts en labokosten plus IUI aan ca 250 euros hoor! Slechts 1e poging nog maar!
Ik dacht vroeger ook altijd zo hoor; als het niet via gewone weg lukt dan hoeft het niet; maar de wens is zo groot hé en als het nog steeds met mijn eigen eitje en mn ventje zn eigen zaadcelletjes ( ook al worden ze bewerkt in labo)kan gebeuren wil ik het proberen!! Ik kan mij momenteel geen volledig verder kinderloos leven voorstellen!! Nu alleszins nog niet!!
Normaal moest ik gisteren ongewteld zijn, maar vandaag telekens bij afvegen wat minimaal bruin draadvormig slijm mee, maar nog geen bloedverlies! Normaal heb ik altijd van dag 1 steeds al hevig bloedverlies, maar zoals nu nog nooit gehad, dus wacht ik nog maar af, maar vrees ervoor, mn buikgevoel zegt dat ze erann zitten te komen!!

Groetjes allemaal!

Hoi allemaal,

Ondertussen al een weekje terug van een welverdiende vakantie.
Het was echt zalig. Lekker weer, goed eten, en volledige ontspanning.
Laat ons hopen dat dit enig resultaat heeft in het maken van een .
Ze zeggen toch altijd dat stress een slechte factor is. Niet dat ik me overstressed voel, maar die dagdagelijkse sleur kan soms wel eens doorwegen.
We geven onszelf nog een maandje de tijd om het te proberen. Dan gaan we nog eens een afspraakje maken bij de HA. In november zijn wij 1 jaar bezig. Wat gaat de tijd toch snel en dan ook weer niet. Wetende dat er nu al een klein ukkepukje had kunnen rondlopen. Alléé lopen nog niet maar zijn. Het doet soms een beetje raar.
Hopelijk krijgen we deze maand eens goed nieuws.
Ik ben sinds oktober vitamientjes aan het bijnemen. (Op aanraden van vrienden). Hopelijk brengt dit wat op. Ik nam voordien reeds foliumzuur op aanraden van de HA. En daar ben ik nu mee gestopt en neem zo een beetje een mengelmoesje van vitamientjes omvat in 1 pilletje die allemaal nodig zijn voor een goede zwangerschap. Toen ik in september een week overtijd was en dan ook nog eens verschrikkelijk ziek werd. Heb ik mijn bloed laten onderzoeken op een paar parameters en bleek dat mijn ijzer onnoemelijk laag stond. (Nog nooit gehad.) Dus met die vitamientjes komt dit ook weer OK. Dan is het toch al voor iets goed. Ik ben niet echt aan al die pilletjes en teetjes en ...
Maar ja, ik ben ondertussen al in dat stadium: Baat het niet, dan schaad het niet.

Persoonlijk denk ik niet te kiezen voor allerlei 'medische' interventies om zwanger te geraken. Liever de natuurlijke manier. Al zal het dan misschien enorm lang duren. Wat niet wil zeggen dat ik wil weten wat er aan de hand is.
Maar voor diegenen die daarvoor kiezen. Veel sterkte en hopelijk volgt er snel een oplossing of een .

Voilà,
Genoeg geschreven nu.
Groetjes en tot schrijfs,
Eveline

Hoi allemaal,

Donderdag naar de gyn. geweest en inderdaad ik ben zwanger. Er was al een mooi vruchtzakje te zien. Eind november mag ik nog eens langskomen en dan zouden we al een hartje moeten horen.
SPANNEND..
Maar nu moet ik dit nog op het werk kunnen vertellen... Aangezien ik in een laboratorium werk, moet ik zo snel mogelijk aangepast werk krijgen, dus er zit niks anders op van het ze morgen te vertellen. (Zou liever nog wat wachten, maar ja, ik wil geen risico's lopen.) Hopelijk nemen ze het wat positief op.

Groetjes,
Eveline

Hoi allemaal,

't Ja, heb het verteld op m'n werk. Mijn collega's waren heel erg blij voor me, maar mijn directe chef alles behalve. Ik heb zelfs geen proficiat gekregen.
Ik heb alles zelf moeten regelen voor de bedrijfsarts te kunnen zien. Deze heeft beslist dat ik aangepast werk moest krijgen. Wat in eerste instantie geen probleem was voor m'n werkgever. Heb wel het één en ander naar m'n hoofd geslingerd gekregen, echt niet gezond. Deze week kreeg ik dan te horen dat er toch geen aangepast werk was voor mij en ze me dus thuis gaan zetten. Wanneer, wel dat weet ik nog niet. Als het hen het best uitkomt zeker. Ondertussen doe ik wel aangepast werk natuurlijk. Ze hebben nu iemand nieuw aangenomen die 4 december begint en eens die opgeleid is om mijn werk te doen, mag (moet) ik dus thuis blijven. Plezant is anders. Ik vermoed dus dat ik vanaf januari zal thuiszitten. Hopelijk verveel ik me niet te veel. Ik ben al vanalles aan het plannen om te doen, maar het is niet plezant dat ik niet exact weet vanaf wanneer ik thuis zal zitten. Financieel is dit dus ook even slikken want ik zal terugvallen op 60% van mijn bruto-maandwedde, waar ik dus niet echt rekening mee gehouden had. We zullen wel zien hoe het verder verloopt...
In elk geval mag ik donderdag terug naar de gyn. en dan zouden we het hartje moeten horen, dus spannend...

Groetjes,
Eveline