Hallo, ik ben er nog eens geraakt. Het zijn weeral eens bewogen dagen geweest.
Valentijn was heel gezellig en we hebben er van genoten om eens met zijn tweetjes te zijn. Jasper heeft het fijn gehad bij oma & opa: flink geslapen, flink gegeten, flink gespeeld en flink verwend.
Van vrijdag op zaterdag kreeg Jasper ineens weer hoge koorts en heel de zaterdag was hij hangerig en loom, knalrode kaken. Zondagmorgen leek alles weer veel beter, dus ik naruurlijk denken dat de tandjes weer aan't wringen waren. Zondag naar oma Hasselt, maar dan ging het helemaal mis. Jasper werd hysterisch, niets was goed, wenen, wenen, echt zo ken ik mijn ventje niet. Hij wou niet liggen, niet zitten, niet in de buggy, niets buiten in de armen hangen en hartverscheurend wenen.

Toen begon hij echt verschrikkelijk te hoesten en slecht te ademen. We zijn dan naar huis gereden en dan naar de spoed in Lier. Daar werd vastgesteld dat het kantje boordje bronchites / longontsteking was. Er zat veel ruis op zijn rechterlong en die trok ook samen. Gelukkig moest hij niet blijven en kreeg hij een aerosolkuur en zijn we dus nu ook volop aan't aerosollen, hij vindt het wel leuk. Vorige nacht hebben we met Jasper echter geen oog toe gedaan, weeral hartverscheurend wenen, waarschijnlijk van de pijn. Op den duur zat ik al mee te wenen en moest Peter het overpakken. Echt Hope zo heb ik mijn mannetje nog nooit gezien, ik was er zelf helemaal kapot van.

Als hij op zijn rugje lag, had hij veel last van slijmpjes en stikte hij bijna, hij wilde alleen rechtop gehouden in onze armen slapen.
Tegen een uur of 3u30 viel hij eindelijk in bed in slaap en werd hij deze morgen al terug wat vrolijker wakker. We hebben dan besloten hem niet naar de creche te sturen, dus vlug mijn ouders opgetrommeld en daar mag hij nu heel de week naartoe. Deze morgen dan 2 uurtjes verlof genomen om een aerosoltoestel te huren en geneesmiddelen te halen, ik zou nu eens graag hebben dat hij er eens helemaal doorgeraakt. Nu staat hij ondertussen ook al helemaal vol met rode stipjes

, op zijn buik, in zijn nek op zijn hoofd, één of andere kinderziekte zeker, hij heeft er geen last van, want vandaag was hij terug mijn lieve vrolijke Jasper. Vrijdag mogen we naar de huisarts om Jasper te laten checken en dan kan hij misschien zeggen welke kinderziekte het was, ik denk rode hond of de 6de ziekte.
En van tandjes nog steeds geen spoor.
Op een onthaalmoeder moeten we eerste 3 maanden al niet rekenen

Hopelijk hebben jullie meer geluk. Waar zijn jullie niet tevreden van? Bij ons is het echt een hele waslijst.
Zo ik ga het hier bij laten, want ik heb hier een berg werk liggen: poetsen, wassen, strijken, pfff en ik ben eigenlijk doodmoe
Ik hoop dat jullie wel een fijn weekend hadden, want het weer was weer zalig hé.
Groetjes Sylvia
